II SA/Kr 3313/01
WyrokWSA w Krakowie2006-01-18
Skład orzekający: Andrzej Niecikowski, Aldona Gąsecka - Duda, Wojciech Jakimowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo pozbawił M.S. uprawnień kombatanckich, opierając się na jego własnym oświadczeniu złożonym w ankiecie do ZBoWiD, które skarżący następnie zakwestionował, twierdząc, że było ono nieprawdziwe i złożone w celu uzyskania członkostwa?Ratio decidendi
Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną, oddalając ją na podstawie art. 151 PPSA. Stwierdzono, że organ administracji publicznej nie naruszył prawa, w tym przepisów postępowania i prawa materialnego, przy wydawaniu decyzji pozbawiającej M.S. uprawnień kombatanckich. Sąd uznał, że ocena dowodów przez organ była zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i logiki, a oświadczenie skarżącego złożone w ankiecie do ZBoWiD, mimo późniejszego kwestionowania jego prawdziwości, stanowiło podstawę do wydania decyzji.Stan faktyczny
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia 4 kwietnia 2001 r. pozbawił M.S. uprawnień kombatanckich, uznając go za 'utrwalacza władzy ludowej' na podstawie jego udziału w walkach z oddziałami niepodległościowymi podczas służby w MO. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję. M.S. złożył skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów kpa i ustawy o kombatantach, twierdząc, że nigdy nie zwalczał podziemia niepodległościowego, a jego oświadczenie o udziale w walkach było nieprawdziwe i złożone w celu uzyskania Krzyża Partyzanckiego. WSA oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę M.S.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr) Sędziowie WSA Aldona Gąsecka - Duda AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia 3 października 2001 r., Nr [....] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich skargę oddala
Decyzją z dnia 4.04.2001 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., działając na podstawie art. art. 25 ust. 2 pkt l lit."a" w związku z art. 21 ust.2 pkt.4 lit. "c" ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jedn. Dz.U. z 1997 r. Nr 142, poz.950 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie ustawą o kombatantach) pozbawił M.S. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZboWiD w K. z tytułu działalności w Ruchu Oporu od [...] .09.1942 do [...] .01 1945 r., oraz w walkach o utrwalanie władzy ludowej w okresie od [...].03.1945 r. do [...].12.1947 r. W uzasadnieniu podniesiono, że M.S. podczas służby w organach MO brał czynny udział w walkach z oddziałami "[...] ", "[...] ", "[...] " i "[...] " (...i ....to oddziały Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość dowodzone przez T.Z. ps. [...] i A.M. ps. [...] , [...] zaś to oddział Narodowych Sił Zbrojnych dowodzony przez [...] ps. [...] ,.....).
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy M.S. podniósł, że nigdy nie brał udziału w walkach z oddziałami "[...] " i "[...] " ani też nigdy nie wykonywał zadań śledczych związanych ze zwalczaniem organizacji niepodległościowych . W marcu 1945 r. dowódca zgrupowania Batalionów Chłopskich skierował m.in. odwołującego się do pracy w Milicji Obywatelskiej w której wykonywał podrzędne funkcje. Jeżeli w aktach ZBoWiD napisał, że brał udział w walkach z oddziałami "[...] " i "[...] " to uczynił tylko dlatego aby otrzymać Krzyż Partyzancki.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownika Urzędu , decyzją z dnia 3.10.2001 r. nr [...] - utrzymał w mocy decyzję z dnia 4.04.2001 r., podtrzymując jej ustalenia i wnioski.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył M.S. i wnosząc o jej uchylenie zarzucił, że Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych naruszył art. 7-9 i 11-12 kpa oraz art. 75,77,80 i 107 § 3 kpa oraz art. 25 ust. 2 pkt. l lit. "a" w związku z art. 21 ust.2 pkt. 4 lit "a" ustawy o kombatantach bowiem nie przeprowadził wnikliwego postępowania, bezpodstawnie ustalając, że skarżący jest "utrwalaczem władzy ludowej", a skarżący w okresie od 1943 do 1945 był członkiem Batalionów Chłopskich i na rozkaz swego dowódcy wstąpił do Milicji Obywatelskiej, ale w ramach tej służby nigdy nie zwalczał osób i organizacji "z tzw. podziemia niepodległościowego" a wprost przeciwnie pomagał b. członkom AK ściganym przez b.PUBP. Ustalenia Kierownika Urzędu o jego udziale w likwidacji WIN nie są oparte na dowodach a na wątpliwym źródle historycznym jakim jest Informator Lubelski. Zdaniem skarżącego ma on prawo do statusu kombatanta na podstawie art. l ust. 2 pkt. 3 i 6 ustawy o kombatantach.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić, w przypadku stwierdzenia ( art. 145 § l pkt. 1-3 p.o.p.s.a.)
a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
Art. 25 ust. 2 ustawy o kombatantach stanowi, że pozbawia się uprawnień kombatanckich m.in. osoby wymienione w art. 21 w ust. 2 pkt 2, jeżeli w wyniku postępowania weryfikacyjnego wykazano im czyny, o których mowa w tych przepisach. Natomiast art. 21 ust. 2 ustawy o kombatantach stanowi, że uprawnienia, kombatanckie nie przysługują m.in. osobie, która w latach 1944-1956 była zatrudniona, pełniła służbę lub funkcję w aparacie bezpieczeństwa publicznego poza strukturami Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa lub Informacji Wojskowej, jeżeli podczas i w związku z tą działalnością wykonywała zadania śledcze i operacyjne związane bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.
Kierownik Urzędu ustalił, że skarżący M.S. podczas służby w organach MO brał czynny udział w walkach z oddziałami "[...] ", "[...] ", "[...] " i "[...] " (....i ....l to oddziały Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość dowodzone przez T.Z. ps. [...] i A.M. ps. [...] , [...] zaś to oddział Narodowych Sił Zbrojnych dowodzony przez [...] PS [...] , [...] ). Ustalenia te organ oparł o akta b. ZBoWiD, w których znajduje się oświadczenie skarżącego we wniosku o przyjęcie do tej organizacji. Skarżący na rozprawie w dniu 18.01.2006 r., oświadczył, że wypełniając ankietę w sprawie przyjęcia do ZBoWiD świadomie napisał nieprawdę aby być przyjętym w poczet członków tej organizacji a pseudonimy osób z którymi miał walczyć podał mu sekretarz miejski ZBoWiD.
Art. 80 kpa ocenę dowodów pozostawia organowi administracji publicznej. Sąd jest uprawniony jedynie, do zbadania czy organ nie przekroczył granic tej oceny tzn., czy ocena jest zgodna z zasadami doświadczenia życiowego, z zasadami prawidłowego rozumowania (logiki). W świetle zebranego w sprawie materiału (potwierdzonego jeszcze oświadczeniem skarżącego na rozprawie w dniu 18.01.2006 r.) nie można przyjąć, że organ naruszył zasady oceny dowodów.
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja z dnia 4.04.2001 r., naruszały prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło