II SA/Kr 3268/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie WSA Krystyna Daniel / spr. / Piotr Głowacki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi E.B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie postępowania egzekucyjnego skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. postanowieniem z dnia [...] 2000 r. znak [...] na podstawie art. 64, 116, 122 ustawy z 17.06. 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji(Dz. U. z 1991 r. nr 36, poz. 161 z późn. zm.) oraz § 4 rozp. Ministra Finansów z 4. 07. 1990 r. w sprawie opłat za czynności egzekucyjne oraz sposobu przeprowadzania publicznej licytacji... nałożył na E.B. zam. w K. ul. [...] grzywnę w celu przymuszenia w wys. [...] zł, z powodu uchylania się przez nią od wykonania obowiązku, określonego w załączonym tytule wykonawczym, a nałożonego decyzją wydaną przez Przewodniczącego Zarządu Miejskiej Strefy Usług Publicznych w N. z dnia [...]1998, nakazującą E.B.- inwestorowi samowolnie zrealizowanej na działce nr [...] w K. altany o konstrukcji drewnianej i wym. 3.30 x3.20 m. z dachem stromym o pokryciu gontem -dokonanie rozbiórki przedmiotowego obiektu w terminie do [...] 1999 r. oraz obowiązek wniesienia opłaty egzekucyjnej za wydanie niniejszego postanowienia w wys. [...] zł. Równocześnie organ wezwał E.B. do wykonania określonego w tytule wykonawczyni obowiązku w terminie 30 dni od daty doręczenie w/w postanowienia oraz niezwłocznego powiadomienia organu egzekucyjnego o wykonaniu obowiązku. Od tego postanowienia w terminie wniosła sprzeciw E.B., prosząc o anulowanie nałożonej grzywny i o przedłużenie terminu do wykonania nałożonego na nią obowiązku, polegającego na dokonaniu rozbiórki w/w altany. Podniosła, że z powodu choroby oraz ze względu na trudne warunki atmosferyczne (śnieg) nie mogła wykonać nałożonego na nią obowiązku. Nadto wskazała, że umowa dzierżawy działki, na której znajduje się przedmiotowa altana wygasa [...] 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. decyzją z dnia [...] 2000 r. znak: [...] na podstawie art. 104 i 155 k.p.a., przychylając się do wniosku E.B., zmienił swoją decyzję z dnia [...] 1998 r. i wyznaczył nowy termin rozbiórki altany na dzień [...] 2000 r. Powyższą decyzję E.B. odebrała w dniu [...] 2000 r., a w dniu [...] 2000 r. wniosła od niej odwołanie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] 2002 r. znak: [...] na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził, że odwołanie E.B. od decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] 2000 r. zostało wniesione z uchybieniem 14 -dniowego terminu przewidzianego dla jego wniesienia, stosownie do treści art. 129 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że warunkiem skuteczności procesowej odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Ja wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu [...] 2000 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru), natomiast odwołanie od decyzji z dnia [...] 2000 r. E.B. wniosła w dniu [...] 2000 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. W tej sytuacji zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Od postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2002 r. wniosła skargę do NSA E.B. z wnioskiem o oddalenie postępowania egzekucyjnego o nałożenie grzywny. Skarżąca podniosła, że w 1996 r. nabyła w dobrej wierze altanę drewnianą na dzierżawionej działce ale nie wiedziała, że altana jest wybudowana bez pozwolenia na budowę. Podniosła, że w dniu [...] 2002 r. działka została oddana w użytkowanie wieczyste Polskiemu Związkowi Działkowiczów, którego jest członkiem. Zarzuciła, ze decyzja PINB w N. jest nieaktualna i społecznie szkodliwa. Nadto podniosła, że ma 62 lata i nie ma zdrowia ani pieniędzy na rozebranie altany. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że skarżąca wniosła odwołanie z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 97 § l ustawy z dnia 30. 08. 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., i postępowanie nie zostało zakończone - czyli również w sytuacji niniejszej sprawy ze skargi E.B. - podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanych dalej w skrócie p.o.p.s.a.. W świetle art. 1 § 1 p.o.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, w tym zakresie - legalności decyzji administracyjnych (art. 1 i art. 3 p.o.p.s.a.), przy czym, zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.o.p.s.a., sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, dlatego też kontroli legalności dokonuj ą również z urzędu. W ocenie Sądu skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona stronie - od dnia jej ogłoszenia. W niniejszej sprawie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, E.B. otrzymała przedmiotową decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] 2000 r. w dniu [...] 2000 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Termin do złożenia odwołania upłynął więc w dniu [...] 2000 r. W oparciu o dokumenty sprawy ustalono, że odwołanie E.B. zostało złożone w dniu [...] 2000 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. W takiej sytuacji organ odwoławczy nie miał innej możliwości jak tylko stwierdzić, w drodze postanowienia, uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co wynika z treści art. 134 k.p.a. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Kategoryczne stwierdzenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie takiemu obowiązkowi i merytoryczne rozpoznanie odwołania stanowiłoby rażące naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji, stosownie do art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. W świetle powyższego, organ odwoławczy nie mógł rozpoznać merytorycznie zarzutów wniesionych w odwołaniu E.B. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 p.o.p.s.a orzekł jak w sentencji.