II SA/Kr 349/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 29 maja 2002 r., znak [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącej koszty postępowania obejmujące kwotę wpisu sądowego w wysokości 10 zł (słownie: dziesięć złotych). Skarżąca M.S., wniosła 1 lipca 2002 r. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. Pismem z dnia 11 marca 2011 r. skarżąca oświadczyła, że domaga się umorzenia postępowania, ponieważ sprawa ta utraciła dla niej znaczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", skarżąca może cofnąć skargę. W tej sprawie Sąd uznał, że domaganie się przez skarżącą M.S. umorzenia postępowania, jest w istocie jej wnioskiem o cofniecie skargi. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy postanowienia zawierającego przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że cofnięcie skargi nie spowoduje naruszenia art. 60 P.p.s.a. Sprawa dotyczy bowiem skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w przedmiocie uzgodnienia decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu i nie jest obarczona żadną z wad określonych w art. 156 § 1 K.p.a., ani też nie spowoduje utrzymania w mocy postanowienia powodującego obejście prawa Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu. Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca skarżącej cały uiszczony przy nią wpis w przypadku, gdy pismo strony (w tej sprawie skarga) została cofnięta. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 orzec jak w sentencji postanowienia.