II SA/Kr 3325/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Izabela Dobosz Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr) WSA Krystyna Daniel Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2006 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia 3 października 2001 r., Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich skargę oddala Decyzją z dnia [...] marca 2001 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] na podstawie art. 25 ust. 2 pkt llit.a w związku z art. 21 ust.2 pkt 4 lit. a ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz.U. z 1997, Nr 142, poz. 950 z późn. zmianami), pozbawił uprawnień kombatanckich S. S., przyznanych mu przez ZW ZBoWiD w [...] decyzją z dnia [...] .06.1980 r., z tytułów: służby w Wojsku Polskim w okresie [...]. 02.1945 r.- [...].05.1945 r., działalności w ruchu oporu w okresie od lipca 1944 r. do [...].01.1945 r. oraz walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej od [...].05.1945 r. do [...].03.1947 r. W uzasadnieniu organ podał, opierając się na aktach ZBoWiD, że w okresie od [...] .04.1948 r. do [...].01.1956 r. S. S. był zatrudniony w organach bezpieczeństwa publicznego w strukturze Urzędu Publicznego, a zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 1 lit.a w związku z art. 21 ust.2 pkt 4 lit.a ww. ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (zwanej w dalszej części uzasadnienia - ustawą) pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które pełniły służbę lub funkcję i były zatrudniony w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa Publicznego. Osobom takim uprawnienia kombatanckie nie przysługują z żadnych tytułów. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 3 października 2001 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] wydał decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2001 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a w związku z art. 21 ust.2 pkt 4 lit. a ww. ustawy. W uzasadnieniu organ podniósł, że odwołujący się był zatrudniony w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa i sam ten fakt stanowi wystarczającą przesłankę do pozbawienia uprawnień kombatanckich na podstawie wyżej powołanych przepisów. Podniósł również, iż S. S. nie wykazał okoliczności, o których mowa w art.21 ust.3 ustawy. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. S. wniósł o uchylenie powyższej decyzji. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] wniósł ojej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270). Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Uwzględniając powyższe Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną. W dniu wydania zaskarżonej decyzji obowiązywał art. 25 ust 1 ww. ustawy, zgodnie, z którym osoby, które uzyskały uprawnienia kombatanckie na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują te uprawnienia, z zastrzeżeniem ust. 2, w myśl, którego pozbawia się uprawnień kombatanckich m.in. osoby wymienione w art. 21 w ust. 2 pkt 4 lit. a, tj. osoby, które w latach 1944-1956 pełniły służbę lub funkcję i były zatrudnione w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej, a także nadzorujących je komórkach jednostek zwierzchnich związanych ze stosowaniem represji wobec osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym nie stosuje się przepisu art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a) i b) wobec osób, które przedłożą dowody, że do wymienionych służb i organów zostały skierowane przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje były zwerbowane w celu udzielenia im pomocy. S. S. nie przedłożył żadnego dowodu, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy. Oceniając zgodność wydania zaskarżonej decyzji z prawem stwierdzić należy, iż Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie przeprowadził postępowanie wyjaśniające zgodnie z art. 7 i 77 k.p.a., prawidłowo stosując powołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepisy prawne ustawy o kombatantach. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U, Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.