II SA/Kr 3608/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lipca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska / spr. / AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2005r. sprawy ze skargi C. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego C. G. kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania II SA/Kr 3608/01 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 30.08.2001 r Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie art.67 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz.U.Nr 84 poz.414 z późn.zm./ oraz art.10 § 2 i art.104 kpa , nakazał C.G. oraz J.G. jako wszystkim znanym następcom prawnym , dokonanie rozbiórki części nie użytkowanej będącej w złym stanie technicznym , budynku mieszkalnego położonego na terenie posesji w G. przy ul. [....] oznaczonej numerem [....]. W uzasadnieniu wskazano , że na nieruchomości tej znajduje się budynek mieszkalny z 3 lokalami mieszkalnymi. Jeden zamieszkiwany jest przez E.M. w drugim znajdują się rzeczy M.S. , a trzeci -w bardzo złym stanie technicznym - według Aktu Własności Ziemi nr [....] z dnia [....].10.1975r stanowił własność zmarłej H.G. Lokal ten ma zawaloną ścianę zachodnią , zerwany częściowo strop , dach nie posiada stabilnego oparcia. Ściana południowa ma pęknięcia i odchyla się od pionu. Część zniszczona oddzielona jest od pozostałej części domu korytarzem , co pozwala na jej rozbiórkę i pozostawienie pozostałej części domu , będącej w lepszym stanie technicznym. Organ ustalił , że H.G. miała dwoje dzieci : C.G. i J.G. , którzy są jej następcami prawnymi. Sprawy spadkowe nie zostały uregulowane. Następcy prawni H.G. podnosili w postępowaniu , że sprawa ich nie dotyczy , gdyż ich matka nie była właścicielką tej nieruchomości, a jedynie jej użytkownikiem. Organ podniósł , że wcześniejsza jego decyzja o nakazaniu rozbiórki przedmiotowej części domu została przez organ uchylona , a organ II instancji wskazał, że winno wystąpić się z wnioskiem do sądu o ustanowienie kuratora spadku. Organ I instancji wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej H.G. , ale postępowanie w tej sprawie zostało przez sąd zawieszone. W uzasadnieniu decyzji podniesiono następnie , że "co prawda sąd nie stwierdził nabycia spadku po zmarłej i nie została ustalona własność posesji, to jednak ustaleni zostali następcy prawni w osobie C.G. i J.G. Organowi znani są wszyscy, ustaleni sądownie, następcy prawni i istnieją podstawy do nałożenia na nich obowiązku dokonania rozbiórki części zniszczonego obiektu". W odwołaniu od tej decyzji J.G. i C.G. zarzucili, że przedwczesnym jest twierdzenie organu , że są następcami zmarłej H.G. , skoro nie zapadło postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku. Podali , że ich matka H.G. nie była właścicielem przedmiotowej nieruchomości , stąd nawet stwierdzenie spadku na ich rzecz , nie przesądzi o ich tytule własności do przedmiotowej nieruchomości. Ponieważ nie są ani właścicielami , ani zarządcami spornej nieruchomości , niezasadne jest kierowanie do nich nakazu z art.67 prawa budowlanego. C.G. w swoim odwołaniu dodatkowo wyjaśnił , że H.G. aktem własności ziemi otrzymała nieruchomości po swoich rodzicach S. , zapisane w rejestrze gruntów pod pozycją [....] o pow. 1,29 ha. Działka nr [....] do nich nie należała , stanowiła własność M.G. , ai do AWZ została omyłkowo dopisana. Nie była to działka rolna tylko handlowo-mieszkalna. Jej powierzchnia w protokole przesłuchania H.G. z dnia [....].10.1975r w sprawie uregulowania własności nieruchomości rolnej nie została zaliczona. Decyzją z dnia 23 października 2001 r znak: [....] [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie art.138 § l pkt l kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał , że decyzja organu I instancji jest prawidłowa. W myśl art.67 prawa budowlanego , jeżeli nie użytkowany lub nie wykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu , odbudowy , lub wykończenia , właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu . Jak ustalono , przedmiotowa część budynku znajduje się w bardzo złym stanie technicznym. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania , organ stwierdził , że ustalenia organu I instancji opierają się na obowiązującym akcie własności ziemi z dnia [....].10.1975r , z którego wynika , że H.G. jest właścicielką działki nr [....] . "Nie budzi również wątpliwości , że J.G. i C.G. zostali ustaleni w postępowaniu spadkowym jako współspadkobiercy po zmarłej matce H.G." Ta okoliczność zadecydowała , że obowiązek rozbiórki został nałożony na wszystkich znanych spadkobierców. W skardze na powyższą decyzję , wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego , C.G. podtrzymał zarzuty odwołania. Dodatkowo podniósł , że ani on , ani jego siostra nie mają kwalifikacji do dziedziczenia gospodarstwa rolnego , tak więc spadek po matce obejmujący gospodarstwo rolne o pow. 1,29 ha powinien przejść na Skarb Państwa. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, powtarzając stanowisko przyjęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje : Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/. Skarga jest uzasadniona. Wskazany jako podstawa prawna decyzji organu I instancji art.67 prawa budowlanego z 1994r nakazuje organowi administracji publicznej , w sytuacji, jeżeli nie użytkowany lub nie wykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, wydać decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich ukończenia. Ustalenie organów obydwu instancji , że C.G. i J.G. są następcami prawnymi zmarłej H.G. jest dowolne. Dopóki brak jest prawomocnego postanowienia sądu cywilnego w tym przedmiocie , organ administracji nie jest uprawniony do ustalenia takiego faktu. W niniejszej sprawie organ , w myśl art.30 § 5 kpa winien był wystąpić do sądu cywilnego o ustanowienie kuratora spadku po H.G. Zgodnie z tym przepisem w sprawach dotyczących spadków nie objętych jako strony działają osoby sprawujące zarząd majątkiem masy spadkowej, a w ich braku - kurator wyznaczony przez sąd na wniosek organu administracji publicznej. Jeżeli chodzi o zarząd spadku nie objętego, to sposób jego sprawowania uregulowany jest przede wszystkim przez przepisy art. 666-668 k.p.c. Z przepisów tych wynika, że do czasu objęcia spadku sąd czuwa nad całością spadku, a w razie potrzeby ustanawia kuratora spadku. Kurator spadku zarządza majątkiem spadkowym pod nadzorem sądu spadku. Do sprawowania zarządu stosuje się odpowiednio przepisy o zarządzie w toku egzekucji z nieruchomości. Ustosunkowując się do zarzutu skargi w zakresie omyłkowego wpisania w akcie własności ziemi działki nr [....] , stwierdzić należy , że zgodnie z przepisem art. 16 § l kpa decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Oznacza to , że jeżeli Akt Własności Ziemi z dnia [....].1975 jest decyzją ostateczną (z kserokopii znajdującej się w aktach sprawy to nie wynika) , to korzysta z domniemania prawdziwości i żaden organ administracji w innym postępowaniu (poza trybami specjalnymi służącymi do wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego) nie może ustalać, odmiennych faktów niż wynikających z ostatecznej decyzji administracyjnej. Dlatego też organy administracji orzekające w niniejszej sprawie związane były treścią AWZ i prawidłowo ustaliły , że działka nr [....] stanowiła własność H.G. Uznać należy , że organy obydwu instancji naruszyły przepis art.67 prawa budowlanego i art.7 i 77 kpa , kierując nakaz rozbiórki do osób , odnośnie których brak jest w materiałach sprawy wystarczających dowodów , że są właścicielami lub zarządcami przedmiotowej nieruchomości. Dlatego też , na podstawie art. 145 § l pkt l a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w punkcie I wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 ustawy.