II SA/Kr 352/12

Dnia 30 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M., G. S., A. K., A. G., D. B., I. S. i M. J. na uchwałę Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10 listopada 2010 r., Nr XLVI/763/2010 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieliczka – obszar "A" postanawia podjąć z urzędu postępowanie sądowe. sygn. akt: II SA/Kr 352/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. M., G. S., A. K., A. G., D. B., I. S. i M. J. na uchwałę Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10 listopada 2010 r., Nr XLVI/763/2010 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieliczka – obszar "A" postanawia przywrócić G. S. termin do uiszczenia wpisu od skargi. W piśmie z dnia 15 marca 2012 r. skarżący G. S. został wezwany do uiszczenia opłaty od swojej skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10 listopada 2010 r. Nr XLVI/763/2010 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieliczka – obszar "A" w kwocie 300 zł. Pismo powyższe odebrała w dniu 20 marca 2012 r. żona skarżącego E. S.. W dniu 28 marca 2012 r. G. S. uiścił wpis od skargi w kwocie 300 zł. W dniu 2 kwietnia 2012 r. G. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od skargi. Wskazał, że pracuje we W., na co przedstawił zaświadczenie od pracodawcy, a do W. (miejsca zamieszkania) przyjeżdża na weekendy. Podał, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała jego żona, z pochodzenia [...], która nie potrafiła rozeznać znaczenia pisma, gdyż nie włada jeżykiem polskim w stopniu wystarczającym. O wezwaniu dowiedział się od żony w dniu 24 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Sąd uznał, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem terminu do jego złożenia wynikającego z art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania przedmiotowego wniosku wskazać należy, iż w myśl art. 86 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeśli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. W przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia wpisu od skargi, gdyż uchybienie terminu do dokonania tej czynności nastąpiło bez winy strony. Uchybienie terminu jest nieznaczne. Skarżący nie dopuścił się niedbalstwa w prowadzeniu swoich spraw, gdyż pracuje 300 km od miejsca zamieszkania, a jego żona (dorosły domownik) nie włada językiem polskim w stopniu pozwalającym na rozeznanie znaczenia wezwania sądu. Mając powyższe na uwadze orzeczono o przywróceniu terminu do wniesienia opłaty od skargi na podstawie art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.