II SA/Kr 3385/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek(spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA Krystyna Kutzner Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2005 r sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia 22 listopada 2002 r Nr [...] w przedmiocie nakazu wypłacenia wynagrodzenia skargę oddala Decyzją z dnia 22.11.2002r. nr. rej. [...] Okręgowy Inspektor Pracy w [...] po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] .10.2002r. [...] "[...]" Sp. z o.o. w [...] od decyzji nakazowej nr [...] nakazu Inspektora Pracy z dnia [...].10.2002r., nr rej. [...] postanowił zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Na uzasadnienie decyzji podano, że w wyniku kontroli [...] "[...] " Sp. z o.o. z siedzibą w [...] przez Inspektora Pracy stwierdzono fakt nie wypłacenia [...] pracownikom wynagrodzeń za pracę za maj 2002r. w łącznej kwocie [...] brutto i dlatego polecono decyzją nakazową z dnia [...] .10.2002r wypłacenie tych należności pracownikom nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności zgodnie z art. 108 kpa. W odwołaniu od decyzji pracodawca nie kwestionował treści nakazu, a jedynie wnioskował uchylenie nadanego decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, uzasadniając to trudną sytuacją finansową Spółki i brakiem środków na pokrycie powstałego zadłużenia, przy czym już przystąpił do realizacji nakazu wypłacając w dniu [...] .10.2002r. po [...] zł tytułem zaległych wynagrodzeń. Organ II instancji nie znalazł podstaw do zmiany rygoru natychmiastowej wykonalności, albowiem termin wymagalności roszczeń o wynagrodzenie już upłynął (w dniu [...] czerwca 2002r.), a ich niezwłoczna wypłata leży w interesie społecznym polegającym na dostarczeniu pracownikowi należnego mu wynagrodzenia za wykonaną pracę stanowiącego podstawę utrzymania pracownika i jego rodziny. Podano, że organy Państwowej Inspekcji Pracy nie są upoważnione do zmiany wyznaczonego ustawą terminu wypłaty wynagrodzenia za pracę. Z decyzją w przedmiocie terminu jej wykonania - rygoru natychmiastowej wykonalności nie zgodziło się [...] "[...] " Sp. z o.o., które przyznając w skardze, że nie wypłaciło pracownikom wynagrodzenia za maj 2002r. wyjaśniło, że spowodowane to zostało tym, że zajęte są konta bankowe firmy przez komornika na poczet zadłużenia w ZUSie w [...] , a na dzień [...] czerwca 2002r. firma nie posiadała środków na wypłaty dla pracowników, gdyż nie otrzymała w terminie od swych kontrahentów należności za odebrany przez nich towar. Mimo starań firmy w celu odblokowania konta w [...] oraz wniosku do ZUS o zawieszenie egzekucji do kwoty zaległych wynagrodzeń - nie udało się uregulować tych zaległości, a dopiero w dniu [...] .10.2002r. wobec napływu środków pieniężnych firma zaczęła wypłacać zaległe wynagrodzenia na kwotę [...] netto. Podano, że mimo nie kwestionowania konieczności wypłacania pracownikom wynagrodzeń w terminie - firma działająca w warunkach gospodarki rynkowej miała jak wiele firm przejściowe stany braku płynności finansowej. Starania w celu wykonania decyzji nakazowej spowodowały zwolnienie kilku pracowników i decyzję ZUSu przejęcia wypłacenia zaległych zasiłków (rodzinnych, pielęgnacyjnych, macierzyńskich, wychowawczych i chorobowych) z ubezpieczenia społecznego za maj 2002r. Uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności jest konieczne, by nie dokonywać zwolnień kolejnych pracowników, przy czym firma deklaruje stopniowe wypłacanie zaległych wynagrodzeń, co już czyni. W skardze dodano też, że firma posiada należności od kontrahentów zasądzone prawomocnymi nakazami zapłaty i znajdujące się obecnie w fazie egzekucji komorniczej. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji podkreślając, że przesunięcie w czasie wypłaty należnych pracownikom wynagrodzeń pozostawałoby w sprzeczności z przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art.3 par. 1 i art. 134 par. 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Skarga nie kwestionuje zasadności samego postępowania administracyjnego w tej sprawie, a jedynie wyjaśnia powody niemożności wykonania w trybie natychmiastowym nakazu inspektora i wnosi "o przedłużenie terminu wykonania" tego nakazu bez podania podstawy prawnej swego wniosku. Dokonując analizy postępowania administracyjnego w tej sprawie Sąd stwierdza, że brak jest podstawy prawnej do przedłużenia terminu, o co skarżący wnoszą. Nadto Sąd uznał, że nie doszło ze strony organów administracyjnych do naruszenia prawa i podzielił stanowisko organów zawarte w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji, a także w odpowiedzi na skargę. Mając powyższe na względzie, a także to, że skarga nie zawiera żadnego zarzutu mogącego być uwzględnionym - Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł -jak w sentencji.