II SA/Kr 320/16

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F.H. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi A.H. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 22 grudnia 2015. Nr [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych W dniu 7 czerwca 2016r. uczestnik postępowania – F.H. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi A.R. na decyzję MWINB w K. z dnia 22 grudnia 2015r. wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki. Jak wynika z akt sprawy, stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest A.R. . Wnioskodawca F.H.jest zaś jedynie uczestnikiem niniejszego postępowania. Prawo pomocy może być tymczasem przyznane stronie skarżącej na jej wniosek ( art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Stroną w rozumieniu art. 32 w/w ustawy jest natomiast skarżący – czyli podmiot uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na podstawie art. 50 w/w ustawy, który z tego uprawnienia skorzystał (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2008, s. 95) Przy czym skarga może dotyczyć jedynie "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (por. T.Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis , Warszawa 2013 , komentarz do art. 50 ). Tym indywidualnym podmiotem w przedmiotowej sprawie jest A.H. i ona też jako adresat zaskarżonej decyzji i osoba wnosząca skargę do sądu, jest osobą uprawnioną w rozumieniu art. 50 w/w ustawy). Do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest bowiem ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki ( art. 214 § 1 cyt. ustawy ). Ponieważ, jak wynika z akt sprawy, skargę na decyzję MWINB z dnia 22 grudnia 2015r. złożyła jedynie A/.R. , ona zatem jest tylko zobowiązana, na obecnym etapie postępowania, do uiszczenia kosztów sądowych w formie wpisu należnego od złożonej przez niego skargi. Sytuacja materialna F.H. mogłaby być rozpatrywana jedynie w kontekście wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego przez samą skarżącą, w sytuacji prowadzenia przez F.H. oraz skarżącą A.R. wspólnego gospodarstwa domowego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ) w związku z art. 214 § 1, 258 § 1 pkt. 7 cytowanej wyżej ustawy.