II SA/Kr 321/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka Sędziowie: WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2016 r. sprawy ze skargi Z.K. na decyzję nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 15 stycznia 2016 r., znak: [....] w przedmiocie umorzenia postępowania skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 15 stycznia 2016 r., nr [...] (znak: [...]), na podstawie: - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 23, dalej jako: k.p.a.) oraz - art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 290, dalej jako: u.p.b.), po rozpatrzeniu odwołania Z.K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. z dnia 22 czerwca 2015 r., nr [...] (znak:[...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Po analizie zgromadzonego przez organ I instancji materiału dowodowego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził, że stan faktyczny sprawy został przedstawiony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. w zaskarżonej decyzji, w związku z powyższym, organ ten odstąpił od ponownego pełnego przytaczania stanu faktycznego, ograniczając się w tym zakresie do przywołania najistotniejszych faktów i dokumentów dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. W piśmie z dnia 16 sierpnia 2000 r. skarżąca zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. o zajęcie stanowiska w sprawie naruszenia przepisów prawa budowlanego przez M.A. , zamieszkującego [...] gmina S . Skarżąca wskazała bowiem, że wyraziła zgodę na budowę przez M.A. domu w odległości 2 m od granicy pod warunkiem, że ściana jego domu od strony działki skarżącej nie będzie posiadała okien. W ocenie skarżącej, M.A. nie dotrzymał jednak wcześniejszych ustaleń i wstawił dwa małe okna łazienkowe, a następnie zrobił duże okno w pomieszczeniu kotłowni w przyziemiu, nie uzgadniając tego faktu ze skarżącą, która sprzeciwia się zaistniałej samowoli. W dniu 12 października 2000 r. organ I instancji przeprowadził oględziny na dz. nr [...] w W. Decyzją z dnia 18 maja 2001 r. (znak:[...]), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. odmówił wydania nakazu zamurowania przedmiotowego okna w przyziemiu budynku mieszkalnego na dz. nr [...] w W. W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 23 grudnia 2008 r. (znak: [...]) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W dniu 19 października 2010 r. organ I instancji przeprowadził ponowne oględziny na dz. nr [...] w W. Decyzją z dnia 27 grudnia 2010 r., nr [...] (znak: [...]), na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 u.p.b., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. nakazał doprowadzić okno w pomieszczeniu kotłowni, znajdujące się w przyziemiu budynku mieszkalnego, do stanu zgodnego z prawem poprzez jego zamurowanie. W wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 31 marca 2011 r. (znak: [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. z dnia 27 grudnia 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. w dniu 28 czerwca 2012 r., na podstawie art. 81c ust. 2 u.p.b., wydał postanowienie nr [...] (znak: [...]), którym zobowiązał Z.A i M.A. do przedłożenia stosownej ekspertyzy. Na ww. postanowienia zażalenie wniosła skarżąca oraz Z.A. i M.A. . Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2013 r., nr [...] (znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. z dnia 28 czerwca 2012 r., nr [...] (znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Następnie decyzją z dnia 11 lipca 2014 r., nr [...] (znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w sprawie okna w przyziemiu budynku mieszkalnego zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości W. , od której to decyzji skarżąca wniosła odwołanie. Decyzją z dnia 27 stycznia 2015 r., nr [...] (znak: [...] ) [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 22 czerwca 2015 r., nr [...] (znak: [...]), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. umorzył postępowanie administracyjne dotyczące okna w ścianie wschodniej w przyziemiu budynku mieszkalnego zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości W. Od ww. decyzji odwołanie wniosła skarżąca. Po zapoznaniu się z treścią odwołania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. nie znalazł podstaw do zastosowania trybu określonego w art. 132 k.p.a. i przekazał odwołanie skarżącej [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. wraz z aktami postępowania zgromadzonymi w sprawie. Organ odwoławczy dokonał oceny prawidłowości postępowania administracyjnego organu I instancji oraz zaskarżonej decyzji. Wskazał przy tym, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest zasadność umorzenia postępowania w sprawie legalności okna zlokalizowanego w ścianie wschodniej w poziomie przyziemia budynku mieszkalnego wybudowanego na dz. nr [...] w miejscowości W [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podał, że z akt sprawy wynika, że Z.A. i M.A. legitymowali się decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia 27 października 1972 r. (znak: [...]) o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego. Jednocześnie, zdaniem organu odwoławczego, ze zgromadzonych akt postępowania wynika, że wszystkie strony postępowania, tj. Z.A. , M.A. oraz skarżąca jednoznacznie wskazywali, że okna w ścianie wschodniej budynku (w tym okno kotłowni stanowiące przedmiot niniejszego postępowania) wykonane zostały na etapie budowy przedmiotowego budynku. Niemniej jednak, w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , pomimo prawidłowo zebranego materiału dowodowego przez organ I instancji - brak jest możliwości zweryfikowania projektu budowlanego oraz planu realizacyjnego, stanowiących załącznik do decyzji pozwolenia na budowę z dnia 27 października 1972 r. (znak: [...]). Wynika to stąd, że zgodnie z dokumentami zalegającymi w aktach sprawy, tj. pismem z Archiwum Państwowego w K. z dnia 4 kwietnia 2012 r. (znak: [...]), pismem Burmistrza Miasta Gminy S. z dnia 7 maja 2012 r. (znak: [...]) i z dnia 30 maja 2012 r. (znak: [...]) oraz pismem ze Starostwa Powiatowego w K. - filia w S. z dnia 8 kwietnia 2014 r. (znak: [...]) - brak jest dokumentacji projektowej i technicznej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na dz. nr [...]w miejscowości W. gmina S . Tym samym, organ odwoławczy wskazał, że nie ustalono ponad wszelką wątpliwość, iż istnienie okna nie wynika ze stanu zaakceptowanego w decyzji o pozwoleniu na budowę, w oparciu o którą budynek został wybudowany. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , nie można zatem jednoznacznie stwierdzić, że okno w ścianie budynku mieszkalnego, który uzyskał pozwolenie na budowę (decyzja o zatwierdzeniu planu realizacyjnego i projektu budowlanego Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Budownictwa Urbanistyki i Architektury w K. [...] z dnia 27 października 1972 r.) zostało wykonane niezgodnie z przepisami prawa budowlanego już w trakcie realizacji obiektu, ponieważ nie jest to poparte żadnymi dowodami zgromadzonymi w aktach sprawy. Brak jest bowiem zatwierdzonego projektu budowlanego, jak również wspomnianego planu realizacyjnego, z którego wynikałoby, że przedmiotowe okno w budynku mieszkalnym na dz. [...] od strony dz. [...] w Wi. nie było zaprojektowane. Tym samym, w ocenie organu odwoławczego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K . , w sposób prawidłowy przyjął w zaskarżonej decyzji, że nie można domniemywać samego faktu wykonania okna w poziomie przyziemia, jako nielegalnego, tj. niezgodnego z decyzją pozwolenia na budowę. W toku postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. wyczerpał wszelkie możliwości w celu zebrania pełnego materiału dowodowego potwierdzającego legalność przedmiotowego okna w piwnicy. Jak wynika z przebiegu postępowania wyjaśniającego, w chwili obecnej żadna ze stron postępowania, jak również żadna instytucja państwowa, nie dysponuje dokumentacją techniczną przedmiotowego obiektu. Dodatkowo, zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , rozważania organu I instancji - w kwestii wniosku skarżącej z dnia 12 marca 2001 r., w którym wskazano, że doszło do powiększenia okna w poziomie przyziemia przez Z.A. i M.A. już po zakończeniu budowy - należy uznać za logiczne i spójne. W konsekwencji, organ odwoławczy podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. , iż wykonany otwór okienny w kotłowni budynku mieszkalnego na dz. nr [...] w W. , nie został powiększony w ramach samowolnych robót budowlanych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , nadmienił również, że w aktach postępowania pierwszoinstancyjnego zalega kopia projektu technicznego wewnętrznej instalacji gazowej budynku mieszkalnego nr [...] w miejscowości W. , sporządzonego we wrześniu 1989 r., do którego załączone zostały rzuty poszczególnych pięter budynku. Organ odwoławczy wskazał, że z rzutu piwnicy sporządzonego w skali 1:100 wynika, że szerokość okna w poziomie piwnicy wynosiła w 1989r. - ok. 1,00 m, co pokrywa się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Organ II instancji podkreślił przy tym, że podczas przeprowadzonych kontroli i oględzin, w czasie których zwymiarowano otwór okienny ustalono, że jego szerokość wynosi ok. 1,00 m. Podobnie w zakresie szerokości otworu okiennego zbieżne są oświadczenia stron postępowania. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że Z.A. i M.A. podnosili, że nie doszło do zmiany wymiarów okna, zaś skarżąca wskazywała, że zwiększono wymiary okna jedynie w zakresie jego wysokości, tj. został podkuty parapet okna. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał, że w toku ponownie prowadzonego postępowania - w następstwie przeprowadzonych oględzin w dniu 16 czerwca 2015 r. - organ I instancji wyjaśnił, iż nie doszło do zwiększenia wysokości otworu okiennego w kotłowni, a wszelkie różnice w stosunku do przeprowadzonego wcześniej pomiaru wynikają z faktu, iż obecnie obiekt jest ocieplony i otynkowany, a dodatkowo wykonana została opaska z kostki betonowej wokół budynku. Ponadto organ II instancji podał, że z akt sprawy wynika, że Z.A. i M.A. w dniu 20 lipca 2000 r. dokonali zgłoszenia wymiany okna. Organ odwoławczy wskazał jednocześnie, że w jego ocenie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. , w zakresie ustalania powyższych okoliczności, oparł się m.in. na wszelkich środkach dowodowych, w tym zeznaniach świadków, jak i również przedkładanych przez strony postępowania dowodach, czyli czytelnych zdjęciach znajdujących się w aktach sprawy (znak: [...] i [...] , wskazujących na kształt okna przed i po jego wymianie z drewnianego na metalowe. Dlatego też, w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zaskarżona decyzja została wydana prawidło, jako że Z.A. i M.A. nie wykonali powiększenia przedmiotowego okna i nie można zaprzeczyć, że sporne okno nie istniało, w obecnych wymiarach, od daty wybudowania budynku. Powołując się zaś na orzecznictwo sądów administracyjnych, organ odwoławczy wskazał, że usunięcie stanu niezgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi nie znajduje uzasadnienia, jeżeli ten niezgodny z przepisami techniczno-budowlanymi stan został zaakceptowany w decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto, zdaniem organu II instancji, legalność przedmiotowego okna w domu mieszkalnym na dz. nr [...] w W. , co do którego nie zachowała się dokumentacja budowlana, została w niniejszym postępowaniu administracyjnym nie zaprzeczona i dowiedziona wszelkimi możliwymi środkami, a w związku z tym brak podstaw do przyjęcia, że przedmiotowe okno zostało wybudowane bez tego pozwolenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podzielił zatem pogląd organu I instancji, zgodnie z którym nie można stwierdzić, że wykonane okno nie jest niezgodnie z prawem, z uwagi na brak całości dokumentacji z budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości W. Tym samym w ocenie organu odwoławczego, postępowanie w sprawie legalności okna należy uznać za bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Organ II instancji nadmienił również, że Z.A. i M.A. posiadają ostateczną decyzję pozwolenia na budowę, na podstawie której doszło do wybudowania domu mieszkalnego na dz. nr [...] w miejscowości W. , a w związku z tym nie można ww. obiektu traktować jako samowoli budowlanej. Organ odwoławczy wskazał również, że w toczącym się postępowaniu organ I instancji ustalił, że Z.A. i M.A. nie dokonali zmiany parametrów okna znajdującego się w kotłowni w przyziemiu ww. budynku mieszkalnego. Ponadto w odnosząc się do przyjętej przez organ I instancji podstawy materialnoprawnej zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych zarysowały się dwie linie orzecznicze dotyczące podstawy materialnoprawnej decyzji organów orzekających w sytuacji - gdy brak jest podstaw do nałożenia na zobowiązanego obowiązku wykonania dodatkowych określonych czynności w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, bowiem wykonane już roboty budowlane odpowiadają prawu. Organ II instancji podał, że wedle jednej z nich w ww. sytuacji z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania należy umorzyć postępowanie przed organem I instancji stosownie do art. 105 § 1 k.p.a. Natomiast zgodnie z drugą konieczne jest orzeczenie o braku podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określające termin ich wykonania w oparciu o treść art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 u.p.b. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał, że w przedmiotowej sprawie organ I instancji nie stwierdził samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na powiększeniu otworu okiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości W. . Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, należało uznać za udowodnione, że nie zachodzi konieczność nakazania inwestorowi wykonania jakichkolwiek dodatkowych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, albowiem roboty te odpowiadają prawu. Mając zatem na uwadze orzecznictwo sądów administracyjnych, w ocenie organu odwoławczego, w sytuacji gdy brak jest podstaw do nałożenia na zobowiązanego obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, bowiem wykonane roboty odpowiadają prawu, z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania można umorzyć postępowanie w myśli art. 105 § 1 k.p.a., jako że takie rozstrzygnięcie skutkuje uznaniem, iż przedmiotowy obiekt został doprowadzony do stanu zgodnego z prawem. Jednocześnie organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu zawartego w protokole z dnia 4 stycznia 2016 r. wyjaśnił, że organ I instancji przesłał do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. kopię odwołania (nie zawierającego własnoręcznego podpisu pełnomocnika skarżącej – E.K. ) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. z dnia 22 czerwca 2015 r., nr [...] (znak: [...]). W związku z powyższym, organ odwoławczy działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał E.K. do uzupełnienia braków formalnych odwołania z dnia 7 lipca 2015 r., poprzez złożenie brakującego podpisu na odwołaniu oraz o przedłożenie oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa, potwierdzającego uprawnienie do występowania w imieniu skarżącej przed tutejszym organem w sprawie (znak: [...] MWINB) i w tym celu przesyłał w załączeniu kserokopię ww. odwołania. W dniu 28 grudnia 2016 r. E.K. złożył podpisaną kopię odwołania. W odniesieniu do pozostałych zarzutów podniesionych w odwołaniu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał, że przedstawione motywy faktyczne i prawne rozstrzygnięcia stanowią odpowiedź na zarzuty zgłoszone przez skarżącą. Tym samym, w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , rozstrzygnięcie organu I instancji odpowiada prawu i należało utrzymać je w mocy. Skargę na ww. decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżąca – Z.K. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.: 1) art. 15 k.p.a. wyrażające się w bezkrytycznym przyjęciu przez organ II instancji ustaleń faktycznych organu I instancji i zaniechanie dokonania własnych ustaleń faktycznych, co prowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, 2) art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy i nierozpatrzenia wszystkich jej istotnych okoliczności, a mianowicie zaniechanie wyjaśnienia, czy użytkowanie okna w ścianie wschodniej budynku na dz. nr [...] w miejscowości W. stwarza stan zagrażający zdrowiu ludzi i bezpieczeństwu mienia oraz nieuwzględnieniu w toku postępowania słusznego interesu skarżącej, 3) art. 8, art. 11, art. 107 § 3 k.p.a. przez zaniechanie wyjaśnienia wszystkich przesłanek, którymi kierował się organ wydając decyzję i lakoniczność jej uzasadnienia w zakresie odpowiedzi na zarzuty podniesione w odwołaniu przez skarżącą, 4) art. 105 k.p.a. poprzez błędne jego zastosowanie skutkujące przyjęciem, że nie ma podstaw do wydania decyzji materialnoprawnej i utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji, 5) art. 10 § 1 w zw. z art. 79 § 1 i 2 w zw. z art. 9 w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo że została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa, 6) art. 61 k.p.a. poprzez zaniechanie wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi pomieszczenia w przyziemiu budynku mieszkalnym na dz. nr [...] w miejscowości W. funkcji kotłowni, opalanej piecem węglowym, względnie piecem gazowym, z uwzględnieniem bezpieczeństwa przeciwpożarowego i odległości ściany wschodniej z otworem okiennym od budynku sąsiedniego. Ponadto skarżąca zarzuciła ww. decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) art. 7 ust. 2 pkt 1 u.p.b. i rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, prowadzące do nieprawidłowego przyjęcia, że nie ma podstaw do nakazania określonego zachowania w stosunku do właściciela budynku na dz. nr [...] w miejscowości W 2) art. 51 u.p.b. poprzez zaniechanie wydania decyzji nakazującej wykonanie robót budowlanych celem doprowadzenia okna zlokalizowanego w ścianie wschodniej w poziomie przyziemia budynku mieszkalnego wybudowanego na dz. nr [...] w miejscowości W. do stanu zgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi, 3) art. 66 u.p.b. poprzez zaniechanie wydania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości w obiekcie budowlanym, zagrażającym zdrowiu ludzi i bezpieczeństwu mienia, 4) art. 81 lit. c u.p.b. poprzez zaniechanie nałożenia na właściciela budynku przeprowadzenia ekspertyzy na okoliczność, czy pomieszczenie kotłowni spełnia warunki bezpieczeństwa przeciwpożarowego ze względu na przeznaczenie i odległość od budynku sąsiedniego, stanowiącego własność skarżącej, 5) art. 84 u.p.b. poprzez nieprawidłowe prowadzenie kontroli przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego dotyczących budowy otworu okiennego w ścianie zachodniej w poziomie przyziemia budynku mieszkalnego wybudowanego na dz. nr [...] w miejscowości W W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że postępowanie w sprawie "okna w ścianie wschodniej w przyziemiu budynku mieszkalnego na dz. nr [...] w miejscowości W " prowadzone jest w sposób przewlekły - co, kilkukrotnie stwierdzał również Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego - bowiem zostało ono wszczęte w następstwie wniosku skarżącej z dnia 16 sierpnia 2000 r. i do chwili obecnej nie zostało zakończone. Skarżąca wskazała ponadto, że organ odwoławczy nie odniósł się w ogóle do jej zarzutów podnoszonych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a mianowicie, że skarżąca wyraziła zgodę na przybliżenie budynku mieszkalnego na dz. nr [...] w miejscowości W. do granicy z działką stanowiącą własność skarżącej, jednakże zgoda ta zawierała wyraźne zastrzeżenie, że ściana wschodnia budynku nie może posiadać okna. Dodatkowo budynek ten - w ocenie skarżącej - został wybudowany zbyt blisko granicy z działką sąsiednią, naruszając tym samym przepisy techniczno-budowlane, określające zasady lokalizacji budynków w stosunku do granic z działkami sąsiednimi. Skarżąca podała, że przez otwór okienny odbywa się transport węgla do opalania pieca C.O. znajdującego się w pomieszczeniu kotłowni, a nadto że sposób korzystania z otworu okiennego wzbudza obawy o bezpieczeństwo przeciwpożarowe działki sąsiedniej, zaś transport węgla i odpadów powstałych wskutek opalania pieca węglem negatywnie oddziałuje na zdrowie mieszkańców sąsiedniego budynku. Dlatego też zdaniem skarżącej, uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia podstawowej funkcji, a mianowicie nie służy realizacji zasady przekonywania, którą powinny kierować się organy administracji publicznej, bowiem w przekonaniu skarżącej organ odwoławczy pominął istotne aspekty niniejszej sprawy. W ocenie skarżącej, organ odwoławczy niewłaściwie ocenił stan faktyczny dotyczący tego, że M.A. wybudował okno w ścianie wschodniej budynku, pomimo wyraźnego uzgodnienia ze skarżącą, że w ścianie tej nie będzie żadnych otworów okiennych. Zdaniem skarżącej, takie ustalenia wynikają wprost z protokołu oględzin i wyjaśnień składanych przez strony, a skoro M.A zobowiązał się do budowy ściany bez otworów okiennych, to budowa tego okna powinna zostać oceniona przez organ jako samowola budowlana. Ponadto w ocenie skarżącej, organ odwoławczy nie wyjaśnił rozbieżności pomiędzy stwierdzeniem, że Z.A. i M.A. dokonali zgłoszenia wymiany okna we właściwym urzędzie wynikającym z decyzji organu I instancji, a stwierdzeniem wyrażonym w decyzji [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 grudnia 2008 r., (znak [...], że Z.A. i M.A. nie dokonali zgłoszenia wymiany przedmiotowego okna z drewnianego na plastikowe, a zgłoszenie dotyczyło jedynie okien na wyższej kondygnacji budynku. Skarżąca wskazała, że organ odwoławczy stwierdził wprawdzie w zaskarżonej decyzji, że nie można zaprzeczyć, że otwór okienny miał takie same wymiary w dacie jego wybudowania, jak ocenie, niemniej jednak nie rozważył on, czy budowa tego otworu okiennego jest zgodna z przepisami techniczno-budowlanymi, tj. art. 7 ust. 2 pkt 1 u.p.b. oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który określa, że w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę granicy, budynek ten powinien być usytuowany w odległości nie mniejszej niż 4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Skarżąca podkreśliła, że w toku przeprowadzonych oględzin ustalono, że odległość budynku na dz. nr [...] w miejscowości W. od granicy z działką skarżącej jest mniejsza niż wynikająca z ww. przepisów i wynosi 2,6 m, a nadto stwierdzono, że odległość pomiędzy ścianami budynków na działkach wynosi 8 m, a mimo to organ II instancji nie ustalił, czy zachodzą przesłanki do zastosowania w stosunku do przedmiotowego budynku mieszkalnego § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia, a przez to nie można zdaniem skarżącej przyjąć, by wyjaśnił on kwestię zgodności budowy z przepisami techniczno-budowlanymi. Ponadto w ocenie skarżącej fakt, że budynek powstał w 1972 r. i obecnie nie można odnaleźć dokumentacji projektowej tego budynku - nie uzasadnia braku działań organu odwoławczego określonych w art. 51 u.p.b. Dodatkowo zdaniem skarżącej, organ zaniechał również wyjaśnień, czy pomieszczenie kotłowni spełnia warunki bezpieczeństwa przeciwpożarowego ze względu na przeznaczenie i odległość od budynku sąsiedniego, stanowiącego własność skarżącej, a przy tym - wbrew dyspozycji art. 66 u.p.b. - nie podjął on żadnej inicjatywy w kierunku wyjaśnienia, czy użytkowane okno kotłowni stwarza zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa ludzi. Ponadto w ocenie skarżącej organ odwoławczy - wbrew art. 81 u.p.b. - zaniechał również nałożenia na właściciela budynku obowiązku przeprowadzenia ekspertyzy na okoliczność, czy pomieszczenie kotłowni spełnia warunki bezpieczeństwa przeciwpożarowego ze względu na przeznaczenie i odległość od budynku sąsiedniego, stanowiącego własność skarżącej. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 j.t.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest nieuzasadniona z przyczyn wskazanych poniżej. W kontrolowanej sprawie jest bezsprzeczne, że pismem z dnia 16 sierpnia 2000 r. skarżąca zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. o zajęcie stanowiska w sprawie naruszenia przepisów prawa budowlanego przez M.A. . Skarżąca wskazała, że wyraziła zgodę na budowę przez M.A. domu w odległości 2 m od granicy pod warunkiem, że ściana jego domu od strony działki skarżącej nie będzie posiadała okien. W ocenie skarżącej, M.A. nie dotrzymał jednak wcześniejszych ustaleń i wstawił dwa małe okna łazienkowe, a następnie zrobił duże okno w pomieszczeniu kotłowni w przyziemiu, nie uzgadniając tego faktu ze skarżącą, która sprzeciwia się zaistniałej samowoli. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie dysponuje pisemnymi dowodami na okoliczność swojego ww. stanowiska, a M.A. jest w tym przypadku innego zdania, które też nie jest udokumentowane pisemnymi dowodami. Z uwagi na powyższy wniosek skarżącej, właściwe w sprawie organy podjęły postępowanie wyjaśniające celem ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie istnieją podstawy do nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania w oparciu o treść art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 u.p.b. W ramach tego postępowania ustalono, że Z.A. i M.A. legitymowali się decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia 27 października 1972 r. (znak: [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego. Jednocześnie, ze zgromadzonych akt postępowania wynika, że wszystkie strony postępowania, tj. Z.A. , M.A. oraz skarżąca jednoznacznie wskazywali, że okna w ścianie wschodniej budynku (w tym okno kotłowni stanowiące przedmiot niniejszego postępowania) wykonane zostały na etapie budowy. Kolejną istotną okolicznością w realiach kontrolowanej sprawy jest fakt, że pomimo prawidłowo zebranego materiału dowodowego przez organ I instancji, brak jest możliwości zweryfikowania projektu budowlanego oraz planu realizacyjnego, stanowiących załącznik do decyzji pozwolenia na budowę z dnia 27 października 1972 r. (znak: [...]), ponieważ zgodnie z dokumentami zalegającymi w aktach sprawy, tj. pismem z Archiwum Państwowego w K. z dnia 4 kwietnia 2012 r. (znak: [...]), pismem Burmistrza Miasta Gminy S. z dnia 7 maja 2012 r. (znak: [...]) i z dnia 30 maja 2012 r. (znak: [...]) oraz pismem ze Starostwa Powiatowego w K. - filia w S. z dnia 8 kwietnia 2014 r. (znak: [...] ) brak dokumentacji projektowej i technicznej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości W. , gmina S. Tym samym organ II instancji prawidłowo wskazał, że nie ustalono ponad wszelką wątpliwość, iż istnienie okna nie wynika ze stanu zaakceptowanego w decyzji o pozwoleniu na budowę, w oparciu o którą budynek został wybudowany. Zdaniem organów, które Sąd podziela, nie można zatem jednoznacznie stwierdzić, że okno w ścianie budynku mieszkalnego, którego inwestor uzyskał pozwolenie na budowę (decyzja o zatwierdzeniu planu realizacyjnego i projektu budowlanego Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Budownictwa Urbanistyki i Architektury w K. [...] z dnia 27 października 1972 r.) zostało wykonane niezgodnie z przepisami prawa budowlanego już w trakcie realizacji obiektu, ponieważ nie jest to poparte żadnymi dowodami zgromadzonymi w aktach sprawy. Brak jest bowiem zatwierdzonego projektu budowlanego, jak również wspomnianego planu realizacyjnego, z którego wynikałoby, że przedmiotowe okno w budynku mieszkalnym na dz. [...] od strony dz. [...] w W. nie było zaprojektowane. Drugi wątek w sprawie dotyczy weryfikacji tezy skarżącej o powiększeniu przedmiotowego okna, już po budowie przedmiotowego budynku. Zdaniem Sądu, organ II instancji prawidłowo - jako organ odwoławczy - dokonał po raz drugi, w sposób logiczny i spójny, aktu stosowania prawa także i w kwestii wniosku skarżącej z dnia 12 marca 2001 r., w którym wskazano, że doszło do powiększenia okna w poziomie przyziemia przez Z.A. i M.A. , już po zakończeniu budowy - dochodząc do takich samych ustaleń, jak organ I instancji, że wykonany otwór okienny w kotłowni budynku mieszkalnego na dz. nr [...] w W. , nie został powiększony w ramach samowolnych robót budowlanych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. powołał się m.in. w ramach środków dowodowych na znajdującą się w aktach postępowania pierwszoinstancyjnego kopię projektu technicznego wewnętrznej instalacji gazowej budynku mieszkalnego nr [...] w miejscowości W. sporządzonego we wrześniu 1989 r., do którego załączone zostały rzuty poszczególnych pięter budynku. Organ wskazał, że z rzutu piwnicy sporządzonego w skali 1:100 wynika, że szerokość okna w poziomie piwnicy wynosiła w 1989 r. - ok. 1,00 m, co pokrywa się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Organ II instancji podkreślił przy tym, że podczas przeprowadzonych kontroli i oględzin, w czasie których zwymiarowano otwór okienny ustalono, że jego szerokość wynosi ok. 1,00 m. Podobnie w zakresie szerokości otworu okiennego zbieżne są oświadczenia stron postępowania. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że Z.A. i M.A. podnosili, że nie doszło do zmiany wymiarów okna, zaś skarżąca wskazywała, że zwiększono wymiary okna jedynie w zakresie jego wysokości, tj. został podkuty parapet okna. Pogląd skarżącej dotyczący podkucia parapetu okna nie został potwierdzony wynikami oględzin, o których poniżej. Trzeba w tym miejscu wskazać, że w dniu 15.06.2015 r. w siedzibie PINB stawił się E.K. - pełnomocnik Z.K. i oświadczył, iż obecne okno w kotłowni budynku mieszkalnego nr [...] w W. przed jego wymianą było mniejsze tj. o wymiarach ok. l,00m x l,00m i wówczas otwór okienny usytuowany był wyżej ponad poziomem terenu. Inspektorzy PINB przeprowadzili w dniu 16.06.2015 r. oględziny w terenie w sprawie przedmiotowego okna w przyziemiu budynku mieszkalnego, przy udziale Z. i M.A. oraz E.K. - pełnomocnika Z.K. . Podczas oględzin dokonano pomiarów otworu okiennego zlokalizowanego w przyziemiu budynku mieszkalnego Nr [...] w W. , gm. S. , od strony wschodniej. Pomiar wykonany podczas oględzin wynosił: 95 cm szerokości oraz 120 cm wysokości. Wyniki te różnią się od wcześniej wykonywanych w toku przedmiotowego postępowania z tego względu, iż obecnie obiekt jest ocieplony i otynkowany. Ponadto zmierzona wysokość zewnętrznego parapetu podokiennego ponad poziom terenu wynosi 70--76 cm. Odległość ta również została zmniejszona o ok. 10-12 cm ze względu na wykonanie opaski wokół budynku mieszkalnego z kostki betonowej. Podczas oględzin przeprowadzonych wewnątrz budynku w pomieszczeniu kotłowni stwierdzono, iż na tynku brak jest śladów, aby otwór okienny był przebudowywany. Ponadto wewnętrzny parapet z lastrico wg oceny wizualnej również nie był przebudowywany. Przedmiotowe okno pełni funkcję wentylacji nawiewnej do pomieszczenia kotłowni i umożliwia prawidłowe funkcjonowanie kotła węglowego. Wentylacja wywiewna z kotłowni wykonana jest w przewodzie kominowym. W dniu oględzin Z. i M.A. oświadczyli, iż przedmiotowe okno w przyziemiu budynku, w pomieszczeniu kotłowni istniało od początku budowy domu, natomiast w 2000 roku okno zostało wymienione na obecne okno jednoskrzydłowe w ramie stalowej. Wcześniej okno było drewniane dwuskrzydłowe, również otwierane na zewnątrz. Z. i M.A, oświadczyli, iż otwór okienny pozostał niezmieniony od początku budowy budynku, natomiast stare okno drewniane posiadało grubsze ramy z mniejszymi szybami, przez co wizualnie mogło wydawać się mniejsze. Powyższe ustalenia również są zgodne z ustaleniami zawartymi w protokole oględzin PINB z dnia 12.10.2000 r. oraz z dnia 19.10.2010 r. , tzn. otwór okienny od początku budowy obiektu nie uległ zwiększeniu. Ponadto analiza fotografii znajdujących się a aktach sprawy przy protokole z oględzin z dnia 12.10.2000 roku wykazuje, iż otwór okienny w przyziemiu pozostał niezmieniony, ponieważ pustaki betonowe stanowiące konstrukcję przyziemia ściany wschodniej budynku są nienaruszone. Ich symetryczny układ wokół przedmiotowego okna potwierdza fakt, iż otwór okienny nie zmienił swoich wymiarów od początku budowy obiektu. Ponadto w aktach sprawy (tom [...] znajduje się pismo Urzędu Miasta i Gminy S. , Wydziału Mienia, Gospodarki Przestrzennej, Geodezji i Architektury znak: [...] z dnia 24.10.2000 r., informujące, iż Z. i M.A. w dniu 20.07.2000 roku dokonali zgłoszenia w ww. wydziale architektury, dotyczącego wymiany przedmiotowego okna. Przedmiotowe zgłoszenie zostało przyjęte bez zastrzeżeń, z uwagi na brak zmiany wymiarów otworów okiennych. Jak wynika z treści ww. pisma, drewniane okno miało być wymienione na plastikowe. Obecnie jest to okno stalowe, ale trafnie przyjęto zdaniem Sądu, że nie ma to, wpływu na przebieg postępowania, gdyż zastosowanie innych niż zawartych w zgłoszeniu rozwiązań materiałowych, nie stanowiących zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi jest dopuszczalne i nie stanowi istotnego odstępstwa. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd stwierdza, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. prawidłowo i zgodnie z zasadą prawdy materialnej wskazał, że w toku ponownie prowadzonego postępowania - w następstwie przeprowadzonych oględzin w dniu 16 czerwca 2015 r. - organ I instancji wyjaśnił, iż nie doszło do zwiększenia wysokości otworu okiennego w kotłowni, na co wskazują jednoznacznie ustalenia organu dokonane wewnątrz pomieszczenia w którym znajduje się okno, a wszelkie różnice w stosunku do przeprowadzonego wcześniej pomiaru wynikają z faktu, iż obecnie obiekt jest ocieplony i otynkowany, a dodatkowo wykonana została opaska z kostki betonowej wokół budynku. Ponadto organ II instancji podał, że z akt sprawy wynika, że Z.A. i M.A. w dniu 20 lipca 2000 r. dokonali zgłoszenia wymiany okna. W ocenie Sądu, stan faktyczny w kwestii braku powiększenia wymiarów przedmiotowego okna nie budzi wątpliwości, gdyż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. , w zakresie ustalania powyższych okoliczności, oparł się m.in. na wszelkich zgromadzonych środkach dowodowych, w tym zeznaniach świadków, jak i również przedkładanych przez strony postępowania dowodach, czyli czytelnych zdjęciach znajdujących się w aktach sprawy (znak: [...] ), wskazujących na kształt okna przed i po jego wymianie z drewnianego na metalowe. Wobec, tak jak powyżej, ustalonych okoliczności prawnych i faktycznych kontrolowanej sprawy, Sąd nie podziela zarzutów skargi podnoszących, że w zaskarżonej decyzji nastąpiło naruszenie przepisów postępowania, art. 15 k.p.a. wyrażające się w bezkrytycznym przyjęciu przez organ II instancji ustaleń faktycznych organu I instancji i zaniechania dokonania własnych ustaleń faktycznych, co prowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, gdyż jak wynika z przebiegu postępowania organ ten korzystał w kontrolowanej sprawie z kompetencji kasacyjnych celem uzupełnienia postępowania wyjaśniającego w znacznym zakresie, przystającym do treści art. 138 § 2 k.p.a., a wobec kolejnych ustaleń, w świetle zweryfikowanych ponownie faktów w przedmiocie braku dostępu do przedmiotowej dokumentacji, a także braku dowodów wskazujących bezsprzecznie na okoliczność powiększenia przedmiotowego okna już po wybudowaniu budynku, organ ten w sposób uzasadniony uznał, że stan faktyczny sprawy nie pozwala na merytoryczne, kształtujące skorzystanie w sprawie z wyżej wskazanych podstaw prawnych. Organ II instancji prawidłowo wyważył sposób zakończenia postępowania administracyjnego i stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. w sposób prawidłowy przyjął w zaskarżonej decyzji, że nie można domniemywać samego faktu wykonania okna w poziomie przyziemia, jako nielegalnego, tj. niezgodnego z decyzją pozwolenia na budowę. Zgodnie ze stanowiskiem WSA w Gorzowie Wielkopolskim, zawartym w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 maja 2015r., sygn. akt II SA/Go 187/15, które skład rozpoznający podziela: "istota decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. polega na tym, że na inwestora nakłada się obowiązek wykonania, w wyznaczonym terminie, określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Stan zgodny z prawem w rozumieniu komentowanego przepisu oznacza w pierwszej kolejności zgodność z zatwierdzonym projektem budowlanym lub innymi warunkami pozwolenia na budowę, albo zgodność z dokonanym zgłoszeniem". Wobec powyższych ustaleń, Sąd stwierdza, że w sprawie nie wystąpiło naruszenie art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy i nierozpatrzenia wszystkich jej istotnych okoliczności, gdyż te okoliczności dla potrzeb podstaw prawnych, na których opiera się sentencja zaskarżonej decyzji zostały wyjaśnione zgodnie z zasada prawdy materialnej. Tak samo nie można zgodzić się z zarzutem, że organ II instancji naruszył art. 8, art. 11, art. 107 § 3 k.p.a. przez zaniechanie wyjaśnienia wszystkich przesłanek, którymi kierował się organ wydając decyzję, gdyż zaskarżona decyzja wskazuje w stopniu spełniającym wymogi zasady pogłębiania zaufania do administracji publicznej motywy podjętego rozstrzygnięcia. Zarazem organ II instancji wyjaśnił szczegółowo zasadność umorzenia postępowania administracyjnego, które to wyjaśnienie nie wskazuje, zdaniem Sądu, na naruszenie przez organ art.105 k.p.a. a także podnoszoną w skardze lakoniczność uzasadnienia decyzji w zakresie odpowiedzi na zarzuty podniesione w odwołaniu przez skarżącą. Sąd nie dopatruje się także, aby organy naruszyły w sprawie - z podstaw prawnych jak wyżej - art. 10 § 1 w zw. z art. 79 § 1 i 2 w zw. z art. 9 w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo że została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa, gdyż - jak, to zostało powyżej wskazane - Sąd jest zdania, że kwestionowana decyzja w okolicznościach stanu faktycznego i prawnego sprawy jest zgodna z prawem. W tym miejscu Sąd zauważa, że skarżąca sformułowała w odniesieniu do kontrolowanej decyzji organu II instancji zarzuty naruszenia prawa materialnego podnosząc naruszenie: art. 7 ust. 2 pkt 1 u.p.b. i rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, prowadzące do nieprawidłowego przyjęcia, że nie ma podstaw do nakazania określonego zachowania w stosunku do właściciela budynku na dz. nr [...] w miejscowości W. art. 51 u.p.b. poprzez zaniechanie wydania decyzji nakazującej wykonanie robót budowlanych celem doprowadzenia okna zlokalizowanego w ścianie wschodniej w poziomie przyziemia budynku mieszkalnego wybudowanego na dz. nr [...] w miejscowości W. do stanu zgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi; art. 66 u.p.b. poprzez zaniechanie wydania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości w obiekcie budowlanym, zagrażającym zdrowiu ludzi i bezpieczeństwu mienia; art. 81 lit. c u.p.b. poprzez zaniechanie nałożenia na właściciela budynku przeprowadzenia ekspertyzy na okoliczność, czy pomieszczenie kotłowni spełnia warunki bezpieczeństwa przeciwpożarowego ze względu na przeznaczenie i odległość od budynku sąsiedniego, stanowiącego własność skarżącej; art. 84 u.p.b. poprzez nieprawidłowe prowadzenie kontroli przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego dotyczących budowy otworu okiennego w ścianie zachodniej w poziomie przyziemia budynku mieszkalnego wybudowanego na dz. nr [...] w miejscowości W. Zarazem, w zakresie naruszenia przepisów postępowania mających znaczenie dla wyniku sprawy, skarżąca wskazała art. 61 k.p.a. poprzez zaniechanie wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi pomieszczenia w przyziemiu budynku mieszkalnym na dz. nr [...] w miejscowości W. funkcji kotłowni, opalanej piecem węglowym, względnie piecem gazowym, z uwzględnieniem bezpieczeństwa przeciwpożarowego i odległości ściany wschodniej z otworem okiennym od budynku sąsiedniego. Wskazane naruszenia prawa nie mają znaczenia dla prawidłowości sentencji decyzji właściwych organów w sprawie z podstaw prawnych jak wyżej, z przyczyn już przez Sąd przedstawionych, a dotyczących braku zatwierdzonej dokumentacji projektowej, ale podniesienie ich przez skarżącą wyraźnie oznacza, że organy nie uwzględniły w ramach posiadanych kompetencji całości wniosków i oczekiwań skarżącej i nie rozważyły, czy w sprawie jej wniosków wychodzących poza ściśle rozumianą legalność budowy przedmiotowego okna, nie należy prowadzić postępowania w oparciu o jeszcze inne podstawy prawne. W kontrolowanej sprawie występują bowiem co najmniej dwa aspekty. Pierwszy wynika stąd, że właściwe w sprawie organy potraktowały wniosek skarżącej, jako wniosek o zbadanie legalności usytuowania okna w ścianie wschodniej budynku znajdującego się na działce sąsiadującej bezpośrednio z działką skarżącej, z uwagi na okoliczność, że skarżąca wyraziła zgodę na zbliżenie realizacji budynku względem granicy pod warunkiem, że w ścianie tego domu nie będzie okien. To postępowanie z uwagi na brak dokumentacji projektowo budowlanej, którą zatwierdził organ budowlany zakończyło się decyzją organu II instancji, od której Sąd oddalił skargę. Drugi aspekt polega na tym, i są to jedynie uwagi czynione przez Sąd na marginesie sprawy, bez wychodzenia poza zakres kontrolowanej sprawy, że działające w sprawie organy powinny rozważyć także i okoliczność polegającą na tym, że po kilkudziesięciu latach okno zaczęło przeszkadzać, nie z uwagi na to, że w ogóle jest, ale z uwagi na fakt, że stanowi otwór, przez który wydostaje się emisja zanieczyszczeń związanych ze spalaniem węgla w pomieszczeniu, w którym znajduje się przedmiotowe okno, dla skarżących, jak podają, emisja niezwykle uciążliwa. Skarżącej chodzi o to, że pomieszczenie, w którym znajduje się to okno służy właścicielom sąsiedniego budynku jako kotłownia/miejsce dla pieca centralnego ogrzewania, zasilanego paliwem stałym. Skarżąca opisuje, że przez otwór okienny odbywa się transport węgla do opalania pieca C.O. znajdującego się w pomieszczeniu kotłowni, a nadto, że sposób korzystania z otworu okiennego wzbudza obawy o bezpieczeństwo przeciwpożarowe działki sąsiedniej, zaś transport węgla i odpadów powstałych wskutek opalania pieca węglem negatywnie oddziałuje na zdrowie mieszkańców sąsiedniego budynku. W tej sytuacji, właściwe organy powinny, zgodnie z zasadą obowiązku działania, rozważyć z uwzględnieniem interesów prawnych stron postępowania i zgodnie z obiektywnym porządkiem prawnym ew. wykorzystanie swoich kompetencji w celu sprawdzenia, czy pomieszczenie kotłowni, w którym znajduje się przedmiotowe okno spełnia warunki techniczne dla ogrzewania budynku. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.