II SA/Kr 332/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.K. w przedmiocie uzupełnienia o zwrot kosztów postępowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 332/11 uchylającego zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 grudnia 2010 r. znak [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku W dniu 27 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem o sygn. akt II SA/Kr 332/11 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2010 r. znak [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania. Odpis wyroku z uzasadnieniem skarżący A.K. otrzymał w dniu 17 maja 2011 r Dnia 30 maja 2011 r. skarżący złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego Sąd potraktował jako wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie rozstrzygnięcia co do zwrotu kosztów. W ten bowiem sposób można było rozpoznać ten wniosek merytorycznie. Zgodnie z art. 200, art. 201 i art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", stronie skarżącej przysługuje zwrot kosztów postępowania w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym w przypadku: 1) uwzględnienia skargi, umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 P.p.s.a. (uwzględnienia skargi przez organ w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, którego działanie lub bezczynność zaskarżono) lub w razie umorzenia postępowania po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego - i jednocześnie 2) zgłoszenia przez stronę najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia wniosku o przyznanie należnych kosztów, o którym to prawie stronę skarżącą należy pouczyć (art. 210 § 1 P.p.s.a.) . W tej sprawie w ww. wyroku sąd uchylił obie decyzje, a tym samym uznano skargę za zasadną, ale skarżący nie złożył wniosku o przyznanie mu należnych kosztów postępowania. W skardze skarżący nie zawarł żądania zwrotu poniesionych przez niego kosztów (akta sprawy sądowej, karty nr [...]). Następnie skarżący został pouczony o prawie domagania się zwrotu poniesionych kosztów postępowania w wezwaniu z dnia 2 marca 2011 r. zobowiązującym skarżącego do nadesłania trzech egzemplarzy odpisów skargi (akta sądowe, karta nr [...]). Wyraźnie pouczenie to obejmowało wyjaśnienie, że skarżący (strona) traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Takie więc pouczenie skarżący otrzymał. Następnie w zawiadomieniu o terminie rozprawy z dnia 23 marca 2011 r. skierowanym również do skarżącego znajduje się również pouczenie o trybie dochowania roszczenia o zwrot kosztów postępowania (akta sądowe, karta nr [...]) i tym trybie skarżący został powiadomiony. Dowód powiadomienia znajduje się na karcie nr [...] akt sądowych. Skarżący obecny na rozprawie również nie składał wniosku o przyznaniu kosztów postępowania (akta sądowe, karta nr [...] ). Zgodnie z powołanym art. 210 § 1 P.p.s.a. skarżący ma prawo, a nie obowiązek domagania się zwrotu poniesionych kosztów postępowania. Nikt skarżącego, prawidłowo powiadomionego o tym prawnie, nie może w zakresie domagania się zasądzenia kosztów postępowania zastąpić lub wyręczyć. Ponadto prawo domagania się zwrotu kosztów wygasa z chwilą zamknięcia rozprawy. Tym samym nie było w tej sprawie podstaw do zamieszczania rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym na rzecz skarżącego, albowiem sam skarżący wiedząc o tym prawie i będąc kilkakrotnie informowany tak o sposobie wniesienia żądania zasądzenia zwrotu kosztów, jak i terminie do złożenia tego żądania – takiego wniosku nie złożył. Wniosek zaś o zasądzenie kosztów postępowania złożony po wydaniu wyroku i doręczeniu uzasadnienia wyroku jest spóźniony. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek skarżącego A.K. z dnia 30 maja 2011 r. nie zasługuje na uwzględnienie i działając na podstawie art. 157 § 1-3 P.p.s.a., art. 201 P.p.s.a. i art. 210 § 1 P.p.s.a., wniosek ten oddalił.