II SA/Kr 321/12

sygn. akt II SA/Kr 321/12 Kraków, dnia 28 lutego 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. D. i G. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 stycznia 2011r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. sygn. akt II SA/Kr 321/12 Kraków, dnia 28 lutego 2012r. UZASADNIENIE Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi U. D. i G. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 stycznia 2011r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku wskazali, że decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji spornego przedsięwzięcia została zaskarżona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Co prawda Kolegium stwierdziło wniesienie odwołania z uchybieniem terminu, odmówiło też przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jednakże oba te postanowienia zostały uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Oznacza to zdaniem skarżących wysokie prawdopodobieństwo utraty mocy prawnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Skarżący podnieśli nadto, że w sytuacji wyeliminowania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia z obrotu prawnego, wykonanie zaskarżonego aktu byłoby samowolą budowlaną. Sytuacja ta spowodowałaby trudne do odwrócenia skutki, naraziłaby społeczność miejscową na utrudnienia i niepowetowane straty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazali jednak, ani nie uprawdopodobnił żadnej z okoliczności, od której ustawodawca uzależnił możliwość wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego. Skarżący oparli swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na dwóch okolicznościach: wadliwości samej decyzji oraz możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia następstw. Za bezpodstawne należy uznać stanowisko skarżących co do konieczności uwzględnienia przy rozpoznawaniu niniejszego wniosku prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonego postanowienia. Jednoznaczna treść art. 61 § 3 p.p.s.a. nie pozwala bowiem na przyjęcie, że orzekając w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego należy brać pod uwagę prawdopodobieństwo wyeliminowania go z obrotu prawnego, co jako dodatkowa przesłanka musiałoby wynikać wprost z przepisu. Należy podzielić w tym zakresie pogląd, zgodnie z którym sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 2588/10, Lex Omega nr 734443). Natomiast w zakresie trudnych do odwrócenia skutków trzeba zauważyć, że celowościowa wykładnia art. 61 § 3 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, iż ochrona tymczasowa na podstawie tego przepisu dotyczy przede wszystkim skarżącego, który domaga się jej udzielenia, ewentualnie zaś innych osób, którym groziłaby znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki w razie wykonania decyzji. Wykonanie decyzji może oznaczać przymusowe jej wyegzekwowanie bądź realizację praw z niej wynikających przez podmiot, który na mocy tej decyzji nabywa określone uprawnienia. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdzie inwestorzy na podstawie decyzji, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, mogą rozpocząć zamierzone roboty budowlane. Czy uprawnienia, ukształtowane decyzją, zostaną przez zrealizowane, zależy wyłącznie od ich woli, ponieważ nie istnieje możliwość przymusowego wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Wniosek skarżących oparty został na uprawdopodobnieniu możliwości zaistnienia znacznej bądź nawet nieodwracalnej szkody, ale w majątku Gminy [...], a zatem podmiotu, który na mocy zaskarżonej decyzji nabył uprawnienia. Decyzja dotyczy pozwolenia na budowę lokalnej obwodnicy [...] – etap II. podetap II.2. Ewentualne szkody, spowodowane wykonaniem zaskarżonej decyzji, opisane we wniosku o wstrzymanie jej wykonania, będą zatem dotyczyć majątku gminy, nie zaś skarżących. Podobnie to inwestor poniesie ewentualne straty w wypadku wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Skoro na mocy decyzji to Gmina [...] nabyła uprawnienie do jej wykonania i jest ono całkowicie zależne od jej woli, rozmiar grożącej im szkody oraz trudność w jej odwróceniu nie mogą stanowić podstawy do wydania postanowienia w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a.