II SA/Kr 3406/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz ( spr. ) Sędziowie: AWSA Mariusz Kotulski WSA Renata Czeluśniak Protokolant Agata Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2005 r. w sprawie ze skargi Kancelarii Biegłych Rewidentów [...] S.A. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2002r. Nr [...] w przedmiocie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie -postanawia- skargę odrzucić W dniu 10.10.2002r. Kancelaria Biegłych Rewidentów "[...]" wystosowała do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pismo w sprawie dostępu do informacji powołując się na wcześniejszą korespondencję zarówno z tym organem, jak i z Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. i 14-dniowy termin do udzielenia informacji publicznej przewidziany w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zakreślono 3- dniowy termin, w którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien ustosunkować się do wniesionego pisma i zagrożono złożeniem skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz wniosku o ukaranie osób odpowiedzialnych za zwłokę. Wnioskodawca przypomniał, że domagał się udostępnienia informacji na temat stanu technicznego budynku przy ulicy [...] w okresie wynajmowania pomieszczeń przez Kancelarię "[...]"; obecnego stanu sprawy postępowania w sprawie nr [...] i przewidywanego terminu jej zakończenia, a także podjęcia środków prawnych w przedmiocie osób winnych naruszenia prawa budowlanego w tej sprawie. Powołano się, iż podstawą prawną żądania jest art. 61 Konstytucji RP oraz art. 2 ust. 1,6 ust. 3 lit. "d" i "e", art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W dniu 18.10.2002r. Kancelaria Biegłych Rewidentów "[...]" złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Powołano się na art. 14 ust. 1 ustawy z 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198) w związku z "odpowiednim zastosowaniem" art. 37 kpa. Kancelaria była zdania, że decyzja w sprawie udzielenia informacji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego powinna była zapaść do 23.09.2002r. Dlatego "skarga na bezczynność Powiatowego Organu nadzoru budowlanego na podstawie jest w pełni uzasadniona" ( przyp.- oryginalna pisownia ). Kancelaria wniosła o niezwłoczne wyznaczenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego terminu do udzielenia informacji bądź wydania decyzji w tej sprawie, a także ustalenia przyczyn i osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...].10.2002r. nr [...] wydaną na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. z 2001r. Nr 112, poz. 1198), art. 80 ust. 2 pkt. 1, art. 83 ust. 1 ustawy z 7.04.1994r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm. ) odmówiono Kancelarii Biegłych Rewidentów "[...]" udzielenia informacji dotyczących postępowania w sprawie stanu technicznego budynku mieszczącego się przy ulicy [...] w K. Stwierdzono, że Kancelaria "[...]" nie jest stroną toczącego się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego postępowania dotyczącego stanu technicznego wspomnianego budynku, gdyż z właścicielem budynku J. Z. łączył kancelarię jedynie stosunek cywilno-prawny ( umowa najmu). O tym, iż kancelaria nie ma przymiotu strony informowano ją kilkakrotnie, a nadto interes prawny J. Z. -strony prowadzonego postępowania nie pozwala udzielić Kancelarii "[...]" bliższych informacji dotyczących stanu technicznego wspomnianego budynku. W decyzji pouczono Kancelarię "[...]" o prawie i trybie wniesienia odwołania do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W dniu 19.11.2002r. w rozpoznaniu wspomnianego zażalenia Kancelarii Biegłych Rewidentów "[...]" S.A. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał postanowienie, znak: [...]. Podstawą prawną postanowienia był art.123 § 2 w zw. z art. 37 § 2 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 7.07.1994r. Prawo budowlane ( t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm. ). Postanowienie uznało wniesione zażalenie za nieuzasadnione, gdyż jak stwierdzono w jego uzasadnieniu Kancelaria Biegłych Rewidentów "[...]", która była najemcą lokali w budynku przy ulicy [...] i wypowiedziała umowę najmu, nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie stanu technicznego tego budynku. Powołano się na to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego kilkakrotnie informował "[...]" o stanie sprawy, a w związku z wystąpieniem z dnia 22.08.2002r. wydał decyzję dnia [...].10.2002r. ( Nr [...] ) na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmawiając udzielenia Kancelarii Biegłych Rewidentów "[...]" udzielenia informacji w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji wydana decyzja stanowi załatwienie wniosku zgodnie z przepisami kpa. Pouczono też Kancelarię "[...]", że przysługuje jej odwołanie od wspomnianej decyzji organu l instancji, a nadto pouczono ją, że wydane postanowienie jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. Kancelaria Biegłych Rewidentów "[...]" wniosła skargę na powyższy akt nazywając go decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarzuciła błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 16 ustawy z 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez uznanie za nieuzasadnione zażalenie Kancelarii na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie przewidzianym w art. 35 kpa jej wniosku o rozpatrzenie w trybie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej wystąpienia "[...]" dotyczącego przekazania informacji o prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowaniu administracyjnym w sprawie stanu technicznego budynku przy ulicy [...] w K. Kancelaria wniosła o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu do skargi "[...]" polemizuje z odmową przyznania jej przymiotu strony, twierdzi, że ma interes prawny w uzyskaniu informacji dotyczących stanu technicznego budynku przy ulicy [...]. Uważa, że skarga na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. sprawy w terminie jest uzasadniona, gdyż decyzja powinna zapaść najpóźniej do 23.09.2002r. i informacja udzielona albo wydana decyzja o odmowie udzielenia informacji wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia. Ponieważ do 18.10.2002r. Kancelaria nie otrzymała żadnej odpowiedzi, skarga na bezczynność organu Nadzoru Budowlanego była uzasadniona. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o jej odrzucenie. Organ podnosi, że skarga dotyczy jego postanowienia z 19.11.2002r., którym uznano zażalenie Kancelarii Biegłych Rewidentów "[...]" za nieuzasadnione. Postanowienie to zostało oparte o art. 37 § 2 kpa, nie kończy ono postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Nie służy też na nie zażalenie ( art. 141 § 1 kpa ). Brak zatem przesłanek dopuszczalności skargi ( art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Istnieje też wątpliwość także od strony podmiotowej, czy strona skarżąca posiada legitymację do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 19.11.2002r., wydanego w rozpoznaniu zażalenia z dnia 18.10.2002r. Kancelarii Biegłych Rewidentów "[...]" na niezałatwienie sprawy w terminie. Nie jest to zatem, jak niesłusznie twierdzi skarżący- decyzja organu II instancji merytorycznie rozstrzygająca o kwestii dostępu do informacji publicznej. Strona skarżąca została pouczona w decyzji nr [...] z [...].10.2002r. o prawie wniesienia odwołania do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z akt sprawy nie wynika, aby takie odwołanie złożyła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podziela pogląd Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż skarga na postanowienie tego organu z 19.11.2002r. jest niedopuszczalna. Postanowienie to zostało wydane w trybie określonym w art. 37 § 1 i § 2 kpa, a zatem w trakcie rozpatrywania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub 36 kpa. Jest to zatem kwestia wynikająca z toku postępowania, a wydane postanowienie nie rozstrzyga o istocie sprawy (art. 123 § 2 kpa). Nie przysługuje też na nie zażalenie zgodnie z art. 141§ 1 kpa. Jak wynika z treści art. 3 § 2 ustawy z 30.08.2002r. p.o.p.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) sądy administracyjne kontrolują tylko te postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty sprawy. Tego rodzaju postanowienie jak kwestionowane nie należy do wyżej wymienionych kategorii, a zatem nie podlega ono kognicji sądu administracyjnego. Skoro zatem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30.08.2002r. p.o.p.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270).