II SA/Kr 3197/03

WyrokWSA w Krakowie2007-02-05

Skład orzekający: Izabela Dobosz, Małgorzata Brachel - Ziaja, Wojciech Jakimowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może rozpoznać sprawę, gdy akta sprawy nadesłane przez organ są niekompletne, uniemożliwiając kontrolę legalności zaskarżonych decyzji?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie może rozpoznać sprawy, jeśli akta sprawy nadesłane przez organ są niekompletne, co uniemożliwia kontrolę legalności zaskarżonych decyzji. W takiej sytuacji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c PPSA, sąd powinien uchylić zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Z. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nakazującą rozbiórkę ogrodzenia, które miało naruszać granicę działki i zwężać ulicę. Organ I instancji wydał decyzję nakazującą rozbiórkę, a organ II instancji utrzymał ją w mocy, uchylając jedynie podstawę prawną. Skarżący podnosił zarzuty dotyczące braku ustaleń co do właściciela terenu, braku wizji lokalnej oraz kwestionował ustalenia dotyczące remontu ogrodzenia. Sąd administracyjny dwukrotnie wzywał organ do nadesłania kompletnych akt sprawy, jednak organ nie zareagował na drugie wezwanie, a przesłane akta były niekompletne.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Orzeczono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Zasądzono od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego Z. G. kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz (spr) Sędziowie WSA Małgorzata Brachel -Ziaja AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 26 listopada 2003 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki ogrodzenia I uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, II orzeka , że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana , III zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego Z. G. kwotę 10 zł ( dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].III.99r. [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. l w zw. z art. 51 ust. 4 , art. 50 ust. l oraz art. 80 ust. 2 pkt l i art. 83 ust. l Prawo budowlane z 7 VII 94 r. nakazano Z. G. rozbiórkę ogrodzenia działki nr 1 obr. [...] w K. od strony ul. [...], wykonanego z zajęciem działki 2 stanowiącego ulicę [...]. Prace rozbiórkowe powinny być wykonane na koszt zobowiązanego, a w przypadku niezastosowania się do decyzji organ wdroży postępowanie egzekucyjne. W uzasadnieniu powołano się na warunki określone w § 41 rozporządzenia MGPiB w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie tj. ogrodzenie działki nie powinno przekraczać granicy działki oraz linii rozgraniczającej ulicy. Tymczasem przedmiotowe ogrodzenie znacznie przekracza granicę tej działki i wchodzi w działkę 2 na głębokość od 0,93 m do 1,04 m. Działka 2 jest nieurządzoną ulicą lokalną miejską, która na sporym odcinku posiada szerokość ok. 2,4 m. Przedmiotowe ogrodzenie powoduje niedopuszczalne zwężenie ulicy przez co wypełnia również dyspozycję art. 50 ust. l pkt 2 Prawa budowlanego. Odwołanie od tej decyzji wniósł Z. G. powołując się na decyzję z [...].X.1998r UM Wydział Nadzoru Budowlanego NP [...] uchyloną przez Decyzję Wojewody z [...].XII.1998r [...]. Kwestionuje w odwołaniu ustalenia organu, iż ogrodzenie było w latach 93-95 remontowane w sposób powodujący systematyczne zawężanie ulicy [...]. Kiedy, dlaczego i jaki był zakres napraw - na to są według niego dowody m. in. Postanowienie Prokuratury Wojewódzkiej w K. z [...].XI.2006r. PINB nie ustalił prawnego właściciela spornego terenu, nie było wizji lokalnej, nie rozstrzygnięto czy teren sporny jest działką czy ulicą. Jeżeli jest działką to PINB jest uprawniony do rozstrzygnięcia, a jeżeli ulicą, to decyzja jest przedwczesna, gdyż skargę na samowolną budowę ulicy [...] rozpatruje Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].XI.2003 r. [...] wydaną na podstawie art. 138 § l pkt 2 w zw. z 104 kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 Prawo budowlane oraz art. 7 ust. l ustawy z 27 III 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 718) uchylił zaskarżoną decyzję w treści dotyczącej podstawy prawnej i orzekł na podstawie art. 51 ust. l pkt l w zw. z art. 51 ust. 4 , art. 80 ust. 2 i art. 83 ust. 2 Prawo budowlane z 94 r., iż decyzja organu I instancji jest właściwa. [...] jest drogą publiczną ( powołano się na akta I instancji k.83). Zdaniem organu budowa ogrodzenia wymaga zatem zgłoszenia. Powołano również § 41 rozporządzenia z 14 XII 1994 r. MGPiB w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Słusznie organ I instancji zastosował art. 51 ust. l pkt l, bo nie ma możliwości doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, a zatem rozbiórka wykonanego ogrodzenia jest konieczna. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. G. podnosi te same argumenty, o których była mowa w odwołaniu. Poprzedni właściciel i użytkownik miał pozwolenie na budowę ogrodzenia ( zezwolenie [...]); był też komisyjny odbiór ogrodzenia ( s. [...]). Sprzeciwia się zatem rozbiórce ogrodzenia. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Aby skontrolować decyzję administracyjną, a zwłaszcza , aby móc ustalić , czy decyzja organu I instancji była zgodnie ze stanowiskiem organu II instancji trafna Sąd administracyjny winien dysponować pełnymi aktami sprawy ( art. 107 § 5 poppsa w zw. z art. 244 i 248 § l kpc). W niniejszej sprawie dwukrotnie zwracano się do organu o ich nadesłanie ; pismem z 30 I 2004 r. ( k. 12 akt sądowych ) oraz ponownie - pismem z 4 I 2007 r.(k.22), w których zakreślono organowi 7 - dniowy termin do nadesłania akt organu I instancji. Okazało się bowiem, iż nadesłane wraz z odpowiedzią na skargę akta sprawy są niekompletne. Zawierają zaledwie 12 dokumentów, choć np. w wydanej decyzji organu II instancji powołano się na k.83 akt I instancji, co pozwala przypuszczać, iż akta te były dość obszerne. Wspomniane pismo upominające o nadesłanie akt WINB otrzymał 8.I.2007 r. ( k. 27 akt sądowych ) i w ogóle na nie zareagował. Wobec powyższego, Sąd nie miał możliwości skontrolowania zaskarżonych decyzji, a przesłany materiał dowodowy nie dał podstaw do przyjęcia, iż były one zgodne z prawem, orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt l lit."c" ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ). O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. l ustawy z 11 V 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. 74 poz. 368) oraz art. 97 § 2 ustawy z 30 VIII 2002r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm .).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło