II SA/Kr 326/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędzia WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi W. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 21 stycznia 2002 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Starosta Powiatu P. decyzją z [...] września 2001 r., znak [...] zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia A.K. i M.K. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z mieszkalnym poddaszem wraz z przyłączem kanalizacyjnym, wodociągowym i energetycznym na działce nr ewid. 1 w P. W uzasadnieniu organ l instancji wskazał, że planowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy P. , wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a inwestorzy wykazali się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane, przedłożona dokumentacja nie narusza warunków decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisów techniczno-budowlanych, projekt jest kompletny i wykonany przez osobę legitymującą się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi (zgodnie z art. 35 Prawa budowlanego). Inwestorzy uzyskali także niezbędne uzgodnienia, pozwolenia i opinie (zgodnie z art. 32 ust. 1 ww. ustawy) Odwołanie W.D. od decyzji organu I instancji nie zostało uwzględnione i Wojewoda decyzją z [...] stycznia 2002 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z 7.07. 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14.06. 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, póz. 1071 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja z [...]. 09. 2001 r., którą organ l instancji zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia A.K. i M.K. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z mieszkalnym poddaszem wraz z przyłączem kanalizacyjnym, wodociągowym i energetycznym na działce nr ewid. 1 w P. jest zgodna z przepisami i została wydana prawidłowo. Przeprowadzone w trybie art. 136 k.p.a. uzupełnienie materiału dowodowego zapewniło jego kompletność i pozwoliło wyjaśnić wątpliwości związane z przebiegiem linii energetycznej w ten sposób, że projektowany przyłącz nie przebiega przez działkę odwołującego się, przechodzi natomiast od słupa energetycznego na działce nr 2 przy ul. K. W przypadku jego realizacji w inny sposób nastąpi odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Odpowiadając na zarzuty odwołania dotyczące usytuowania budynku przewidującego powstanie szczeliny o szerokości od 0.00 do 0.80 cm między budynkiem odwołującego się a nowoprojektowanym obiektem uznał, iż słusznie w zaskarżonej decyzji przyjęto, że udzielenie pozwolenia na budowę może obejmować jedynie teren, dla którego inwestor legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jak wynika z akt sprawy inwestor nie posiada takiego prawa w zakresie fragmentu działki nr ewid. 3 , której zabudowa spowodowałaby likwidację szczeliny. Skargę na decyzję Wojewody ze [...] stycznia 2002 r., w dniu 7 lutego 2002 r. złożył W.D. wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i zarzucił, że realizacja spornego obiektu budowlanego w sposób zasadniczy zniszczy wizualną stronę obu obiektów (istniejącego i budowlanego), spowoduje bowiem powstanie szczeliny, która jest "ewidentnym błędem" organu l instancji, który zatwierdził projekt budowlany wydał pozwolenie na budowę. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i w uzasadnieniu powtórzył argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi stosownie do treści art. 134 §1 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy p.p.s.a skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z dyspozycją art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie skarżący W.D. zmarł. Jako jego następca prawny zgłosił się A.D. , który pismem z 14 marca 2011 r. poinformował Sąd, że skarżący doszedł do porozumienia z sąsiadem w przedmiotowej sprawie dotyczącej pozwolenia budowlanego i w związku z tym ".sprawa nie istnieje". Cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Z tych względów i na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 §1 pkt. 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.