II SA/Kr 318/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie WSA Krystyna Daniel (spr.) NSA Joanna Tuszyńska Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2006 r. sprawy ze skargi B. D. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 13 stycznia 2005 r. Nr [...] przedmiocie przekazania pisma według właściwości I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta Powiatu [...] postanowieniem z [...] .12. 2004 r. znak: [...] na podstawie art. 65 § l k.p.a. przekazał wg właściwości pismo B. D. zam. [...] nr [...], gm. [...] z dnia [...] .12. 200 4. dotyczące działalności stacji propan-butan w [...] gm. [...] W swoim piśmie z [...] .12. 2004 r. B. D. wskazał, że C. C. wybudował stację benzynową czynną całą dobę w [...] gm. [...] , a w ostatnim roku montuje zbiorniki na propan-butan w odległości ok. 50 m od jego budynku mieszkalnego. Podniósł, że eksploatacja stacji jest uciążliwa i zagraża, bezpieczeństwu oraz zarzucił że nie uczestniczył w postępowaniu dotyczącym budowy przedmiotowej stacji i nie mógł zapoznać się z planami budowy w/w stacji. W uzasadnieniu swojego postanowienia organ I instancji wskazał, że B. D. w dniu [...] .12. 2004 r. wniósł do tut. Starostwa pismo dotyczące działalności stacji propan-butan w [...], stanowiącej własność C. C.. Wyraził w nim obawę o zbyt bliskie usytuowanie stacji w stosunku do jego domu mieszkalnego i związane z tym uciążliwości. Organ I instancji wskazał, że pozwolenie na budowę w/w stacji wydał Wójt gm. [...] , a Starosta [...] udzielał pozwolenia na budowę obiektów już na terenie istniejącej i działającej stacji. Organ I instancji skierował również do B. D. pismo z dnia [...] .12. 2004 r. z wyjaśnieniem, że Urząd Gminy w [...] w dniu [...] . 11. 2003 r. wydał pozytywną decyzję ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] w m. [...] dla przedmiotowej stacji gazowej - LPG-hurtowe napełnianie butli gazowych wraz z przyłączem energetycznym. Wójt gm. [...] decyzją nr [...] z [...] . 12. 2003 znak: [...] wydał pozwolenie na budowę w/w stacji. Wskazał, że C. C. w dniu [...].11. 2004 r. złożył do tut. Starostwa wniosek o wydanie pozwolenia na budowę rozlewni gazu płynnego propan-butan na dz. nr [...] , a z załączonych dokumentów wynikało, że rozlewnia będzie zlokalizowana w odległości 20 m od budynku mieszkalnego B. D., znajdującego się na dz. nr [...] , która jest oddzielona od działki inwestora drogą gminną o nr. ewid. [...] . Z przedłożonej oceny oddziaływania na środowisko, sporządzonej przez inż. A. B. - rzeczoznawcę budowlanego, wynika, że lokalizacja rozlewni w żadnym stopniu nie zagraża zdrowiu i życiu ludzi, nie narusza przepisów w zakresie ochrony powierzchni ziem, wód i w zakresie ochrony przed hałasem. Decyzja udzielająca pozwolenie na budowę w/w rozlewni została wydana w dniu [...] .11. 2004 r. a lokalizacja rozlewni jest zgodna z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw. Organ wyjaśnił, że B. D. nie został uznany za stronę postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę w/w rozlewni ponieważ jego działka jest oddzielona drogą gminną od działki inwestora. Od tego postanowienia B. D. wniósł zażalenie zarzucając, że przedmiotowa stacja i zbiorniki gazu zostały usytuowane zbyt blisko jego budynku mieszkalnego, co naraża go na wdychanie oparów gazu oraz stwarza poważne zagrożenie eksplozją. Podniósł, że nie był informowany o planach dotyczący budowy przedmiotowej stacji. Zażalenie jest napisane emocjonalnie. Wojewoda [...] postanowieniem z 13. 01. 2005 r. znak: [...] na podstawie art. 66 i 138 § l pkt l w zw. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia B. D na postanowienie wydane przez Starostę [...] w sprawie przekazania wg właściwości do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pisma B. D. w sprawie działalności stacji propan-buta w [...] gm. [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podanie B. D. zostało przekazane wg właściwości do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a więc prawidłowo ponieważ w swoim podaniu skierowanym do Starosty [...] skarżący poruszył kilka spraw, które powinny być załatwione przez różne organy administracji publicznej. Wskazał, że do spraw związanych z udzieleniem pozwolenia na budowę właściwy jest Starosta ale do kwestii dotyczących eksploatacji istniejącego obiektu właściwe są organy nadzoru budowlanego stosownie do art. 82 i art. 83 prawa budowlanego. W związku z czym, w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji w sposób prawidłowy uczynił przedmiotem postępowania sprawy leżące w swej właściwości, jak również słusznie przekazał do organu nadzoru budowlanego zagadnienia leżące we właściwości tamtego organu. Nadto organ odwoławczy wskazał, że organ przekazujący powołał błędnie jako podstawę prawną swojego postanowienia art. 65 § l k.p.a. zamiast art. 66 k.p.a., co jednak nie kwalifikuje postanowienia do uchylenia. Od tego postanowienia wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie B. D. ale jego skarga nie zawiera merytorycznych zarzutów. W skardze wskazał na "złe wykonanie projektu i zezwolenia na budową stacji propan-butan i rozlewni gazu" oraz wniósł o rozbiórkę budynku rozlewni, 4 zbiorników gazu, instalacji gazowej i elektrycznej, wybudowanych 15 m od budynku mieszkalnego skarżącego i stanowiących dla niego zagrożenie. Zarzucił, że właściciele przedmiotowej stacji C. i J. C. są karani i są alkoholikami, a pracownicy zatrudnieni na stacji piją alkohol. Wskazał , że został pobity przez pijaną obsługę stacji. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie podtrzymując zajęte w swoje decyzji stanowisko. Nadto wskazał, że treść skargi nie zawiera zarzutów merytorycznych, a skarżący kwestionuje prawidłowość wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji oraz podnosi zarzuty do tyczące j ej funkcjonowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem tj. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w skrócie p.p.s.a. Sądy te rozstrzygają w granicach danej sprawy nie będąc jednak związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołanej podstawy prawnej stosownie do art. 134 § l p.p.s.a. Skarga zasługuje na uwzględnienie choć z innych powodów niż zostały przedstawione w skardze. Zgodnie z art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Zobowiązuje to organy do skrupulatnego badania swojej właściwości w każdym stadium prowadzenia postępowania w sprawie indywidualnej. Zasadę przestrzegania właściwości z urzędu przez organy administracji publicznej konkretyzują art. 65 i 66 k.p.a. Stosownie do art. 65 § l k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej , do którego wniesiono podanie, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia na które służy zażalenie, natomiast stosownie do art. 66 § l k.p.a. jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu i poinformuje go o treści § 2. Zawiadomienie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Zgodnie z § 2 tego art. 66 k.p.a. odrębne podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem, o którym mowa z w § l, w terminie 14 dni od daty doręczenia postanowienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania. W rozpatrywanej sprawie organem administracji publicznej, do którego B. D. skierował pismo z [...] .12. 2004 r. był Starosta [...], do którego właściwości należała tylko część spraw podniesionych w/w piśmie. Z przedmiotowego pisma wynika bowiem, iż B. D. wniósł zastrzeżenia dotyczące pozwolenia na budowę i rozbudowę stacji propan-butan na dz. nr ew. [...] w [...] , gm. [...] , w szczególności zarzucając zbyt bliskie usytuowanie budynków stacji względem jego budynku mieszkalnego oraz nieuwzględnienie skarżącego w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Rozpatrzenie tych zarzutów należało do właściwości Starosty [...] pełniącego zadania administracji architektoniczno -budowlanej (zgodnie z treścią art. 80 ust. l pkt l w zw. z art. 82 ustawy z 7.07. 1994 Prawo budowlane). Zrazem jednak w piśmie z [...] .12. 2004 r. B. D. podniósł również zarzuty dotyczące niewłaściwej i zagrażającej bezpieczeństwu eksploatacji stacji, które stosownie do treści art. 80 ust. 2 pkt. l w zw. z art. 83 cyt. ustawy należały do właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W tej sytuacji organ I instancji, do którego wniesiono przedmiotowe pismo, zawierające żądanie załatwienia kilku spraw należących do właściwości różnych organów - architektoniczno -budowlanego i nadzoru budowlanego - zobowiązany był stosownie do treści art. 66 k.p.a. rozpoznać sprawy należące wyłącznie do jego właściwości oraz równocześnie zawiadomić B. D., że w pozostałych sprawach konieczne jest wniesienie odrębnego podania, wskazując właściwy organ i informując o treści art. 66 § 2 k.p.a. Zawiadomienia takiego zobowiązany był dokonać w formie postanowienia. Jednak w niniejszej sprawie organ I instancji z nieustalonych przyczyn uznał, że w postępowaniu administracyjnym powinny być tylko rozpoznane zarzuty należące do właściwości organu nadzoru budowlanego i w tym celu na podstawie art. 65 przekazał postanowieniem z dnia [...] .12. 2004 r. pismo skarżącego Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Zarazem nie wszczął postępowania w kwestii zarzutów należących do jego kompetencji jako organu architektoniczno-budowlanego, a jedynie pismem z [...] .12.2004 r. poinformował B. D. o swoim stanowisku w kwestii legalności przedmiotowej stacji i wskazał powody, dla których skarżący nie brał udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Organ II instancji, dokonując weryfikacji postanowienia I instancji dostrzegł co prawda, że podanie z [...] .12. 2004 r. B. D. dotyczyło spraw należących do właściwości różnych organów administracji publicznej, w związku z czym forma jego załatwienia podlegała reżimowi z art. 66 k.p.a. a nie 65 k.p.a. błędnie uznał jednak, że uchybienie organu I instancji polegało wyłącznie na powołaniu nieprawidłowej podstawy prawnej, podczas gdy działania podjęte przez organ I instancji były prawidłowe. W ocenie Sądu z takim stanowiskiem nie można się zgodzić ponieważ w niniejszej sprawie, jak wynika z przedłożonych akt, zarzuty wniesione przez B. D. podlegały załatwieniu przez różne organy, w tym część z nich należała do właściwości organu I instancji. W związku z czym organ I instancji tj. Starosta [...] zobowiązany był nadać właściwy bieg sprawie w zakresie zarzutów podniesionych przez B. D. i należących do jego właściwości jako organu architektoniczne - budowlanego. Jak stwierdził Sąd organ I instancji tego nie uczynił, natomiast organ odwoławczy nie dostrzegł tego uchybienia. W tej sytuacji przekazanie przez organ I instancji jedynie informacji B. D. w piśmie z [...] .12. 2004 r. o stanowisku organu wobec zarzutów dotyczących pozwolenia na budowę i rozbudowę przedmiotowej stacji oraz wobec pominięcia skarżącego w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na jej budowę, stanowiło naruszenie obowiązującego prawa, ograniczające uprawnienia skarżącego do wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy, do czego organy administracji publicznej są zobowiązane. Krytycznie należy się również odnieść do przekazania przez organ I instancji spraw należących do właściwości organu nadzoru budowlanego na zasadzie art. 65 § l k.p.a. tj. postanowieniem bezpośrednio do organu właściwego, a nie na zasadzie art. 66 § l k.p.a. który w takiej sytuacji jak niniejsza nakazuje skierować postanowienie do wnoszącego podanie z informacją, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu. Co do zarzutów przedstawionych w skardze Sąd uznał, że nie mają one znaczenia w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego należy uznać , że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego zostało naruszone prawo i na podstawie art. 145 § l pkt. l lit "c" p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.