II SA/Kr 334/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędzia WSA Magda Froncisz Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2024 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 18 grudnia 2023 r. znak WI-I.7840.8.15.2023.MA w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oddala skargę. Starosta Myślenicki decyzją nr 36/2020 z dnia 15 stycznia 2020 r. znak: AB.6740.1518.2019 zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę zamierzenia inwestycyjnego pn.: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego "M3" z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wodociągowo-kanalizacyjną i centralnego ogrzewania oraz zewnętrzną infrastrukturą techniczną obejmującą: wewnętrzny układ komunikacyjny, miejsce na pojemniki do gromadzenia odpadów stałych, studnia i szczelny zbiornik fekalny okresowo wybieralny, na działce nr [...] w miejscowości S., gm. P.. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 31 stycznia 2020 r. wobec braku złożenia odwołania przez jedyną stronę postępowania – Inwestora. Kolejno, w dniu 10 lipca 2020 r. do organu I instancji wpłynął wniosek J. M. o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa postępowania zakończonego powyższą decyzją Starosty Myślenickiego. Po przeanalizowaniu złożonego żądania organ I instancji działając na podstawie art. 149 § 3 i art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 123 kpa wydał w dniu 29 września 2020 r. postanowienie znak: AB.6740.1518.2019, którym odmówił wznowienia postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że wnoszącej o wznowienie postępowania nie przysługiwał przymiot strony. W wyniku złożenia zażalenia na powyższe orzeczenie, Wojewoda Małopolski w dniu 22 lutego 2021 r. postanowieniem wydanym na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 kpa o znaku: WI-I.7840.8.38.2020.KL uchylił je i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powodem uchylenia było naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 kpa. W jego uzasadnieniu odniesiono się też do kwestii terminu określonego w art. 148 § 2 kpa. Ponownie analizując powyższy wniosek, Starosta Myślenicki wydał w dniu 28 maja 2021 r. postanowienie znak: AB.6740.1518.2019, którym odmówił wznowienia postępowania. W jego treści zajęto stanowisko, iż wnioskodawczyni uchybiła terminowi wskazanemu w przepisie art. 148 § 2 kpa. Na to postanowienie, zażalenie złożyła J. M.. Wojewoda Małopolski uznając za prawidłowe ustalenia organu I instancji, postanowieniem z 2 listopada 2021 r. o znaku: WI-I.7840.8.27.2021.KL utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Odmiennej oceny dokonał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w wyniku rozpatrzenia skargi J. M. na ww. postanowienie, wyrokiem z 24 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 12/22 uchylił zaskarżone postanowienie organu wojewódzkiego oraz poprzedzające je postanowienie Starosty Myślenickiego. W jego uzasadnieniu, w kontekście terminu z art. 148 § 2 kpa wskazał, że należało wyjaśnić te okoliczności poprzez wysłuchanie skarżącej na okoliczność tego, kiedy dowiedziała się o decyzji i dlaczego we wniosku o wznowienie z 8 lipca 2020 r. została zadeklarowana data dowiedzenia się o decyzji z 15 stycznia 2020 r. jako dzień 29 czerwca 2020 r. i dlaczego data ta została następnie zmieniona na dzień 23 czerwca 2020 r. Starosta Myślenicki stosując się do wytycznych zawartych w ww. wyroku, za pismem z 14 listopada 2022 r. znak: AB.6740.1518.2019.PK wezwał wnioskodawczynię w charakterze skarżącej celem wysłuchania w dniu 20 grudnia 2022 r. Po dokonaniu tej czynności, organ I instancji uznał, że J. M. dochowała terminu z art. 148 § 2 kpa. Skutkowało to wydaniem postanowienia na podstawie art. 149 § 1 z związku z art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 123 kpa, w dniu 11 stycznia 2023 r. o znaku: AB.6740.1518.2019.PK, którym wznowiono postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Myślenickiego nr 36/2020 z 15 stycznia 2020 r. znak: AB.6740.1518.2019. Przeprowadzone postępowanie wznowieniowe zakończyło się wydaniem przez organ I instancji decyzji z 15 lutego 2023 r. o znaku: AB.6740.1518.2019.PK, którą stwierdzono wydanie spornego pozwolenia na budowę z naruszeniem prawa oraz odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji Starosty Myślenickiego nr 36/2020 z 15 stycznia 2020 r. znak: AB.6740.1518.2019, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej. Odwołanie złożyła J. M. podnosząc argumentację na temat oddziaływania spornej inwestycji. Zwrócono również uwagę na postępowania prowadzone w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Myślenicach pod znakami: SB.5160.5.2021.MG oraz SB.5160.6.2021.MG, a dotyczącymi wstrzymania budowy i prowadzenia postępowań w przedmiocie zalegalizowania "samowoli budowlanych". Wskazano także, że skoro obecnie stwierdzono oddziaływanie inwestycji na sąsiednią nieruchomość współwłasności Odwołującej, przejawiającą się choćby w ograniczeniach w zagospodarowaniu tej nieruchomości, to Organ winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w tym zakresie. Na czym polega to oddziaływanie, jaki jest jego zakres i natężenie, a tym samym czy to zamierzenie inwestycyjne w ogóle może być realizowane. Decyzją z dnia 18 grudnia 2023 r. znak: WI-I.7840.8.15.2023.MA Wojewoda Małopolski utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wg organu oceniając obszar oddziaływania powyższej inwestycji należy stwierdzić, że oddziałuje ono na nieruchomość nr [...], której współwłaścicielem jest skarżąca, z uwagi na lokalizację studni kopanej. Wskazano na § 31 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W terenie objętym planowaną inwestycją brak jest sieci kanalizacji sanitarnej, w związku z tym ścieki odprowadzane powinny być do szczelnych zbiorników na nieczystości ciekłe lub przydomowych oczyszczalni ścieków. Mając na względzie powyższy przepis stwierdzić należy, że obszar oddziaływania studni w tym terenie będzie wynosił od osi studni 15 m w przypadku lokalizacji bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekłe oraz 30 m w przypadku lokalizacji przydomowych oczyszczalni ścieków. Wyznaczenie takiego obszaru pociąga za sobą to, że nie będzie się w nim mógł znaleźć ani bezodpływowy zbiornik na nieczystości ciekłe (tj. 15 m od osi studni) oraz przydomowa oczyszczalnia ścieków (30 m od osi studni). W okolicznościach tej sprawy projektowana, w ramach tego zamierzenia, studnia kopana zlokalizowana została w odległości 6,82 m od granicy z działką [...]. Oznacza to, że jej lokalizacja pomimo tego, iż jest zgodna z ww. przepisem § 31 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, to generuje oddziaływanie na działkę sąsiednią tj. nr [...], której współwłaścicielem jest skarżąca. Co prawda ścieki z budynków znajdujących się na działce skarżącej odprowadzane są do bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe, który zlokalizowany jest poza opisaną powyżej strefą (15 m od osi studni). Niemniej jednak w przypadku przyszłego innego zagospodarowania działki skarżącej winna ona mieć wiedzę o ograniczeniach jakie niesie za sobą taka lokalizacja studni na działce inwestora. Objęcie obszarem oddziaływania nie oznacza przyjęcia rozwiązań projektowych niezgodnie z obowiązującymi przepisami ale ograniczenia takiej nieruchomości w przyszłym jej zagospodarowaniu. Podkreślenia wymaga fakt, że nawet bowiem wystąpienie nieponadnormatywnego oddziaływania może mieć wpływ na sposób wykonywania prawa własności na sąsiedniej (względem inwestycji) nieruchomości, przy uwzględnieniu konkretnych parametrów planowanej inwestycji szczególnie, gdy istnieje możliwość spowodowania negatywnego oddziaływania na sąsiednią nieruchomość. W sytuacji takiej ich właściciele muszą mieć zapewniony udział w sprawie pozwolenia na budowę. Powyższa okoliczność skutkuje uznaniem iż, J. M. winna być stroną w postępowaniu zakończonym spornym pozwoleniem na budowę, a to z kolei oznacza, że przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 kpa zaistniała w tej sprawie. W opinii organu odwoławczego, organ I instancji słusznie nie uchylił ww. decyzji dotyczącej udzielonego pozwolenia na budowę bowiem w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja, która odpowiada w istocie decyzji dotychczasowej. Stanowisko to potwierdziła dokonana analiza zgodności planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie. Na dzień wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, na terenie objętym zamierzeniem budowlanym obowiązywały zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy P. obejmującego miejscowości P., S. i T. w ich granicach administracyjnych, zatwierdzonego uchwałą nr XV/91/2016 Rady Gminy P. z dnia 29 lutego 2016 r. (ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego poz. 1886, z dnia 21 marca 2016 r.) zmienionego uchwałą Rady Gminy P. Nr V/42/2019 z dnia 13 marca 2019 r., pn.: "zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy P. – Obszar A" (ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego poz. 2420, z dnia 21 marca 2019 r.). Jak wspomniano powyżej przedmiotowa inwestycja polega na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego "M3" z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wodociągowo-kanalizacyjną i centralnego ogrzewania oraz zewnętrzną infrastrukturą techniczną obejmującą: wewnętrzny układ komunikacyjny, miejsce na pojemniki do gromadzenia odpadów stałych, studnia i szczelny zbiornik fekalny okresowo wybieralny, na działce nr [...] w miejscowości S., gm. P.. Na projekcie zagospodarowania terenu ujęte są również budynki M1, M2, M4 wraz zagospodarowaniem terenu, niemniej na ich realizację inwestor uzyskał odrębne pozwolenia na budowę. Zatem ocenie zgodności tej inwestycji z przepisami prawa podlegać będzie wyłącznie zakres budowy budynku "M3" wraz z zagospodarowaniem opisanym powyżej. Planowana inwestycja znajduje się w jednostce strukturalnej planu oznaczonej symbolem 464.MN oraz 25.KDD. W terenach 25.KDD znajduje się istniejący wjazd na działkę uzgodniony pismem znak: GKiI.6853.2.2019 i w tym obszarze nie przewiduje się żadnych prac. Obszar 464.MN to tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Przeznaczenie podstawowe określa jego formę jako wolnostojącą lub bliźniaczą. Wysokość projektowanego budynku wynosi 7,47 m, co odpowiada postanowieniom planu określającym ten parametr do max 12 m (§ 20 pkt 4 lit. a). Budynek M3 oddalony jest od linii rozgraniczającej tereny dróg KDD na odległość ponad 75 m, co stoi w zgodzie z wyznaczoną nieprzekraczalną linią zabudowy wynoszącą 6 m od linii rozgraniczającej teren drogi KDD (§ 5 ust. 2 pkt 4). Dach projektowanego budynku jest dwuspadowy o nachyleniu głównych połaci dachowych wynoszących 40°, co odpowiada § 8 ust. 1 pkt 2 lit. a planu. Szerokość elewacji frontowej stanowi 5,60 m przy określonej w planie maksymalnej wartości wynoszącej 30 m (§ 8 ust. 2 pkt 1). Dla budynku M3 zapewniono 1 miejsce postojowe, co wypełnia zapis § 15 pkt 8 lit. b tiret 1 planu. Ścieki z projektowanego budynku będą odprowadzane do bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe co odpowiada zapisowi § 16 pkt 3 lit. b planu. Woda opadowa i roztopowa będzie odprowadzana zanikowo do gruntu – takie rozwiązanie dopuszcza zapis § 16 pkt 3 lit. e planu. Intensywność zabudowy, powierzchnia zabudowy i biologicznie czynna zostanie określona dla wskazanych do realizacji (również innymi pozwoleniami) na tej działce wszystkich budynków. Mianowicie wskaźnik powierzchni zabudowy stanowi 0,066 (karta 43 projektu budowlanego), przy czym zapis § 20 pkt 4 lit. b i c planu nakazuje by ta wartość mieściła się w przedziale 0,01 - 0,6. Powierzchnia biologicznie czynna stanowi 63,45 %, a zapisy mpzp określają ją jako nie mniej niż 30% (§ 20 pkt 4 lit. e). Powierzchnia zabudowy wynosi 6,62%, gdzie plan wskazuje, że winna ona wynosić 50% powierzchni działki budowlanej (§ 20 pkt 4 lit. d). Powyższa analiza potwierdza spełnienie warunków określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przez planowaną inwestycję. Podkreślenia wymaga fakt, że plan miejscowy, jako akt normatywny wpisuje się w determinantę prawną decyzji administracyjnych wydawanych w procesie inwestycyjnym. Organ odwoławczy dokonał kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa i stwierdził, że projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami powyższej uchwały. Realizacja inwestycji w sposób odmienny aniżeli przyjęty w zatwierdzonym projekcie budowalnym, stanowi odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego (odstąpienie, które zwiększa obszar oddziaływania inwestycji stanowi istotne odstąpienie, por. art. 36a Pb). Zarówno kontrola zgodności z projektem budowlanym realizacji jak i sposobu użytkowania inwestycji, leży w gestii organu nadzoru budowlanego. Organ administracji architektonicznobudowlanej, na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, nie może zakładać realizacji inwestycji w sposób odmienny od przyjętego w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Projektowane zamierzenie budowlane nie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko lub do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2019.1839 z dnia 26.09.2019 r.). Przedsięwzięcie to, nie podlega konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W związku z powyższym – zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity 2018.2081 ze zmianami – obowiązujący w dacie wydania spornego pozwolenia na budowę) w powiązaniu z ww. rozporządzeniem, dla przedmiotowej inwestycji nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ponadto w wyniku dokonanej analizy ustalono również, że ww. inwestycja znajduje się poza obszarem chronionym Natura 2000 i nie stanowi przedsięwzięcia, które może potencjalnie oddziaływać na pobliskie obszary Natura 2000. Inwestycja spełnia warunki określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz.U.2019.1065 ze zmianami – obowiązujący w dacie wydania przedmiotowego pozwolenia na budowę). Warunki w zakresie usytuowania przedmiotowego budynku dotyczące odległości od granicy działek objętych inwestycją zostały spełnione. Wskazano na § 12 ust. 1. Przedmiotowy budynek M3 został zaprojektowany w odległości 5,02 m od granicy z działką nr [...] m od granicy z działką nr [...]. Wymagania w zakresie przesłaniania, nasłoneczniania, o których mowa odpowiednio w § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia, również zostały spełnione. Projektowany budynek o wysokości 7,47 m oddalony jest od znajdującego się na wprost istniejącego budynku o nr [...] na odległość 17,59 m. Oznacza to, że odległość między budynkami jest ponad dwukrotnie większa, niż wysokość przesłaniania generowana przez projektowany budynek. Zatem w tym przypadku nie może być mowy o przesłanianiu istniejącego budynku. Pokoje mieszkalne znajdujące się w tym budynku nie będą miały ograniczonego czasu nasłonecznienia innego niż do tej pory. Przepisy § 13 i § 60 stosuje się do istniejącej zabudowy tj. takich budynków które zawierają pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi (§ 13) oraz pokoje mieszkalne (§ 60). Potwierdza to orzecznictwo sądowo-administracyjne w tym m. in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 października 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 750/20, w którym stwierdzono, że ewentualne zacienienie działki nie może uzasadniać kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę. Prawo budowlane nie przewiduje bowiem ograniczeń z tytułu zacienienia działek, normując jedynie kwestie zacienienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz ich oświetlenia i nasłonecznienia - § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przesłanka niedopuszczalnego pogorszenia warunków użytkowania sąsiednich nieruchomości może zachodzić tylko wtedy gdy planowany obiekt naruszałby w tej mierze konkretne przepisy. Organ uwzględniający wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich nie jest zobligowany do porównania warunków dostępu do światła dziennego przez i po zrealizowaniu inwestycji, a wyłącznie do zweryfikowania, czy stosowanie do art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. planowana inwestycja w zakresie nasłonecznienia odpowiada obowiązującym przepisom techniczno-budowlanym (por. wyr NSA z dnia 18 grudnia 2019 r. II OSK 404/18, LEX nr 2774293). Budynek ten ze względu na przeznaczenie i sposób użytkowania został również stosownie do § 209 rozporządzenia, zakwalifikowany jako ZL IV. Względem istniejącej sąsiedniej zabudowy budynek ten został zlokalizowany w odległości większej niż 8 m, czyli z zachowaniem warunków § 271 ust. 1 i § 272 ust. 1 rozporządzenia. Co prawda przedmiotowy obiekt jest drewniany niemniej jednak ściany zewnętrzne zabezpieczone zostaną do stopnia NRO, poprzez malowanie preparatami Unipal nierozprzestrzeniające ognia, pokrycie będzie niepalne, elementy nośne drewniane dachu zabezpieczone będą do stopnia trudno zapalności NRO, lakier ochronny INEPAL – DREW SPECIAL FR do drewna i sklejki klasyfikacja NRO. Z normy PN-EN ISO 13943 – ognioodporność uzyskiwana jest dzięki odpowiedniej obróbce drewna. Wykorzystanie właściwie przygotowanego materiału zapewnia wysoką odporność całej konstrukcji w przypadku pożaru. Bale o przekroju prostokątnym i grubości 92 mm oraz o przekroju okrągłym i grubości 150 mm osiągają ognioodporność REI 30. Bale z drewna są zdefiniowane jako klasa odporności ogniowej D-s2 D0. Co więcej w aktach organu I instancji znajduje się "Aprobata Techniczna [...]", którą stwierdzono przydatność do stosowania w budownictwie wyrobu pod nazwą "LAKIER OGNIOCHRONNY UNIEPAL –DREW SPECIAL FR DO DREWNA I SKLEJKI". Mając powyższe na względzie stwierdzenia wymaga akt, że projektowana inwestycja spełnia wymagania ochrony przeciwpożarowej. Projektowana inwestycja, w myśl § 14 warunków technicznych posiada dostęp do drogi gminnej tj. działki nr [...] poprzez istniejący zjazd z tej drogi na działkę inwestycyjną. Odnosząc się do lokalizacji pojemników do gromadzenia odpadów, na tą okoliczność należy przywołać § 23 ust. 4 rozporządzenia który wskazuje, że cyt.: W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie określa się. Wody opadowe i roztopowe będą odprowadzane zanikowo do gruntu. Takie rozwiązanie projektowe nie stoi w sprzeczności z § 29 rozporządzenia tj. dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Ukształtowanie działki inwestycyjnej pozwala na stwierdzenie, że nie dojdzie do zalewania terenów sąsiednich. Tym bardziej, że powierzchnia zabudowy całej działki nr [...] wynosi zaledwie 6,62 %, przy czym powierzchnia biologicznie czynna stanowi aż 63,45 %. Co więcej należy podkreślić, że za założenia projektowe pełną odpowiedzialność ponosi autor projektu budowlanego. Obowiązkiem projektanta jest zaprojektować obiekt zgodnie z przepisami i sztuką budowlaną, z uwzględnieniem istniejącego stanu faktycznego, by spełniał on swoje funkcje nie stanowiąc zagrożenia dla zdrowia, życia i mienia ludzi. Projektant potwierdza to składając oświadczeniem o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Za oświadczenie nieprawdy oraz nienależyte bądź niedbałe wykonanie swoich obowiązków, a więc za przyjęte rozwiązania, projektant ponosi odpowiedzialność zawodową przed organami samorządu zawodowego. Również lokalizacja studni kopanej odpowiada brzmieniu § 31 rozporządzenia. Bowiem została ona zlokalizowana w odległości 6,82 od granicy z działką skarżącej tj. nr [...]. Również w promieniu 15 m od jej osi nie znajdują się żadne bezodpływowe zbiorniki na nieczystości ciekłe oraz w promieniu 30 m przydomowe oczyszczalnie ścieków. Analogiczny wniosek dotyczy wywieźć zaprojektowanego szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe. Mianowicie został on zaprojektowany w odległości 6,91 m od granicy z działką [...] i 7,51 m od granicy z działką nr [...]. Zgodnie z brzmieniem § 36 ust. 2 pkt 2 odległość od granicy takiego zbiornika winna wynosić 2 m. Mając na względzie przepisy dotyczące lokalizacji studni wyjaśnić należy, że w promieniu 15 m od tego zbiornika nie znajduje się studnia na wodę pitną. Nie ulega wątpliwości, iż lokalizacja studni w sposób określony na opracowanym dla tej inwestycji projekcie zagospodarowania terenu ogranicza lokalizację zbiornika na nieczystości ciekłe lub przydomowej oczyszczalni ścieków na działce skarżącej nr [...]. Niemniej jednak oceniając to oddziaływanie należy zwrócić uwagę, że w przypadku przyszłego innego niż do tej pory zagospodarowania działki nr [...] dotyczącego lokalizacji zbiornika na nieczystości ciekłe bądź przydomowej oczyszczalni ścieków będzie on musiał być usytuowany poza strefą kolejno 15 m lub 30 m od osi studni zlokalizowanej na działce inwestycyjnej. W świetle powyższych okoliczności i wobec przewidzianych w zatwierdzonym projekcie budowlanym rozwiązań technicznych, nie można więc mówić o negatywnym oddziaływaniu inwestycji na działkę skarżącej i naruszeniu art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Nie można uznać, że poprzez lokalizację przedmiotowej inwestycji w sposób określony w projekcie budowlanym doszło do naruszenia przysługującego osobom wskazanym w niniejszej decyzji, prawa do zagospodarowania nieruchomości i korzystania z niej zgodnie z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem określonego w art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, czy naruszenia prawa własności podlegającego szczególnej ochronie art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Decyzja pozwolenia na budowę wydana została z naruszeniem prawa ponieważ obarczona została przesłanką wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, niemniej jednak w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, czyli udzielająca inwestorowi pozwolenia na budowę, ze względu na spełnienie przesłanek z art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Analiza dokumentacji projektowej dokonana przez organ odwoławczy wykazała, że charakter spornej inwestycji nie wskazuje na to, aby mogła ona powodować, mając na uwadze przepisy prawa, uciążliwości, zagrożenia dla nieruchomości sąsiednich lub ograniczenia w ich zagospodarowaniu i użytkowaniu. Wszelkie, ewentualne przyszłe zdarzenia, wynikające z użytkowania nieruchomości inwestycyjnej nie mogą być przedmiotem obecnego postępowania ponieważ nie należą do kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej. Postępowania powyższe dotyczą etapu realizacji danego zamierzenia budowlanego, co do którego organ wydający pozwolenia na budowę nie ma już żadnych kompetencji. Postępowanie poprzedzające udzielenie pozwolenia na budowę nie dotyczy swym zakresem etapu realizacji inwestycji. Właściwym do tego jest właśnie organ nadzoru budowlanego. J. W. wniosła na ww. decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie: 1. przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 i art. 8 § 1 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa i art. 86 kpa poprzez ich niezastosowanie, przejawiające się brakiem jakiejkolwiek analizy stopnia oddziaływania inwestycji prowadzonej na działce ewid. nr [...] w S. gmina P. na sąsiednią działkę ewid. nr [...], podczas gdy faktem jest, iż takie oddziaływanie występuje; 2. przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez jego zastosowanie oraz art. 138 § 1 pkt 2 kpa, ewentualnie 138 § 2 kpa poprzez ich niezastosowanie, wskutek przyjęcia, iż decyzja Organu pierwszej instancji winna być utrzymana w mocy w całości, podczas gdy powinna ona zostać uchylona w części, w której organ pierwszej instancji odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia 15 stycznia 2020 r., nr 36/2020, znak: AB.6740.1518.2019 i nie wydał nowej decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę; 3. przepisu postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 b kpa poprzez brak współdziałania Organów obu instancji z Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Myślenicach oraz Małopolskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Krakowie, co pozwoliłoby ustalić czy prowadzenie inwestycji na działce [...] w miejscowości S., zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę, oddziałuje i w jakim zakresie na nieruchomość nr [...]; 4. przepisu postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy przy wydaniu decyzji Organu pierwszej instancji z dnia 30 grudnia 2022 r. znak AB.6740.1518.2019.PK, a to art. 151 § 2 kpa poprzez jego niezastosowanie przejawiające się brakiem wskazania w treści decyzji okoliczności, z powodu których Organ pierwszej instancji nie uchylił wcześniejszej decyzji własnej, co sprawia, iż brak jest możliwości merytorycznej polemiki ze stanowiskiem Organów obu instancji. W uzasadnieniu podkreślono, iż skoro stwierdzono oddziaływanie inwestycji na sąsiednią nieruchomość współwłasności Odwołującej, przejawiającą się choćby w ograniczeniach w zagospodarowaniu tej nieruchomości to Organy winny przeprowadzić postępowanie pogłębione wyjaśniające w tym zakresie. Na czym polega to oddziaływanie, jaki jest jego zakres i natężenie, a tym samym czy to zamierzenie inwestycyjne w ogóle może być realizowane. W ocenie skarżącej zaniechano tych czynności, co skutkuje wadliwością decyzji obu instancji. Skarżąca podnosiła w toku postępowań administracyjnych, że zgodnie z opinią specjalisty z zakresu geologii i hydrologii, który dokonał oględzin terenu w miejscu prowadzonej inwestycji, wskutek prac budowalnych na inwestycji, w szczególności wykonania podcięć skarpy na granicy działki ewid. nr [...] z działką ewid. nr [...], prawdopodobnie zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę, doszło do utraty stateczności tej skarpy, co może skutkować jej zawaleniem się wraz z budynkami posadowionymi na działce ewid. nr [...]. Nie kwestionując stanowiska Organu drugiej instancji, iż na działce [...] prowadzone są cztery inwestycje budowlane, co do których uzyskano odrębne pozwolenia na budowę, to jednakże prace zewnętrzne dotyczą łącznie wszystkich czterech domów "M1 M2", "M3" i "M4". Co do inwestycji "M1" i "M2" stwierdzono istotne odstępstwa od udzielonych pozwoleń na budowę, co prowadzi do wniosku, że Organy obu instancji w niniejszej sprawie powinny przeprowadzić dowody, o co Skarżąca wnosiła, z dokumentacji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Myślenicach oraz Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie oraz ustalenia odnośnie oddziaływania inwestycji na działkę sąsiednią współwłasności odwołującej, co pozwoliłoby na rzetelną ocenę prawidłowości decyzji nr [...] z dnia 15 stycznia 2020 r. Skarżony organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew zarzutom skargi, organ jednoznacznie wskazał, że skarżącej przysługiwał w postępowaniu o pozwolenie na budowę przymiot strony i jednoznacznie i wyczerpująco uzasadnił swoje stanowisko. Z ustaleń organu wynika, że przedmiotowa inwestycja oddziałuje na nieruchomość skarżącej, z uwagi na lokalizację w jej ramach studni kopanej. Wskazano w tym względzie na treść § 31 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz to, że w terenie objętym planowaną inwestycją brak jest sieci kanalizacji sanitarnej, w związku z tym ścieki odprowadzane powinny być do szczelnych zbiorników na nieczystości ciekłe lub przydomowych oczyszczalni ścieków. Mając na względzie powyższy przepis stwierdzono, że obszar oddziaływania studni w tym terenie będzie wynosił od osi studni 15 m w przypadku lokalizacji bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekłe oraz 30 m w przypadku lokalizacji przydomowych oczyszczalni ścieków. Wyznaczenie takiego obszaru pociąga za sobą to, że nie będzie się w nim mógł znaleźć ani bezodpływowy zbiornik na nieczystości ciekłe (tj. 15 m od osi studni) oraz przydomowa oczyszczalnia ścieków (30 m od osi studni). W okolicznościach tej sprawy projektowana, w ramach tego zamierzenia, studnia kopana zlokalizowana została w odległości 6,82 m od granicy z działką skarżącej. Oznacza to, że jej lokalizacja pomimo tego, iż jest zgodna z ww. przepisem § 31 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, to generuje oddziaływanie na działkę, której współwłaścicielem jest skarżąca. I mimo, że ścieki z budynków znajdujących się na działce skarżącej odprowadzane są do bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe, który zlokalizowany jest poza opisaną powyżej strefą (15 m od osi studni), to jednak w przypadku zaplanowania przyszłego innego zagospodarowania działki skarżącej, taka lokalizacja studni na działce inwestora, wprowadza ograniczenia dla działki skarżącej. Dalej organ wskazał, że objęcie obszarem oddziaływania działki skarżącej, nie oznacza uznania rozwiązań projektowych za niezgodne z obowiązującymi przepisami, a jedynie wprowadza ograniczenia w przyszłym zagospodarowaniu jej działki. Powyższa okoliczność skutkuje uznaniem iż, J. M. winna być stroną w postępowaniu zakończonym spornym pozwoleniem na budowę, a to z kolei oznacza, że przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 kpa zaistniała w tej sprawie. Natomiast fakt uznania skarżącej za stronę nie stanowi niejako automatycznie podstawy do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast daje podstawę do dokonania oceny, co do jej zgodności z prawem. W tym zakresie, wg trafnej oceny organu odwoławczego, organ I instancji słusznie ograniczył się do stwierdzenia wydania decyzji o pozwolenie na budowę z naruszeniem prawa i odmówił uchylenia ww. decyzji, bowiem w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja, która odpowiada w istocie decyzji dotychczasowej. Stanowisko to potwierdziła dokonana analiza zgodności planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie. Z wyrażonym na tej płaszczyźnie poglądem organu należy się w pełni zgodzić. Wbrew zarzutom skargi organ dokonał bowiem wnikliwej, wszechstronnej i wyczerpującej oceny zgodności pozwolenia na budowę zarówno z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie (str. 7-9) zaskarżonej decyzji. Poglądy organu w tym zakresie należy ocenić za w pełni prawidłowe i zostały one obszernie przytoczone w części historycznej uzasadnienia, stąd nie ma potrzeby ponownego ich przedstawiania. Z tych względów organ prawidłowo uznał, że w myśl art. 151 § 2 k.p.a. w zw. z art. 146 § 2 k.p.a., w sprawie nie zachodziły przesłanki do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Nie jest również trafny zarzut skargi nawiązujący do odstępstw od projektu budowlanego i wszczętego w związku z tym postępowania przez organ nadzoru budowlanego. W postępowaniu wznowieniowym organ ma bowiem obowiązek ocenić zgodność z prawem decyzji, której postępowanie dotyczy, a nie faktycznie wykonanych na jej podstawie robót budowlanych. Inwestor ma obowiązek wykonywać roboty budowlane zgodnie z wydaną mu decyzją, a jeśli tego nie czyni i dokonuje odstępstw, zadaniem właściwego organu, czyli organu budowlanego jest wszczęcie stosownego postępowania i doprowadzenie faktycznie wykonanych robót do zgodności z prawem. Natomiast realizowanie robót budowlanych z odstępstwem od projektu i decyzji o pozwoleniu na budowę, nie może stanowić przesłanki do uchylenia tej decyzji, albowiem jak to już wskazano, w postępowaniu wznowieniowym organ ma bowiem obowiązek ocenić zgodność z prawem decyzji, której postępowanie dotyczy, a nie faktycznie wykonanych na jej podstawie robót budowlanych. Mając zatem na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.