II SA/Kr 364/15
PostanowienieWSA w Krakowie2016-07-01
Skład orzekający: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie pozostawienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego?Ratio decidendi
Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 P.p.s.a. (rozpoznającego sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego) nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ponieważ jest ono prawomocne z chwilą wydania. Wniesione w takiej sytuacji zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy to zarządzenie postanowieniem z dnia 25 maja 2016 r. Spółka wniosła zażalenie na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sąd uznał zażalenie za niedopuszczalne i odrzucił je.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 364/15 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 stycznia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić zażalenie.
Postanowieniem z dnia 25 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 364/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 22 marca 2016 r., którym pozostawiono bez rozpoznania wniosek [...] spółki z o.o. z siedzibą w G. o zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 16 czerwca 2016 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zażalenia na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej w skrócie "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wyszczególnione w pkt 1-10 tego przepisu.
W świetle art. 258 § 1 i 4 P.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje, co do zasady, referendarz sądowy, środkiem odwoławczym przysługującym od jego postanowień i zarządzeń jest sprzeciw (art. 259 P.p.s.a.). Sprzeciw rozpoznaje sąd, który zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a. wydaje wówczas postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.).
Skoro więc sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza, orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, to wydane przez ten sąd na podstawie art. 260 P.p.s.a. postanowienie jest prawomocne i nie służy już od niego
Sygn. akt II SA/Kr 364/15
żaden środek zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie postanowienie nie wynika ani z art. 194 § 1 P.p.s.a., ani z żadnego przepisu szczególnego.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wydane w niej postanowienie WSA w Krakowie z dnia 25 maja 2016 r., utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 marca 2016 r., było postanowieniem od początku prawomocnym, w związku z czym skarżącemu nie przysługiwało prawo wniesienia od niego zażalenia.
W konsekwencji – mając na uwadze, że wniesione w niniejszej sprawie przez skarżącego zażalenie jest niedopuszczalne, gdyż taki środek zaskarżenia nie przysługuje od prawomocnych postanowień – Sąd, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 P.p.s.a. był zobligowany do odrzucenia zażalenia, bez możliwości jego merytorycznego badania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło