II SA/Kr 357/06
WyrokWSA w Krakowie2007-09-10
Skład orzekający: Izabela Dobosz, Mariusz Kotulski, Małgorzata Brachel- Ziaja
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji zobowiązującej do wywiezienia ziemi może zostać wydana wyłącznie na podstawie przesłanki bezprzedmiotowości decyzji, czy też wymaga dodatkowego uzasadnienia interesem społecznym lub interesem strony?Ratio decidendi
Decyzja o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji administracyjnej, wydana na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., nie może opierać się wyłącznie na przesłance bezprzedmiotowości decyzji. Konieczne jest również wykazanie, że stwierdzenie wygaśnięcia nakazuje przepis prawa, leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. W przypadku sprzecznych interesów stron, konieczne jest dokładne zbadanie ich racji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji zobowiązującej M.W. do wywiezienia ziemi z jego działki w celu przywrócenia pierwotnego poziomu terenu, który został podniesiony, powodując spływ wód opadowych na działkę sąsiadów. Po wybudowaniu przez M.W. ogrodzenia na podmurówce, organ I instancji stwierdził wygaśnięcie swojej wcześniejszej decyzji, uznając ją za bezprzedmiotową. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję, wskazując na brak wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. M.W. zaskarżył decyzję SKO, argumentując, że jego działanie (budowa ogrodzenia) wypełniło obowiązek wynikający z prawa wodnego i uczyniło pierwotną decyzję bezprzedmiotową, a także leżało w jego interesie.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę M.W.Pełny tekst orzeczenia
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Małgorzata Brachel- Ziaja (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2007 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2006 roku , nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji zobowiązującej do wywiezienia ziemi skargę oddala. WSA/wyr.l - sentencja wyroku
Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. znak[...] wydaną po rozpatrzeniu odwołania S. i A. M. od decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...] listopada 2005 r. znak:[...] - stwierdzającej wygaśnięcie decyzji Wójta Gminy Z. z dnia 16 listopada 2003 r., znak[...] zobowiązującej M.W. do wywiezienia ziemi z działki będącej jego własnością do poziomu istniejącego na działkach sąsiednich z powodu jej bezprzedmiotowości - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Decyzja ta zapadła na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm. ) i § 1 pkt 6 lit c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003 r. Nr 198, poz. 1925),
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania. Decyzją z dnia [...]listopada 2003 r. znak[...] Wójt Gminy Z. na wniosek S. i A. M. nakazał M.W. wywiezienie ziemi z działki będącej jego własnością do poziomu istniejącego na działkach sąsiednich w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji. Powodem wydania tego rozstrzygnięcia był fakt, że podniesienie przez M.W. terenu na jego gruncie sprawiło, że wody opadowe w znacznej części spływają na działkę S. i A. M. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł M.W., jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...]lutego 2004 r. sygn. akt:[...] Kolegium utrzymało decyzję Wójta Gminy Z. w mocy.
W dniach 26 października 2005 r. i 4 listopada 2005 r. organ I instancji dokonał oględzin nieruchomości będącej przedmiotem postępowania, na podstawie których stwierdzono, iż M.W. wykonał ogrodzenie na betonowej podmurówce, wystającej ponad grunt ok. 20 cm. Zdaniem organu I instancji spowodowało to, że wody opadowe zostały zatrzymane na gruncie M. W. W oparciu o powyższe ustalenia Wójt Gminy Z. wydał decyzję stwierdzającą wygaśnięcie decyzji własnej z dnia [...] listopada 2003 r., znak:[...]. W uzasadnieniu decyzji, prócz przytoczonych wyżej okoliczności, organ I instancji wskazał, że w świetle ustaleń dokonanych podczas oględzin zasadne jest stwierdzenie, że obecnie nie zachodzi konieczność przywrócenia poprzedniego stanu poprzez wywiezieni ziemi z działki M.W., ponieważ została wyeliminowana możliwość zalewania gruntu państwa M. przez wody opadowe spływające z gruntu M.W.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli S. i A. M. twierdząc, że zaskarżona decyzja jest dla nich krzywdząca. Skarżący w odwołaniu przypomnieli przebieg postępowania, a w szczególności opieszałość Wójta Gminy Z. w wyegzekwowaniu obowiązku nałożonego decyzją z 16 listopada 2003 r. Nadto według odwołujących organ I instancji winien dążyć do załatwienia niniejszej sprawy poprzez wykonanie własnej decyzji.
Rozpatrując odwołanie Kolegium stwierdziło, że zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., w oparciu o który wydana została zaskarżona decyzja, organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Bezprzedmiotowość decyzji nie jest zatem jedyną przesłanka stwierdzenia jej wygaśnięcia. Dodatkowo bowiem trzeba wykazać, że stwierdzenie wygaśnięcia decyzji nakazuje przepis prawa albo leży to w interesie społecznym lub w interesie stron.
Organ odwoławczy w pierwszej kolejności powołał się na definicje bezprzedmiotowości decyzji powstałe w doktrynie prawa: "Bezprzedmiotowość powstaje w sytuacji gdy niemożliwe stało się zrealizowanie celu, jaki organ administracji miał na względzie przy jej wydaniu"; "Bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na wskutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji, albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku, gdy powoduje ona taki skutek; bezprzedmiotowość decyzji powstaje zawsze po jej wydaniu".
Zdaniem Kolegium brak jest podstaw aby uznać decyzję z dnia [...]listopada 2003r. znak:[...] za bezprzedmiotową. Brak jest przesłanek do stwierdzenia, że zmiany stanu faktycznego albo zmiany w obowiązującym stanie prawnym uniemożliwiają wykonanie decyzji, a tylko takie przypadki w niniejszej sprawie mogłyby spowodować wydanie decyzji w oparciu o art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Działanie organu I instancji w istocie oznacza, iż uchyla się on od wszczęcia postępowania egzekucyjnego (pomimo tego, że jest w tej sprawie wierzycielem) wobec osób zobowiązanych decyzją ostateczną. jednocześnie jednak wskazano, że przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ) przewidują możliwość umorzenia postępowania egzekucyjnego, jeżeli tylko obowiązek wykonany został przed wszczęciem postępowania.
Żaden przepis obowiązującego prawa nie zobowiązuje do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wydanej w trybie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz. U. z 2001 r. nr 115, poz. 1229 z poz. zm.).
Kolejną przesłanką stwierdzenia wygaśnięcia decyzji jest istnienie interesu społecznego lub interesu strony. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji ze względu na interes strony bądź interes społeczny w sytuacji, gdy w postępowaniu występują podmioty o sprzecznych interesach jest niezmiernie trudne. Niemniej jednak organ I instancji w zaskarżonej decyzji nie wykazał na istnienie interesu stron, jak również interesu społecznego, a ma to w tym kontekście znaczenie decydujące.
W tej sytuacji organ odwoławczy uznał, że postępowanie wyjaśniające w niniejszej sprawie dotknięte jest daleko idącymi brakami. Wójt Gminy Z. powinien ponownie rozważyć niniejszą sprawę i ustalić, czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, o których mowa w art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.
Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. W. zarzucając jej naruszenie art. 162 k.p.a. oraz art. 29 ust. 3 prawa wodnego. W ocenie skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie dokonało oceny faktów, skupiając się jedynie na analizowaniu art. 162 k.p.a. W szczególności nie wyjaśniło "jaka krzywda dzieje się S. i A. M. i nie stwierdziło, że nowa decyzja Wójta Gminy Z. z dnia 9 listopada 2005 r. zmienia na niekorzyść sytuacje którejkolwiek ze stron, a zwłaszcza Państwa A. i S. M.". Stan faktyczny w 2005 r. różni się od stanu istniejącego w dacie wydawania decyzji nakładającej obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego. Zgodnie z art. 29 ust. 3 prawa wodnego wójt, burmistrz lub prezydent miasta może zobowiązać do przywrócenia stanu poprzedniego albo do wykonania urządzenia zapobiegającego zmianie stosunków wodnych. W omawianej sprawie Wójt Gminy Z. skorzystał z pierwszej możliwości, natomiast skarżący wykonał na swojej działce stosowne urządzenie (murek). Skarżący uważa, że skoro wypełnił obowiązek wynikający z art. 29 ust. 3 prawa wodnego, to decyzja zobowiązująca go do przywrócenia stanu poprzedniego stała się bezprzedmiotowa. Ponadto decyzja organu I instancji leżała w interesie skarżącego i nie naruszała interesu jego sąsiadów ani interesu społecznego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało swoje wcześniejsze stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazało, że w czasie postępowania zmierzającego do wydania decyzji z dnia 16 listopada 2003 r. skarżący w trakcie wizji lokalnej w dniu 16 października stwierdził, że wykona mur ogrodzeniowy, który zniweluje negatywne skutki podniesienia przez niego terenu. organ I instancji nie uwzględnił jednak tego wniosku i zobowiązał M. W. do wywiezienia ziemi z jego posesji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola nie wykazała naruszeń prawa materialnego ani też naruszeń przepisów postępowania przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Kolegium słusznie przyjęło, że decyzja I instancji została wydana bez wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy i bez dokładnego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu decyzji Wójta Gminy Z. stwierdzono, że M.W. wybudował ogrodzenie trwałe na podmurówce betonowej. Ponieważ wyeliminował w ten sposób możliwość zalewania gruntu S. i A. M., obecnie już nie zachodzi konieczność przywrócenia stanu poprzedniego poprzez wywiezienie ziemi z działki M.W. Oznacza to bezprzedmiotowość decyzji nakazującej M.W. zwiezienie ziemi i dlatego decyzja Wójta z 2003 r. stała się bezprzedmiotowa.
Organ odwoławczy prawidłowo zwrócił uwagę, że decyzja I instancji powołuje się na istnienie tylko pierwszej z przesłanek wskazanych w art. 162 k.p.a. tj. bezprzedmiotowości decyzji, pomijając całkowicie kwestię drugiej przesłanki (przepis szczególny, interes społeczny albo interes stron). W niniejszej sprawie kwestia wyważenia interesu stron jest szczególnie istotna, bowiem z akt sprawy wynika, że interesy skarżącego oraz interesy S. i A. M. są sprzeczne. W odwołaniu, jak również wcześniej w trakcie wizji przeprowadzanych przez organ I instancji na gruncie S. i A. M. kwestionowali ustalenie Wójta, że wykonanie przez skarżącego ogrodzenia wyeliminowało zagrożenie zalewania ich działki przez wody opadowe. Wielokrotnie domagali się oni wykonania decyzji z dnia [...]listopada 2003 r. - także w czasie, gdy murek odgradzający ich działkę od działki skarżącego był już wybudowany (np. w pismach z dnia 25 czerwca 2004 r. - k. 14 akt administracyjnych, z dnia 17 stycznia 2005 r. - k. 17 akt administracyjnych, w czasie wizji w dniu 18 października 2005 r. - k. 38 akt administracyjnych). W tej sytuacji należało dokładnie zbadać ich racje, podczas gdy organ I instancji ograniczył się do arbitralnego stwierdzenia, że po wykonaniu murku ich nieruchomość nie będzie zalewana.
Kwestia bezprzedmiotowości decyzji została przez organ I instancji również potraktowana zbyt pobieżnie. Także w tym zakresie Sąd podziela rozważania i wskazania organu odwoławczego.
Warto również zauważyć - na co zwróciło uwagę Kolegium w odpowiedzi na skargę - że przed wydaniem decyzji z [...]listopada 2003 r. M.W. proponował, że wykona murek ogrodzeniowy, co w przyszłości wyeliminuje niebezpieczeństwo zalewania sąsiadów. Wójt Gminy Z. stwierdzając naruszenie stosunków wodnych przez M. W. mógł mu nakazać albo przywrócenie stanu poprzedniego, albo też - uwzględniając wniosek skarżącego - mógł nakazać wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom (art. 29 ust. 3 prawa wodnego). Organ ten nie uwzględnił jednak wniosku M.W. i nakazał zwiezienie ziemi, a nie wykonanie urządzenia zabezpieczającego przed zalewaniem sąsiadów. Trudno zrozumieć dlaczego po wprowadzeniu decyzji do obrotu prawnego organ I instancji unika jej wykonania.
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że skarga M.W. jest bezzasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło