II SA/Kr 354/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych skargę oddala. Decyzją z dnia [...].09.2011 r., (znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., działając na podstawie art. 66 ust.1 pkt 3, ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (tj. Dz.U. z 2010 r. nr.243poz. 1623 z późn.zm. - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) po przeprowadzeniu postępowania wszczętego z urzędu w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego znajdującego się na działce nr [...] przy ul. [...] w G. nakazał - właścicielowi budynku – J.M. - w terminie do 30 września 2012 r., w celu doprowadzenia budynku mieszkalno-usługowego położonego na działce nr [...] w G. do stanu nie stwarzającego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia, wykonanie, pod kierownictwem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń i legitymującej się aktualnym zaświadczeniem o wpisie do izby inżynierów budownictwa, zgodnie z ekspertyzą techniczną sporządzoną przez R.S. stanowiącą załącznik do niniejszej decyzji, następujących robót budowlanych: 1) wzmocnienie stropu nad piwnicą poprzez wykonanie konstrukcji wsporczej (2 szt.) z belki stalowej IPE 160 podpartej na końcach słupkami z ceownika C120 i w środku rozpiętości słupkiem z dwóch ceowników C120, zakotwionych za pomocą kotew M16 do wykonanych na poziomie podłogi piwnicy stóp żelbetowych, 2) całkowitą wymianę istniejącego drewnianego stropu nad piętrem na nowy strop drewniany, 3) oczyszczenie i wykonanie zabezpieczenia ogniochronnego oraz przed korozją biologiczną całej drewnianej konstrukcji dachu, 4) wymianę belek nośnych konstrukcji dachu (tramy) na nowe lub wymianę tylko uszkodzonych fragmentów z zapewnieniem ciągłości całego elementu, 5) wykonanie nowego pokrycia dachu, orynnowania i obróbek blacharskich, 6) skucie odpadającego tynku osłaniającego płytę balkonową znajdującą się na ścianie frontowej budynku od strony ulicy [...] oczyszczenie i zabezpieczenie belek stalowych i balustrady przed korozją oraz wykonanie nowego tynku wraz z poprawą zakotwienia balustrady, 7) skucie odpadającego tynku zewnętrznego elewacji, których zgodność wykonania z niniejszą decyzją, ekspertyzą oraz zasadami wiedzy technicznej i przepisami winna być przez kierownika robót budowlanych potwierdzona oświadczeniem. W uzasadnieniu podniesiono co następuje. 1. W związku z powzięciem wiadomości o złym stanie technicznym budynku mieszkalno-usługowego, położonego przy ul. [...] w G. , dokonano w dniu 30 czerwca 2010 r., kontroli utrzymania i użytkowania tego budynku. Stwierdzono, że budynek wybudowany ok. 1898 r. znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. Widoczne są przecieki wody z dachu krytego papą i blachą, rury spustowe oraz rynny są przerdzewiałe. Drewniana konstrukcja dachu spróchniała (tramy), znacznie zniszczona i zawilgocona, widoczne są ubytki polepy glinianej oraz zacieki na sufitach nad l piętrem. Stwierdzono deformację i odkształcenie stropu drewnianego nad l piętrem oraz jego zawilgocenie. Długi okres eksploatacji oraz brak przeprowadzania bieżącej konserwacji i remontów dodatkowo zwiększył i tak już duży stopień zużycia. W pomieszczeniach na l piętrze tynk łuszczy się i odpada z sufitów oraz ze ścian. Stwierdzono ubytki tynku na wysokości l piętra od strony ulicy [...], a także ubytki tynku na elewacji od strony podwórza. Piwnice budynku zostały zalane w czasie powodzi mającej miejsce na początku czerwca 2010 r., i widoczne jest znaczne ich zawilgocenie. Jedynie parter przedmiotowego budynku znajduje się w odpowiednim stanie technicznym. W toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego przedłożone zostały protokoły z przeprowadzonych kontroli okresowych. Z protokołu stanu technicznego (w zakresie 5 letnim) sporządzonego w lipcu 2010 r. i opracowanego przez J.F. oraz B.M. wynika, że przedmiotowy budynek znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. Powstałe zawilgocenie piwnic będzie powodować stałe pogarszanie się stanu technicznego obiektu, a stan techniczny tynków (poza parterem) oraz balkonu usytuowanego nad ul. [...] jest zły i wymaga poprawy. 2. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., nałożono na właściciela budynku –J.M. - obowiązek przedłożenia i dostarczenia ekspertyzy technicznej, która określi zakres i sposób wykonania niezbędnych robót w celu doprowadzenia budynku do właściwego stanu technicznego, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu naprawy konstrukcji dachu oraz stropu nad l piętrem. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2010 r. zmieniony został termin dostarczenia żądanej ekspertyzy technicznej. 3. Właściciel budynku w dniu 14 stycznia 2011 r., przedłożył ekspertyzę techniczną przedmiotowego budynku, która została jeszcze uzupełniona w dniu 1 sierpnia 2011 r., o część wykonawczą. Ekspertyza techniczna została opracowana przez R.S. posiadającego uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Opracowujący ekspertyzę wskazał, że ogólny stan techniczny głównej konstrukcji obiektu jest poprawny. Jednak pilnych prac wymagają piwnice budynku, strop nad kondygnacją piętra i konstrukcja dachu wraz z pokryciem, orynnowaniem z obróbkami blacharskimi. Prac remontowo-konserwacyjnych wymagają również elementy wykończeniowe takie jak tynki zewnętrzne i wewnętrzne, gzymsy, posadzki oraz cześć starych instalacji wewnętrznych (wód.-kań., elektryczna i gazowa). Stan konstrukcyjny ścian nośnych zewnętrznych i wewnętrznych jest zadowalający, niezbędne jest przeprowadzenie jednak osuszenia ścian i zabezpieczenie ich przed dalszym napływem wilgoci oraz przed kontaktem z wodą opadową. Natomiast zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia powoduje stan belek nośnych stropu odcinkowego nad piwnicami wykonanych z dwuteowników stalowych, które uległy zaawansowanej korozji. Na skutek wielokrotnego miejscowego zalewania wodami opadowymi penetrującymi przez nieszczelności w dachu drewniany strop nad kondygnacją piętra uległ poważnym uszkodzeniom. W złym stanie znajduje się również balkon na ścianie frontowej budynku od strony ul. [...], który został wykonany w formie płyty "[...]" rozpiętej na belkach stalowych z dwuteowników kotwionych w ścianie budynku. Balkon z uwagi na brak odpowiednich powłok zabezpieczających i wypraw uległ uszkodzeniom - zniszczeniu uległa wyprawa tynkarska osłaniająca płytę balkonową. Autor ekspertyzy wskazał na widoczne ślady zaawansowanej korozji nośnych elementów stalowych oraz balustrady wraz z jej zakotwieniami. Z uwagi na brak zabezpieczenia drewnianej konstrukcji dachu przed .korozją biologiczną oraz z powodu na nieszczelności pokrycia, uszkodzenia obróbek blacharskich i orynnowania stan techniczny więźby dachowej jest nieodpowiedni. Część elementów więźby dachowej (tramy) została w znacznym stopniu uszkodzona przez korniki. Wszystkie te uszkodzenia obniżyły nośność elementów konstrukcyjnych, co może spowodować miejscową utratę stateczności. Również całe pokrycie dachu wykonane przy pomocy papy asfaltowej klejonej lepikiem na istniejącym pokryciu z blachy ocynkowanej powoduje zbędne dociążenie konstrukcji dachu i uniemożliwiło na nierównym pokryciu wykonanie szczelnego pokrycia. W wyniku zmian temperaturowych (różnych dla papy i blachy) powstały pęknięcia i rozszczelnienia połączeń papy. Ponadto tynk zewnętrzny na skutek ciągłego zamakania uległ miejscowemu spękaniu i odspojeniu od lica ściany. Odwołanie J.M. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , decyzją z dnia [...].12.2011 r., (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając ustalenia i wnioski organu ł instancji. Odnosząc się do zarzutów odwołania podniesiono, że żaden z przepisów ustawy Prawo budowlane nie uzależnia wykonania wydawanych przez organy nadzoru budowlanego nakazów w zakresie usunięcia stwierdzonych w obiekcie budowlanym nieprawidłowości, od sytuacji materialnej właściciela obiektu. Art. 66 Prawa Budowlanego z 1994 r., nakładający na właściciela lub zarządcę budynku obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości nie tworzy nowego obowiązku, lecz jedynie precyzuje ustawowy obowiązek wynikający z art. 61 ustawy Prawo budowlane. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła J.M. i zarzucając: A. Naruszenie prawa materialnego, a to art. 66 ust.1 Prawa Budowlanego z 1994 r., poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że brak precyzyjnego określenia zakresu i sposobu obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oraz określenie zbyt krótkiego okresu do wykonania decyzji, tj. w terminie jednego roku, pozwala na uznanie, że decyzja spełnia warunki wymagane ustawowo przez w/w przepis, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu nakazuje interpretować obowiązki organu nadzoru budowlanego ściśle i precyzyjnie co do dotyczy zarówno nałożonych na stronę obowiązków, jak też terminu ich wykonania. B. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a to: - art. 138 § 2 k.p.a., poprzez brak uchylenia przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, z uwagi na to, że decyzja organu l instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, - art. 107 § 1 i 3 k.p.a., art. 8 i art. 11 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a., poprzez uznanie, iż część zarzutów odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. stanowi jedynie polemikę nie mającą wpływu na (...) rozstrzygnięcie" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , w związku z czym nie zachodzi konieczność odniesienia się do tych zarzutów, gdy tymczasem zignorowane przez organ odwoławczy zarzuty i argumenty stanowiły integralną cześć odwołania i powinny zostać w pełni rozpatrzone i w oparciu o te zarzuty wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. W uzasadnienie wskazano, że naruszenia art. 66 ust.1 Prawa Budowlanego z 1994 r., polega na tym, że orzekające organy nieprecyzyjnie wskazały, w jaki sposób należy usunąć stwierdzone nieprawidłowości, co jest niezgodne z tym przepisem. Kwestia ta ma istotne znaczenie w sprawie, albowiem dotyczy w szczególności punktu 7 nakazanych prac, a mianowicie "skucia odpadającego tynku zewnętrznego elewacji". Organ II instancji zdaje się w skarżonej decyzji nie zauważać, iż z treści przedmiotowego zalecenia można wywnioskować, że po skuciu tynku zewnętrznego elewacji budynku przy ulicy [...] należałoby na tym etapie zakończyć prace remontowe. Takie jednak zalecenia należy uznać za wadliwe, zarówno z przyczyn estetycznych, jak i przede wszystkim z uwagi na ochronne właściwości tynku przed czynnikami środowiskowymi wpływającymi na ściany budynku. Również zbyt krotki termin do wykonania robót narusza ten przepis. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: p.o.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Trzeba też wskazać, że zgodnie z art. 134 p.o.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. Przedmiotem kontroli w sprawie niniejszej była decyzja Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. , nakazująca na podstawie art. 66 ust.1 pkt 3 Prawa Budowlanego z 1994 r., właścicielowi budynku - skarżącej J.M. - wykonanie określonych decyzją robót w celu doprowadzenia budynku mieszkalno-usługowego do stanu nie stwarzającego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. W ocenie skarżącej zaskarżona decyzja narusza co dopiero zacytowany przepis poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że brak precyzyjnego określenia zakresu i sposobu obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oraz określenie zbyt krótkiego okresu do wykonania decyzji, tj. w terminie jednego roku, pozwala na uznanie, że decyzja spełnia warunki wymagane ustawowo przez w/w przepis, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu nakazuje interpretować obowiązki organu nadzoru budowlanego ściśle i precyzyjnie co do dotyczy zarówno nałożonych na stronę obowiązków, jak też terminu ich wykonania. Zarzutu tego nie można podzielić a przede wszystkim trzeba zwrócić, że skuteczną podstawą skargi jest takie naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 p.o.p.s.a). Nie może budzić wątpliwości - i tego skarżąca nie kwestionuje - że przedmiotowy obiekt znajduje się w stanie w nieodpowiednim stanie technicznym. Fakt ten został udokumentowany protokołami z jego oględzin. Nie można podzielić, zarzutu skargi, że naruszeniem prawa jest określenie w pkt. 7 decyzji obowiązku "skucia odpadającego tynku zewnętrznego elewacji" bez orzeczenia co ma się stać po skuciu co w konsekwencji może doprowadzić do sytuacji, że budynek pozostanie nie otynkowany. Skarżąca nie może zapominać o tym, że prawo nakłada na właściciela obiektu szereg obowiązków które powinien on sam wykonywać a ingerencja organu następuje dopiero wtedy, kiedy właściciel (lub inny zobowiązany) zaniecha tym obowiązkom ( rozdział 6 Prawa Budowlanego z 1994 r.). Nie można też podzielić zarzutu skargi, że organy naruszyły przepisy postępowania, l znowu trzeba przypomnieć skarżącej, że naruszenie przepisów postępowania jest skuteczną podstawą skargi tylko wtedy gdy naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie może dopatrzeć się takiego naruszenia a skarżąca przytaczając naruszenie art. art. 138 § 2, 107 § 1 i 3, 8 i 11. w zw. z art. 140 k.p.a - bliżej tego skutku w postaci istotnego wpływu na wynik sprawy nie wywodzi. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu l instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.ps.a należało orzec jak w sentencji. ,