II SA/Kr 365/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. i D.S. na decyzję Wojewody [....] z dnia 30 grudnia 1998 r., znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót postanawia: 1. zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt 264/99 w ten sposób, że w miejsce podanych następców prawnych " A.S. , E.H. i innych , wpisać " M.S. i D.S. 2. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 365/12 o zawieszeniu postępowania 3. umorzyć postępowanie sądowe Uzasadnienie w zakresie pkt 2 i 3 Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi M.H. na decyzję Wojewody T. z dnia 30 grudnia 1998 r., znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót. Na mocy postanowienia z dnia 27 listopada 2002 r. postępowanie zostało zawieszone ze względu na śmierć skarżącego. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt 264/99 sąd, po ustaleniu następców prawnych zmarłego skarżącego podjął postępowanie z udziałem A.S. , E.H. , T.H. , B.H. i M.H. W związku ze śmiercią B.H. , E.H. i A.S. postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013 r. tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowe. Następnie Sąd uzyskał informację, że w wyniku podziału spadku po zmarłym skarżącym M.H. działka nr [....] położona w G. granicząca z działką nr [....] (na której była realizowana inwestycja objęta zaskarżoną do sądu decyzją), przypadła A.S. . Spadkobiercami A.S. są M.S. D.S. W związku z tym jedynie te osoby mają interes prawny w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2013 r. M.S. i D.S. jako następcy prawni skarżącego zostali wezwani, aby oświadczyli, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, czy podtrzymują skargę, pod rygorem uznania, że skarga nie jest podtrzymywana (jest cofnięta). Wezwanie zostało odebrane przez M.S. w dniu 25 lutego 2013 r. Wezwanie kierowane do D.S. zostało pozostawione w aktach ze skutkiem doręczenia (art. 299 § 3 p.p.s.a.). Mimo upływu zakreślonego terminu zarządzenie nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.). Wobec powyższego właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działający w oparciu o przepisy powołanej ustawy. Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżalne, nawet prawomocne. Sąd uchylił więc postanowienie z dnia 12 czerwca 2012 r. o zawieszeniu postępowania, albowiem na skutek dokonanego działu spadku B.H. nie miał interesu prawnego w niniejszej sprawie i brak było podstaw do zawieszenia postępowania w związku z jego śmiercią. Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Brak reakcji następców prawnych skarżącego tj. M.S. i D.S. na zarządzenie wzywające do złożenia oświadczenia o popieraniu lub cofnięciu skargi, mimo wskazanego rygoru, jednoznacznie świadczy o tym, nie są zainteresowani dalszym popieraniem skargi. Zasadne zatem jest stanowisko, iż skargę cofają. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji.