II SA/Kr 3318/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski (spr.) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi M.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazania M.G. dokonania rozbiórki dobudowy budynku lakierni (malarni) do istniejącego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w I. przy ul. [...], 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, 3. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego M.G. kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] 2002 r. (znak: [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wadowicach, działając na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr.207 poz. 2016 z późn.zm.- zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r. nakazał M. G: 1. wykonanie rozbiórki dobudowy budynku lakierni (malarni) do istniejącego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w I. przy ul. S; 2. wykonanie rozbiórki dobudowy budynku obróbki drewna do istniejącego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w I. przy ul. S.; 3. uporządkowanie i przywrócić do stanu poprzedniego terenu po dokonaniu rozbiórki. Na skutek odwołania M.G., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia 18.11.2002 r. (znak: [...]) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nakazał M.G. wykonanie na jego koszt rozbiórki dobudowy budynku lakierni (malarni) do istniejącego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w I. przy ul. S. W uzasadnieniu podniesiono, że organ I instancji w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego, stwierdził iż na posesji stanowiącej własność J. i A.G. w I. zlokalizowane są dwa dobudowane do budynku mieszkalnego budynki: lakierni oraz obróbki drewna. Inwestor M.G. roboty budowlane przy dobudowie lakierni rozpoczął we wrześniu 1997 r., natomiast budowa budynku obróbki drewna, wykonana została w 1995 r. Przedmiotowe obiekty budowlane zostały wybudowane bez wymaganego prawem pozwolenia na ich budowę. W czasie rozpoczęcia ich budowy inwestor nie dysponował wymaganym pozwoleniem co wymaga zastosowania kwalifikacji w trybie art. 48 prawa budowlanego z 1994 r. Zarzut odwołującego, że posiada pozwolenia na budowę przedmiotowych obiektów jest chybiony, ponieważ pozwolenie na budowę (znak: [...]) wydane zostało w dniu [...] 1998 r., czyli po dacie rozpoczęcia robót budowlanych przy przedmiotowych budynkach. Decyzją Wojewody z dnia [...]1999 r., decyzja o pozwoleniu na budowę została uchylona, a postępowanie w sprawie umorzono. Wobec powyższego pozwolenie na budowę przedmiotowych budynków zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Tego faktu nie zmienia zaskarżenie przedmiotowej decyzji do Naczelnego Sądu administracyjnego, gdyż zgodnie z art. 40 ust 1 ustawy z dnia 11.05.1995 o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania decyzji. Organ I instancji wydając skarżoną decyzję nie zwrócił jednak uwagi na to, iż budynek obróbki drewna powstał w roku 1995, co powoduje, iż do czasu wydania decyzji z dnia [...] 2002 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. upłynęło ponad 5 lat. Wobec powyższego w sprawie winien zostać zastosowany art. 49 prawa budowlanego wg. którego nie można nakazać rozbiórki obiektu jeżeli upłynęło 5 lat od dnia zakończenia budowy obiektu budowlanego lub jego części, a jego istnienie nie narusza przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności ustaleń miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego. Na właścicielu spoczywa wówczas obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego (art. 49 ust. 1). Wobec powyższego organ pierwszej instancji winien wszcząć i prowadzić odrębne postępowanie względem budynku gospodarczego służącego do obróbki drewna. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył M.G. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w części nakazującej dokonanie rozbiórki dobudowy budynku lakierni do istniejącego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w I. przy ulicy S. zarzucił, że uchylając decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2002 roku pozbawił ją mocy prawnej, a więc nie został przerwany bieg 5 - cio letniego terminu od września 1997 roku. Dopiero decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18.11.2002 roku jako ostateczna w postępowaniu administracyjnym nakazała dokonanie przedmiotowego obiektu budowlanego - lakierni. Wydana została jednak po upływie 5 - cio letniego okresu postawienia tego obiektu przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r.; Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają prawo. Art.7,77 i 107 § 3 kpa nakazują organowi ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości stanu faktycznego, uzasadnienie decyzji także pod kątem zastosowanego prawa. Organ odwoławczy uchylając zaskarżoną decyzje w całości i wydając orzeczenie reformatoryjne nakazał skarżącemu wykonanie na jego koszt rozbiórki dobudowy budynku lakierni (malarni). W uzasadnieniu organ II instancji ustalił, że inwestor M.G. roboty budowlane przy dobudowie lakierni rozpoczął we wrześniu 1997 r. Trafnie skarga podnosi, że uchylając decyzję organu I instancji, organ odwoławczy przesądził o tym, że termin określony w art. 49 Prawa Budowlanego z 1994 r. ( w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) zamknął się datą wydania decyzji przez ten organ tj. dniem 18.11.2002 r. Istotne jest to, że art.49 ust. 1 Prawa Budowlanego z 1994 r. ( w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) stanowił o tym, że nie można nakazać rozbiórki, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia zakończenia budowy obiektu budowlanego lub jego części a nie jej rozpoczęcia. Organ odwoławczy podzielając ustalenia organu I instancji ustala, jedynie, że rozpoczęcie dobudowy lakierni nastąpiło we wrześniu 1997 r. Nie ustala natomiast ( co jest istotne dla sprawy) kiedy nastąpiło zakończenie budowy, a data ta będzie mogła zadecydować o tym, czy w sprawie, do tego obiektu może mieć zastosowanie art. 49 Prawa Budowlanego z 1994 r. w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, który wykluczyłby możliwość zastosowania art. 48 tego w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" oraz art. 135 , 152 art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.