II SA/Kr 3248/02

Sygn. akt II SA/Kr 32487/ 02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Grażyna Firek WSA Barbara Pasternak ( spr.) Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2006 r. sprawy ze skargi Z.Z. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [....] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z dnia [....], II. zasądza od Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. na rzecz skarżącego Z.Z. kwotę 10 ( dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [....] , wydaną na podstawie przepisu art. 105 § l kpa w związku z art. 22 ust. 3 Ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz. U. z 1997 r. nr 142 póz. 950 z póżn. zm./ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie administracyjne z wniosku Z.Z. o przyznanie uprawnień kombatanckich jako bezprzedmiotowe, wobec złożenia wniosku po terminie określonym w art. 22 ust. 3 przywołanej ustawy. W uzasadnieniu decyzji Kierownik Urzędu stwierdził, że w postępowaniu administracyjnym wszczętym w trybie art. 61 § l i 3 kpa z wniosku o przyznanie uprawnień przewidzianych w ustawie z dnia 24. 01. 1991 r. o kombatantach.... , Kierownik Urzędu związany jest przesłanką określoną w art. 22 ust. 3 tej ustawy. Przepis ten stanowi .'"Wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1-4, z zastrzeżeniem ust. 4 mogą być kierowane , w trybie, o którym mowa w ust. l /zarekomendowane przez stowarzyszenie właściwe dla określonego rodzaju prowadzonej działalności kombatanckiej lub doznawanych represji - wyj. Urzędu/, do dnia 31 grudnia 1998 r. przez osoby zamieszkałe na stałe w Polsce, a do dnia 31 grudnia 1999 r. przez osoby zamieszkałe poza granicami Polski. Termin ustawowy wyznaczony dla stron i uczestników postępowania administracyjnego jest terminem prawa materialnego, w odniesieniu do którego nie stosuje się proceduralnej instytucji przywrócenia terminu. Jego uchybienie powoduje bezskuteczność czynności procesowej podjętej przez stronę, a wszczęte postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe. Dlatego należało orzec w oparciu o przepis art. 105 § l kpa. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Z.Z. podał, że złożenie wniosku po terminie spowodowane zostało brakiem informacji o wydanej ustawie , oraz ustaleniem końcowego terminu składania wniosków. Podniósł, że przyznanie mu uprawnień kombatanckich jest uzasadnione. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [....] wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l art. 127 § 3 kpa i art. 105 § l kpa, oraz art. 22 ust. 3 Ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach i niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. z 1997 r. póz. 950 z póżn. zm./ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [....] o umorzeniu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu powyższej decyzji Kierownik Urzędu stwierdził, iż wniosek ponowne rozpatrzenie sprawy nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona złożyła wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich po ustawowym terminie 31. 12. 1998 r. Wyjątki przewidziane przez te ustawę w zakresie terminu składania wniosków nie dotyczą tytułu wnioskowanego przez stronę. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z.Z. zarzucił, że Kierownik urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zastosował suchą literę prawa, nie wnikając w przyczyny, które spowodowały niedotrzymanie terminu złożenia wniosku. Podniósł, że przeżycia związane z terrorem i eksterminacją ludności polskiej przez UPA, śmierć matki i rodzeństwa zasługiwały na pozytywne rozpatrzenie jego wniosku. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniosło ojej oddalenie , powołując się na treść przepisu art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach, oraz na datę złożenia wniosku o przyznanie uprawnień przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, póz. 12717, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm/. Właściwym do rozpoznania skargi jest więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Skarga jest zasadna, ponieważ w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją zachodzi możliwość żądania wznowienia postępowania. Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2003 r., OTK-A 2003/4/31, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepis art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. z 1997 r. Nr 142, póz. 950 ze zm./jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust. l Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Na skutek tego orzeczenia przepis art. 22 ust. 3 powyższej ustawy utracił moc obowiązującą z dniem 25 kwietnia 2003 r. Zgodnie z przepisem art. 145 a § l kpa można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową, lub ustawą, na podstawie której została wydana decyzja. W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja, w której rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji oparte zostało wyłącznie na przepisie art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach, uznanym następnie za sprzeczny z Konstytucją. Organ nie badał zasadności wniosku skarżącego o przyznanie uprawnień kombatanckich, w związku ze złożeniem go po dniu 31 grudnia 1998 r. Zgodnie z przepisem art. 145 a § l kpa zachodzi więc możliwość żądania wznowienia postępowania administracyjnego. Stosownie do przepisu art. 145 § l pkt l lit b ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję, jeżeli w sprawie zachodzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § l pkt. l lit. b, oraz art. 135 ustawy orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 ustawy.