II SA/Kr 366/08

PostanowienieWSA w Krakowie2008-06-27

Skład orzekający: Aldona Gąsecka – Duda, Kazimierz Bandarzewski, Barbara Pasternak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy, jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który miał ocenić zgodność z Konstytucją przepisu stanowiącego podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Ocena ta miała wpływ na legalność aktu administracyjnego podlegającego kontroli sądu.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy M. o ustaleniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Opłata została naliczona na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nieruchomość znajdowała się na terenie, dla którego plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc, a nowy plan nie obejmował jej w całości w jednym przeznaczeniu.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka – Duda Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: zawiesić postępowanie. K. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr SKO [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] r. nr [...], którą to decyzją, w oparciu o przepisy art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 1, 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z pózn. zm.) ustalono dla skarżącej jako zbywcy prawa własności nieruchomości położonej we wsi M., gmina M., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 0,1467 ha jednorazową opłatę w wysokości 14 324,03 złote. Nieruchomość ta w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy M., zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy M. z dnia [...] 1991 r. Nr [...] (Dz.U. Woj. [...], Nr [...] poz. [...]), następnie zmienianym Uchwałami Rady Gminy M. z dnia [...] 1994 r., oraz z dnia [...] 1994 r.(Dz.U. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] i Nr [...], poz. [...]), położona była w terenach zabudowy jednorodzinnej i zagrodowej z usługami i rzemiosłem. Plan powyższy utracił moc zgodnie z treścią art. 87 ust. 3 w/w ustawy. Od dnia 1 stycznia 2004 r. Gmina M. nie posiadała planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym położona jest działka nr [...]. Rada Gminy M. w dniu [...] r. Nr [...] i w dniu [...] r. Nr [...] (Dz.U. Woj. [...] nr [...] poz. [...] i nr [....] poz. [...]) uchwaliła plany zagospodarowania przestrzennego dla gminy M. Zgodnie z w/w planami przedmiotowa działka znajduje się w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zagrodowej, w terenach gruntów rolnych oraz w terenach dróg i ulic publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r. Sygn. akt II SA/Kr 778/07 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z pózn. zm.) w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy - jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym sąd stwierdził, że wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), umożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania. Zgodnie z tym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ocena zgodności z Konstytucją RP ustawowej podstawy wydania zaskarżonej decyzji będzie bowiem miała wpływ na wyrok sądu administracyjnego, którym dokonuje się kontroli legalności tego aktu. Dlatego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło