II SA/Kr 358/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: WSA Piotr Fronc WSA Magda Froncisz Protokolant: starszy referent sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 3 stycznia 2024 r., znak: SKO.ZP/415/533/2023 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżącej I. sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 31 maja 2019 r. I. sp. k. wniosła o ustalenie warunków zabudowy dla przedsięwzięcia pn. "Budowa zespołu trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych na częściach działek nr [...], [...], [...], obr. [...] jedn. ew. [...] budowa dróg wewnętrznych, dojazdów, dojść pieszych, placów i infrastruktury technicznej na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], obr. [...] jedn. ew. [...] oraz zjazdu z ulicy [...] - na działce nr [...], obr. [...] w K.". W dniu 25 czerwca 2019 r. organ wydał zawiadomienie o wszczęciu postępowania z opisanego wyżej wniosku. Postanowieniem z tego samego dnia, tj. 25 czerwca 2019 r., działając na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U z 2018 r. poz. 1945 ze zm.) w zw. z art. 55 ust. 9 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2018 r. poz. 1183 ze zm.) w zw. z art. 101, 103 i 123 k.p.a. Prezydent Miasta Krakowa zawiesił postępowanie do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2021 r. Prezydent Miasta Krakowa odmówił podjęcia zawieszonego postępowania, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, postanowieniem z dnia 23 listopada 2019 r., utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa. Następnie decyzją z dnia 15 września 2023 r. nr 441/6730.2/2023, działając na podstawie art. 105 i art. 104 k.p.a. w związku z art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977) Prezydent Miasta Krakowa umorzył postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla opisanej na wstępie inwestycji prowadzone na wniosek Spółki [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że 14 czerwca 2023 r. Rada Miasta Krakowa uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Zakamycze" - Uchwała Nr CXII/3037/23 Rady Miasta Krakowa, w którego granicach znalazł się m.in. teren objęty przedmiotowym wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. W związku z powyższym, w sprawie zastosowanie znajduje art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p. zmiana zagospodarowania polegająca na budowie obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia warunków zabudowy wyłącznie w przypadku braku planu miejscowego. Skoro teren, na którym planowana jest inwestycja, znajduje się aktualnie na obszarze obowiązującego od dnia 7 lipca 2023 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Zakamycze" nie zachodzi możliwość ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji, a zatem postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji jako bezprzedmiotowe należało umorzyć, stosowanie do art. 105 § 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, decyzją z dnia 22 grudnia 2023 r. znak: SKO.ZP/415/533/2023, działając na podstawie art. 4 ust. 1 i ust. 2, art. 59 ust. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977), uchwały Rady Miasta Krakowa Nr CXIII/3037/23 z dnia 14 czerwca 2023r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Zakamycze", (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z dnia 22 czerwca 2023 r., poz. 4320) oraz art. 105 w zw. z art. 138 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Spółki I. , utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium podzieliło argumentacje organu I instancji, wskazując, że zasadą jest, że wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest możliwe jedynie, gdy dla danego obszaru nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w sytuacji zaś, gdy taki plan obowiązuje, postępowanie oparte na przepisach art. 50 - art. 67 u.p.z.p. nie może być prowadzone. Kolegium ustaliło, że na terenie, na którym planowana jest inwestycja, co do którego ustalenia warunków domaga się wnioskodawca, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Zakamycze", przyjęty uchwałą Rady Miasta Krakowa nr CXIII/3037/23 Rady Miasta Krakowa z dnia 14 czerwca 2023 r w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Zakamycze". Uchwała ta została promulgowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 22 czerwca 2023r., poz. 43208. Przedmiotowy plan obowiązuje od dnia 7 lipca 2023 r. W związku z tym, zasadnie zdaniem organu odwoławczego organ I instancji przyjął, iż brak jest merytorycznych podstaw prawnych do procedowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy w zakresie działek, które objęte są ustaleniami ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. SKO zaznaczyło, że bez wpływu na wynik sprawy pozostaje okoliczność złożenia skargi do Sądu na ww. plan miejscowy. Na powyższą decyzję I. sp. z o.o. z siedzibą w K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zaskarżając ją w całości i zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: 1) art. 105 § 1 w zw. z art. 138 § 1 k.p.a. w zw. z art. 4 ust. 1 i 2, art. 28 ust. 1 oraz art. 59 ust. 1 u.p.z.p. i utrzymanie w mocy decyzji I instancji umarzającej postępowanie, pomimo zaskarżenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "ZAKAMYCZE" uchwalonego uchwałą nr CXIII/3037/23 Rady Miasta Krakowa z dnia 14 czerwca 2023 r. w zakresie dotyczącym nieruchomości objętych decyzją, przy pominięciu, że: a) stwierdzenie nieważności tego planu będzie następowało z mocą wsteczną, a więc zaskarżoną uchwałę należy traktować, jakby nigdy nie została podjęta, b) zgodnie z powołanymi wyżej przepisami p.z.p., w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobu zagospodarowania terenu i warunków zabudowy dla inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy, - co powoduje, że brak było podstaw do umorzenia postępowania przez organ I instancji do czasu rozpoznania skargi na uchwałę nr CXlll/3037/23 Rady Miasta Krakowa z dnia 14 czerwca 2023 r., w zakresie w jakim odnosi się ona do nieruchomości objętych postępowaniem. 2) art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 140 k.p.a. i zaniechanie zawieszenia postępowania przez organem I instancji do czasu rozpoznania skarg na ww. uchwałę wniesionych przez S. sp.k. i I. M.. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a., kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Złożona skarga odniosła zamierzony skutek, bowiem zaskarżona decyzja organu II instancji jest wadliwa, gdyż w istotnym stopniu, narusza przepisy postępowania administracyjnego (art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 1 oraz art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a.). Uchylenie zaskarżonej decyzji nie nastąpiło jednak z przyczyn podanych w skardze. Sąd stwierdza bowiem, że w trakcie postępowania odwoławczego doszło do naruszeń przepisów proceduralnych, które uniemożliwiają merytoryczne odniesienie się do motywów zaskarżonej decyzji, wbrew temu czego domagała się strona skarżąca, kwestionując zasadność wydania decyzji umarzającej postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy, wydanej na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 4 ust 1 i 2 oraz art. 59 ust 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r.,poz. 977). Jak wynika z akt administracyjnych - o ustalenie warunków zabudowy zwróciła się I. Spółka komandytowa , reprezentowana przez pełnomocnika A. T., ze wskazanym adresem siedziby ul [...] K. (NIP: [...] Decyzją Prezydenta Miasta Krakowa nr 441/6730.2/2023 z dnia 15 września 2023 r umorzono postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla określonej inwestycji prowadzone na wniosek I. Spółka komandytowej, ul [...] Decyzję tę doręczono tej spółce komandytowej (k – 337 akt adm.) Odwołanie od decyzji złożyła I. sp. z o.o. z siedzibą w K. z siedzibą przy ul. C. K. , [...], która nie była uczestnikiem postępowania przed organem I instancji. Organ rozpoznał to odwołanie, a decyzję doręczył tej spółce. Dodatkowo organ II instancji za uczestnika postępowania uznał S. Sp k. przy ul Z. w K., która nie była uczestnikiem postępowania przed organem i instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. przy ul C. K., [...] udzielając pełnomocnictwa adw. P. T. (skarga, pełnomocnictwo, odpis z KRS, k – 3-10 akt). Przedstawione okoliczności wynikające z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wskazują na to, że organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję w dniu 3 stycznia 2024 r, SKO.ZP/415/533/2023 nie zbadał czy strona odwołująca jest legitymowana do złożenia odwołania. Organ II instancji nie dostrzega, że inwestorem zamierzenia budowlanego była spółka komandytowa, a odwołanie złożyła spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. W decyzji II instancji błędnie oznaczono datę wydania decyzji organu I instancji jako 13.09.2023 r a decyzja ta nosi prawidłową datę 15 września 2023 r. W decyzji II instancji pomylono formy organizacyjno - prawne spółek. W uzasadnieniu decyzji organ błędnie pisze, że inwestorem była Spółka I. Sp z o.o., zamiast Spółki komandytowej. Decyzję skierowano i doręczono spółce z o.o. Pominięto przy tym spółkę komandytową pod firmą : I. Spółka komandytowa w K., a dodatkowo doręczono decyzję spółce działającej pod firmą: S. Sp. k. przy [...], [...]. Potrzeba ponownej weryfikacji tych okoliczności i wyjaśnienia kto rzeczywiście wniósł odwołanie i jaki jest prawidłowy krąg uczestników postępowania oraz z czego wynika. Z tych powodów doszło do istotnego naruszenia przez organ odwoławczy art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 1 oraz art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a. Stosownie do art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2024.572 t.j. z dnia 2024.04.15) - od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Prawo do wniesienia odwołania przysługuje zatem wyłącznie podmiotom, które były stronami postępowania administracyjnego prowadzonego w pierwszej instancji lub powinny być stronami tego postępowania. Organ odwoławczy bada czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. W przeciwnym razie organ stwierdzi w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu do jego wniesienia, wydając postanowienie które jest ostateczne, bowiem kończy postępowanie odwoławcze (art. 134 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie organ nie zbadał czy I. Sp. z o.o. jest legitymowana do wniesienia odwołania. Spółki : I. Sp z o.o. w K., I. Sp. k. w K. , S. Sp. k. w K. niewątpliwie są pomiędzy sobą powiązane, jednak stanowią odrębne podmioty prawa handlowego. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka komandytowa, to dwie różne formy organizacyjno-prawne. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością to spółka kapitałowa posiadająca osobowość prawną (art. 12 k.s.h.). Stosownie do art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r kodeks spółek handlowych (Dz.U.2024.18 t.j. z dnia 2024.01.05) Spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona. Zgodnie z art. 117 k.s.h spółkę komandytową reprezentują komplementariusze, jeżeli nie zostali pozbawieni tego prawa na mocy umowy spółki albo orzeczenia sądu. Ponownie orzekając w sprawie organ wyjaśni czy podmiot który wniósł odwołanie był do tego legitymowany, następnie przeprowadzi postępowanie odwoławcze, przy aktualnym i prawidłowym kręgu stron postępowania. Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 ze zm.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 tej ustawy.