II SA/Kr 356/12

Dnia 26 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 grudnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji zakazującej użytkowania budynku w części obejmującej parter tego budynku. Decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...] nakazującą "Panu J.R. zam. przy ul. [...] w K. - właścicielowi budynku zlokalizowanego na działce nr [...] obr.[...] w K. , wykonanie niezbędnych robót zabezpieczających budynek przy ul [...] w K. w związku z zaistniałą katastrofą budowlaną - zawaleniem się części obiektu tj. biegu schodowego klatki schodowej pomiędzy I a II piętrem w przedmiotowym budynku poprzez: 1. Zakaz użytkowania całego obiektu przy ul. [...] w K. tj. budynku frontowego wraz z oficynami bocznymi i tylną, skuteczne zamknięcie całego obiektu, wywieszenie przed wejściem głównym do przedmiotowego obiektu tablicy informacyjnej o zakazie użytkowania obiektu w związku z zaistniałym zagrożeniem w wyniku katastrofy budowlanej - do czasu wykonania robót przywracających obiekt do stanu bezpiecznego użytkowania; 2. Uporządkowanie terenu po katastrofie tj. - usuniecie zalegającego gruzu z przestrzeni frontowej klatki schodowej przedmiotowego budynku. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący J.R. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie w części odnoszącej się do zakazu użytkowania oraz nakazu zamknięcia pomieszczeń znajdujących się na parterze (w oficynach bocznych i w oficynie frontowej) oraz oficyny tylnej w budynku przy ul. [...] w K. W uzasadnieniu wniosku podano, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem prawa, zwłaszcza w zakresie odnoszącym się do orzeczenia zakazu użytkowania całego obiektu, które nie znajduje jakichkolwiek podstaw faktycznych i prawnych. Podniesiono, że zakaz użytkowania całego budynku przy ul. [...] w K. naraża właściciela oraz najemców znajdujących się w tym obiekcie lokali (tych, w przypadku których zawalenie się części biegu schodowego klatki schodowej pomiędzy I a II piętrem w budynku frontowym nie stanowi jakiegokolwiek źródła niebezpieczeństwa) na znaczne straty. Straty te powstają w szczególności w związku z brakiem możliwości korzystania przez najemców z lokali użytkowych zlokalizowanych w oficynach bocznych oraz na parterze budynku frontowego, do których dostęp zapewniony jest od strony ulicy oraz w oficynie, która posiada osobną klatkę schodową i w których, pomimo braku jakiegokolwiek niebezpieczeństwa, nie może być obecnie prowadzona działalność gospodarcza. W lokalach tych działają natomiast: salon kosmetyczny, salon fryzjerski, sklep z odzieżą używaną i te lokale mają zapewniony dostęp od ulicy. W oficynie tylnej prowadzona jest z kolei działalność polegająca na wynajmie apartamentów. W związku z brakiem możliwości korzystania z parteru budynku oraz z tylnej oficyny szacunkowe straty sięgają rzędu 20.000,00 zł miesięcznie. W ocenie skarżącego powołane powyżej okoliczności - wadliwość zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji oraz negatywne skutki, jakie niesie za sobą ich wykonalność, stanowią argument przemawiający za uwzględnieniem wniosku skarżącego o wstrzymanie natychmiastowej wykonalności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej w skrócie "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca w swoim wniosku powołuje się na przesłankę wstrzymania wykonania decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody właścicielowi budynku jak i najemcom lokali użytkowych zlokalizowanych w przedmiotowym budynku. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć tak szkodę majątkową jak i niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt II GSK 1003/10, opub. w LEX nr 742776). W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej jest częściowo zasadny. Nie ulega wątpliwości, że skarżący będący właścicielem przedmiotowego budynku korzysta z niego w sposób umożliwiający uzyskanie przez niego określonego dochodu. Ten dochód z przeznaczenia całego budynku skarżący oszacował na kilkanaście tysięcy złotych miesięcznie (20.000 zł). Organy obu instancji nakazały zaś wstrzymanie użytkowania całego budynku przy ul. [...], co oznacza te facto wyłączenie jakiegokolwiek dotychczasowego użytkowania tego budynku zgodnie z zamiarem właściciela. Wprawdzie orzekając w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny samej sprawy, w tej jednak sprawie z uwagi na jej przedmiot obejmujcym wstrzymanie użytkowania całego budynku koniecznym jest dokonanie oceny z urzędu materiału sprawy. Z tej oceny wynika, że wydając decyzje w tej sprawie organy wskazały zasadniczo tylko na jedną okoliczność, mianowicie zawalenie się części biegu schodowego klatki schodowej pomiędzy pierwszym a drugim piętrem w tym budynku. To również ma znaczenie dla oceny, czy po stronie skarżącego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. Tą znaczną szkodę należy także odnieść do zakresu wyłączenia z korzystania przedmiotowego budynku. Z opinii technicznych znajdujących się w aktach sprawy wynika, że parter budynku nie znajduje się w złym stanie technicznym zagrażającym życiu lub zdrowiu ludzi. W tej sytuacji rzeczywiście właściciel budynku jest narażony na straty majątkowe za każdy miesiąc, kiedy nie może uzyskiwać korzyści finansowych z wynajmowania lokali usługowych. Strat tych co do zasady nie może wynagrodzić ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji. Skoro można użytkować bezpiecznie budynek w zakresie parteru, brak jest powodu, by powodować powstawanie po stronie właściciela (skarżącego) znacznych szkód w zakresie możliwości korzystania z części budynku. Przy czym jeszcze raz należy wskazać, że wydając to postanowienie Sąd w żadnej mierze nie dokonuje oceny merytorycznej sprawy i nie ocenia, czy wydanie zaskarżonej decyzji było zgodne z prawem, czy też nie. To zostanie rozstrzygnięte w trakcie merytorycznego załatwiania sprawy. Analogicznie nie stanowi przesłanki wydania przedmiotowego postanowienia podnoszona przez skarżącego okoliczność, jakoby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa bądź też po dokonaniu nieprawidłowej subsumpcji. Takiego argumentu Sąd nie może rozważać w przedmiocie wstrzymywania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Sąd uznał, że znajduje uzasadnienia wskazana przez skarżącego przesłanka dotycząca powstania niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody majątkowej poprzez wstrzymanie użytkowania całego budynku i stąd też zasadnym jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ale tylko w części dotyczącej poziomu parteru tego budynku. Co do pozostałej części przedmiotowego budynku Sąd uznał, że przesłanka powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody nie jest uzasadniona, albowiem korzystanie z poziomu czy to pierwszego, czy też drugiego piętra zostało w sposób daleko idący ograniczony w związku z zawaleniem się części schodów. Nie można więc zasadnie stwierdzić, aby wyrządzono skarżącemu znaczącą szkodę majątkową lub też powstało niebezpieczeństwo jej wyrządzenia co do poziomu pierwszego i kolejnego piętra. Z tych powiem kondygnacji skarżący w istocie nie może i nie powinien korzystać do czasu poprawy stanu technicznego części budynku. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.