II SA/Kr 3217/01
WyrokWSA w Krakowie2004-11-16
Skład orzekający: Sędzia NSA Grażyna Danielec, Sędzia WSA Bożenna Blitek, Sędzia NSA Wiesław Kisiel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o nałożeniu opłaty drogowej za przejazd pojazdem ponadnormatywnym, wydana na podstawie przepisu rozporządzenia, który został później uznany za niezgodny z Konstytucją, może zostać utrzymana w mocy?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję, uznając, że zostały one wydane na podstawie przepisu rozporządzenia, który Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodny z Konstytucją RP. Zgodnie z przepisami PPSA, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego stanowi podstawę do uchylenia decyzji przez sąd administracyjny.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła opłaty drogowej nałożonej na Przedsiębiorstwo "X" za przejazd pojazdem, który przekroczył dopuszczalny nacisk osi. Organ pierwszej instancji nałożył opłatę, a Generalny Dyrektor Dróg Publicznych utrzymał ją w mocy decyzją z dnia 19.09.2001 r. Przedsiębiorstwo "X" złożyło skargę, kwestionując sposób pomiaru i proporcjonalność nałożonej opłaty. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę po wejściu w życie przepisów PPSA.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję, orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, oraz zasądził od Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
` Dnia 16 listopada 2004 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr) NSA Wiesław Kisiel Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2004 r sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "X" z dnia 19 września 2001 r,NR: [...] w przedmiocie opłaty drogowej I uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tegoż organu z dnia [...] 2001 r, Nr: [...] II uchylone decyzję nie mogą być wykonane , III zasądza od Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz strony skarżącej Przedsiębiorstwa "X" kwotę [...] ([...]) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Decyzją z dnia 19.09.2001r., Nr. [...] znak: GDDP [...] Generalny Dyrektor Dróg Publicznych Oddział Południowo -Wschodni w wyniku wniosku z dnia [...] .2001 r. Przedsiębiorstwa "X" o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] 2001r., Nr [...] znak: [...], którą obciążono wnioskujące przedsiębiorstwo opłatą drogową w wysokości [...] zł.
Na uzasadnienie podano, że korzystanie z dróg przez pojazd odbywa się na ściśle określonych warunkach. Zgodnie z art 61 ust. 1 i ust.2 ustawy z dnia 20.06.1997r. -Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 1997r., nr 98, póz. 602 z późn. zm.) - Ładunek nie może powodować przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej i umieszcza się go w ten sposób, aby nie powodował przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę. Zgodnie z art. 61 ust. 11 cyt. ustawy: ,jeżeli masa, naciski osi lub wymiary pojazdu wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach określających warunki techniczne pojazdów oraz określonych w ust. 6,8 i 10, przejazd pojazdu jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia". W sytuacji, gdy choć jeden z w/w parametrów jest przekroczony - pojazd uznaje się za ponadnormatywny.
W wyniku zatrzymania i kontroli w dniu [...].2001 r. zestawu należącego do skarżącego przedsiębiorstwa, a składającego się z pojazdu marki Jelcz nr. [...] i przyczepy Sanok nr. [...] stwierdzono przekroczenie nacisku osi pojedynczej (II oś) o ponad 11 kN, co spowodowało uznanie zestawu za pojazd ponadnormatywny wymagający zezwolenia na przejazd. Zgodnie z art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 21.03.1985r o drogach publicznych (Dz.U. z 2000r. nr 71, poz. 838 z późn. zm.) za przejazd tego pojazdu bez zezwolenia pobrano opłatę podwyższoną, której wysokość obliczono zgodnie z par.2 ust. 2 Lp. tabeli 5.1)b), par.9 ust. 1 pkt 2) i par. 10 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27.06.2000r. w sprawie opłat drogowych (Dz.U. nr 51, poz. 607) mając na względzie to, że kontrolowany zestaw nie miał przekroczonej dopuszczalnej masy całkowitej lecz dopuszczalny nacisk osi pojedynczej i tylko za przekroczenie tego parametru została naliczona opłata drogowa. Świadczy to o tym, że zestaw nie był przeładowany, lecz ładunek był nieprawidłowo ułożony (niedociążona przyczepa przy przeciążonym ciągniku), co jest niezgodne z Rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 01.04.1999r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia). Podano, że przewoźnik zapłacił mandat karny w wysokości [...] zł nałożony przez funkcjonariusza Policji na podstawie przepisów o wykroczeniach, nie mniej z uwagi na obecny stan prawny, w którym istnieją dwa odrębne tytuły do nakładania sankcji karnych, mandat nie wyklucza obowiązku obciążenia podwyższoną opłatą drogową wynikającą z cyt. ustaw i przepisów wykonawczych.
Na decyzję tę Przedsiębiorstwo -X- złożyło skargę wnosząc ojej uchylenie.
Na uzasadnienie podano, że zaskarżone rozstrzygnięcie w sposób istotny narusza interes skarżącego albowiem, skarżący nie miał innej możliwości rozłożenia przedmiotowego ładunku, a zwiększenie ilości załadowanych palet spowodowałoby przekroczenie dopuszczalnej ładowności. Nadto przy dokonywaniu pomiarów nacisku osi nie uwzględniono siły wiatru, a jego oddziaływanie na duże płaszczyzny kontrolowanego pojazdu (wysokiego i oplandekowanego) jest duże i ma znaczenie dla wyniku pomiarów jest w. Zdaniem skarżącego zwolnienie hamulców pojazdu przy dokonywaniu pomiarów sprzyjało wywieraniu dodatkowego nacisku na hak holowniczy przez dyszel przyczepy i nie uwzględniono różnego nacisku dyszla na ten hak znajdujący się blisko osi uznanej za przeciążoną. Zarzucono, że kontrolujący nie uwzględnił sposobu najazdu, który jest różny u poszczególnych kierowców. Podkreślono, że skarżący jest doświadczonym przewoźnikiem i w jego postępowaniu nie można dopatrzyć się umyślnego działania a także, że obciążenie opłatą drogową w wysokości [...] zł narusza zasadę proporcjonalności z art 2 i 92 Konstytucji, bowiem skarżący z tytułu przewozu ładunku pojazdem kontrolowanym uzyskał korzyść majątkową w wysokości [...] zł bez uwzględnienia kosztów własnych. Nałożona w wysokości trzykrotnie wyższej od korzyści opłata drogowa ma charakter represyjny, a zważywszy rodzaj przewinienia dla skarżącego wystarczająco dotkliwą karę stanowi poniesiony mandat karny w kwocie [...] zł.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny - Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych wniósł o jej oddalenie. Na uzasadnienie podano, że zgodnie z art. 61 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym "ładunek na pojeździe umieszcza się w taki sposób, aby nie powodował przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę". Rozmieszczenie ładunku nie spełniało tego wymogu a wskazywało na konieczność przerzucenia części palet z przewożonym szkłem z samochodu na przyczepę. Podano, że ważenie pojazdów odbywa się zgodnie z instrukcją "o dokonywaniu kontroli kierujących pojazdami i zespołami pojazdów, sprawdzaniu wymiarów, nacisków osi i masy pojazdów i zespołu pojazdów wprowadzoną Zarządzeniem Nr 47 Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z dnia 29.11.1999r., która w pkt 4.4d mówi: "na wagi najeżdża się bez gwałtownych przyspieszeń, pomiary przeprowadza się przy wyłączonym silniku ważonego pojazdu, włączonym biegu i zwolnionych hamulcach". Parcie wiatru nie ma żadnego wpływu na czynność ważenia, gdyż wiatr boczny może powodować mniejszy nacisk (unoszenie) na koła od strony wiejącego wiatru i zwiększony nacisk na koła po strome przeciwnej, lecz nacisk osi pojazdu jest sumą nacisków poszczególnych kół na osi i nie ma to wpływu na ostateczny wynik pomiaru. Nadto przedmiotem pomiaru był nacisk osi pojazdu na drogę a nie nacisk, jaki powodują zwolnione hamulce na poszczególne elementy zestawu transportowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz.1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.)
Skarga jest uzasadniona, choć nie z tych względów jak podane w jej
uzasadnieniu.
Należy zwrócić uwagę, że zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane m.in. w oparciu o treść par. 9 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000r. w sprawie opłat drogowych (Dz.U. nr 51, poz.607).
Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2002r., sygn. akt P. 6/02 (Dz.U. nr 214, poz. 1816) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że par. 9 ust. 1 pkt 2 i ust.2 cyt. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000r. w sprawie opłat drogowych jest niezgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z art. 145a par. 1 kpa można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego została wydana decyzja z Konstytucją.
Zgodnie z art. 145 par. 1 pkt 1 b) p.p.s.a. - Sąd, uwzględniając skargę na decyzję - uchyla decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy powołanych wyżej przepisów uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą - jak w pkt 1 wyroku.
W oparciu o treść art. 152 p.p.s.a. Sąd określił, że obie decyzje nie mogą być wykonane -jak w pkt. II wyroku.
Na mocy art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę (...) (Dz.U. nr 153, poz. 1271) w związku z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368) orzeczono o kosztach -jak w pkt. III wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło