II SA/Kr 3703/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 sierpnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski WSA Renata Czeluśniak ( spr.) Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2005r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2001 r., Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki - skargę oddala - Decyzją z dnia 29 października 2001 r. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 10 września 2001 r. nakazującą S.D. jako inwestorowi wykonać rozbiórkę części dobudowanej do budynku obory w U. w kształcie litery "L" o wym.12,70m x 2,35m i 4,65m x 5,80m, bez wymaganego pozwolenia na budowę. W toku postępowania administracyjnego organ l instancji przeprowadził w dniu [....] sierpnia 2001 r. oględziny na działce inwestora, w trakcie których ustalono, że na działce tej inwestor rozbudowuje budynek obory i do obiektu tego została dobudowana część w kształcie litery "L" o ww. wymiarach. Na podstawie tych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wydał decyzję nakazującą S.D. rozbiórkę dobudowanej części. Od decyzji tej odwołanie złożył S.D. , a organ odwoławczy po rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia 29 października 2001 r. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. S.D. wniósł o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem i naruszającej słuszny interes obywatela. Skarżący stwierdził, że wzniesione budynki stanowią odrębne pomieszczenia i żaden z nich nie przekracza powierzchni 35 m 2. Ich budowa nie wymagała zatem pozwolenia na budowę, lecz zgłoszenia i w związku z tym skarżący uważa, że samowola budowlana nie powoduje żadnych skutków ujemnych. Ponadto podniósł, iż pokrycie dachowe zostało wymienione w ramach uprzednio istniejącego, a przedmiotowe budowle usytuowane zostały na terenie posesji od wewnątrz i nie zagrażają bezpieczeństwu ludzi lub mienia. Nie wpływają także na pogorszenie stanu środowiska bądź warunków sanitarno-zdrowotnych. Zostały tak skonstruowane, że stanowią jedną całość z istniejącymi już od kilku i kilkunastu lat budynkami gospodarczymi (obora, stodoła) i ewentualna jego rozbiórka może spowodować naruszenie konstrukcji tych budynków. Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł: Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, póz. 1126) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu a budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30 tej ustawy. Natomiast w świetle przepisu art. 3 pkt 6 cytowanej wyżej ustawy poprzez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego, a zatem zgodnie z przepisem art. 29 ust. 1 ustawy z 1994 r. Prawo budowlane, rozbudowa, poprzez wykonanie dobudowy do istniejącego wcześniej obiektu budowlanego wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Skoro inwestor nie uzyskał stosownej decyzji o pozwoleniu na budowę, organ l instancji zasadnie wydał decyzję nakazującą rozbiórkę przedmiotowej części obiektu budowlanego dobudowanej do istniejącego budynku, w trybie art. 48 ustawy z 1994 r. - Prawo budowlane, który stanowi, iż właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Odpowiadając na podnoszone w skardze kwestie dotyczące wadliwego, zdaniem skarżącego, potraktowania obiektu w kształcie litery "L" jako jednego obiektu, wyjaśnił, że jak wynika z akt sprawy i treści skargi, dobudowana część obiektu stanowi konstrukcyjnie jedną całość i jako jeden obiekt został potraktowany przez organy nadzoru budowlanego. Nie można bowiem dzielić, w sugerowany przez skarżącego sposób, obiektu budowlanego na poszczególne pomieszczenia w celu ominięcia przepisów obowiązującego prawa budowlanego. Ponadto wyjaśnił, iż wprawdzie w świetle art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z 1994 r. -Prawo budowlane, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej m.in. parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, jednakże budowa takiego obiektu wymaga zgłoszenia właściwemu organowi, zgodnie z art. 30 ust. 1 powyższej ustawy. Brak takiego zgłoszenia skutkuje również wydaniem nakazu rozbiórki w trybie art. 48. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Właściwym do rozpoznania skargi jest więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono naruszenia ww. przepisów prawnych, a zatem skarga jako niezasadna nie została uwzględniona. Organy administracyjne prawidłowo przeprowadziły postępowanie, ustalając na podstawie zebranych dowodów stan faktyczny sprawy. Prawidłowo ustalono, że S.D. dobudował do budynku obory w U. nową część w kształcie litery "L" o wym.12,70m x 2,35m i 4,65m x 5,80m, bez pozwolenia na budowę. Fakt ten został potwierdzony przez skarżącego w protokole z przeprowadzonych na jego działce w dniu [....] sierpnia 2001 r. oględzin. W protokole (podpisanym przez skarżącego) stwierdzono, że budynek gospodarczy jest w trakcie rozbudowy, a nad całym budynkiem została wykonana nowa więżba dachowa. W skardze skarżący podniósł, iż przedmiotowe budynki zostały tak skonstruowane, że stanowią jedną całość z istniejącymi już budynkami gospodarczymi. Powyższe ustalenia zobowiązywały organy nadzoru budowlanego do wydania nakazu rozbiórki na podstawie art.48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 1996r.Nr 89 poz.414 z późn. zm.). Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz.1271 z późn. zmianami).