II SA/Kr 371/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie : WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Magda Froncisz Protokolant : starszy referent sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2023 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 26 stycznia 2023 r., znak: Wl-I.7840.5.16.2022 EG. w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno - budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz P. W. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 17 stycznia 2022 r. nr 79/6740.1/2022 działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz na podstawie art. 104 K.p.a. zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno - budowalny i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestorów K. N. i W. N. dla zamierzenia budowlanego: Budowa budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, wolnostojącego wraz z wewnętrznymi instalacjami w budynku: wody, kanalizacji sanitarnej, centralnego ogrzewania, gazu i energii elektrycznej, oraz budowa wewnętrznych instalacji na działce: kanalizacji sanitarnej do pierwszej studzienki za budynkiem, gazu, linii zasilającej, energii elektrycznej, oraz utwardzenia dojść i dojazdów do budynku na części działki nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K.. Od tej decyzji odwołanie wniósł P. W. zarzucając naruszenie: 1/ art. 7 K.p.a. w zw. z tj. § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane poprzez brak zweryfikowania, czy projektowany budynek jednorodzinny znajduje się w przewidzianej przez przepisy minimalnej odległości od działki nr [...] oraz działki [...] i w konsekwencji pominięcie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji zasady dobrego sąsiedztwa, nie uwzględniając występujących w obszarze odziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich - tj. immisji projektowanego budynku na komfort życia mieszkańców nieruchomości sąsiednich, w tym nieruchomości skarżącego, a także potencjalnego wpływu projektowanego budynku na możliwość przyszłej zabudowy na nieruchomości skarżącego jako nieruchomości sąsiedniej; 2/ art.7 K.p.a. w zw. z art. 34 ust. 1 Pb w zw. z art. 35 ust 1 Pb - poprzez brak zweryfikowania, czy projekt budowlany spełnia wymagania przewidziane w decyzji z dnia 28 .10.2016 r. o ustaleniu warunków zabudowy w zakresie pkt 11.1.b załącznika do tej decyzji (w brzmieniu ustalonym decyzją SKO.ZP/415/881/2016 z dnia 24.05.2017 r.) w zakresie wskaźnika powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki/terenu, w tym udziału powierzchni biologicznie czynnej na poziomie od 14% do 16%; 3/ art. 35 ust. 2 Pb - poprzez wydanie pozwolenia na budowę bez weryfikacji czy przedłożona przez inwestorów dokumentacja projektowa jest zgodna z przepisami prawa budowlanego - w szczególności § 12, § 13, § 18, § 19, § 23 oraz 271 wt; 4/ art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i 3 K.p.a. - poprzez zaniechanie wszechstronnego i rzetelnego zgromadzenia oraz przeanalizowania materiału dowodowego, w tym dokumentów projektowych - dokumenty te, w szczególności opis techniczny do projektu zagospodarowania terenu został opracowany w sposób nieczytelny i budzący wątpliwości - zawiera liczne poprawki i skreślenia, nadto wiele wyliczeń odnoszących się do kluczowych kwestii, takich jak wskaźnik powierzchni terenu biologicznie czynnego, czy też odległość projektowanego budynku od działek sąsiednich; nadto powyższe zarzuty odnoszą się również do opisu technicznego do projektu architektoniczno-budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przy czym wskazany dokument posiada ręczne skreślenia w stopkach stron, gdzie wskazano, iż dokument ten był przygotowany dla zupełnie innej inwestycji (Projekt architektoniczno-budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego i szamba na dz. nr [...] w B.); nadto uzasadnienie zaskarżonej decyzji zostało sporządzone w sposób fragmentaryczny, co utrudnia weryfikację poprawności wydanej decyzji; 5/ art. 10 § 1 K.p.a. w zw. z art. 73 § 1 1 i § 11a K.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącemu jako stronie postępowania zapoznania się z całością materiału dowodowego zgromadzone w sprawie, co utrudniło weryfikację poprawności wydanej w sprawie decyzji administracyjnej, ograniczając możliwość weryfikacji tylko w zakresie udostępnionym przez organ l instancji na wniosek skarżącego dokumentów w postaci elektronicznej. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 26 stycznia 2023 r. nr WI-I.7840.5.16.2022.EG utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że na terenie wnioskowanej inwestycji brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym inwestor uzyskał decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 28 października 2016 r., o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 24 maja 2017 r., która uchyliła częściowo i orzekła w części obejmującej część załącznika nr 1: l.pkt II. 1b., 2.pkt II.2a tiret drugie i w pozostałym zakresie utrzymała ww. decyzję Prezydenta Miasta Krakowa w mocy. l tak: - w pkt 11.1.b i w tym zakresie orzekła cyt.: "Wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki terenu, w tym udział powierzchni biologicznie czynnej: Wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji, czyli części działki nr [...] wyznacza się na poziomie od 14 % do 16 %. Udział powierzchni biologicznie czynnej dla terenu objętego wnioskiem ustala się w wysokości minimum 70 %. Wskaźnik ten wyznaczono zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; w pkt ll.2.a tiret drugie "Pod względem ochrony zieleni", decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 7 grudnia 2020 r., o przeniesieniu decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 28 października 2016 r. na rzecz K. N. i W. N.. Organ stwierdził, że linia zabudowy, wg załącznika nr 2, jako nieprzekraczalna linia zabudowy (pkt II 1.a - zał. nr 1 wz) – w odległości 10 m od granicy z działką drogową ul. [...] linia zabudowy (pkt II 1 .a - zał. nr 1 wz) - projektowany budynek został usytuowany w odległości 18.32 m od granicy z działką drogową ul. [...]. Wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji, czyli części działki nr [...] wyznaczony w decyzji wz się na poziomie od 14 % do 16 % - wynosi 15.78 %. Udział powierzchni biologicznie czynnej dla terenu objętego wnioskiem ustala się w wysokości minimum 70 % - wynosi 70.16 %. Szerokość elewacji frontowej - za elewacją frontową uznaje się elewację od tej strony działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę. Dla projektowanego budynku wyznacza się szerokość elewacji frontowej od 6.8 m do 10.20 m - od strony ul. [...], której szerokość wynosi od 9,0 m do 10.0 m (pkt II 1.c - zał. nr 1 wz) - wynosi 8.69 m. Dla projektowanego budynku ustala się wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej w następujący sposób: od 3 m do 4 m do okapu i od 7 m do 8 m do kalenicy (pkt II 1 .d - zał. nr 1 wz) - wynosi 7.90 m do kalenicy i 3.80 m do okapu. Układ połaci dachowych: dach dwuspadowy lub wielospadowy, symetryczny, kąt nachylenia od 30° do 45°, max wysokość projektowanych budynków nie może przekroczyć rzędnej 262 m n.p.m., kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki prostopadły (pkt II leżał, nr 1 wz) - dach dwuspadowy o kącie nachylenia 34°, wysokość projektowanego budynku nie przekracza 262 m n.p.m. wynosi 261.5 m n.p.m. Rodzaj i kolor wykończenia elewacji: tynk w kolorze jasnym i stonowanym, dopuszcza się kolory bardziej intensywne, lecz zharmonizowane z otoczeniem oraz użycie materiałów naturalnych takich jak drewno, kamień (pkt I11 .f tiret 1 - zał. nr 1 wz) - tynk w kolorze jasnym (z elementami drewna dotyczy elewacji frontowej i ogrodowej). Zaprojektowano dwa miejsca postojowe o wymiarach 5 m x 2.5 m, w odległości 3.70 m od granicy działki nr [...] co jest zgodne z pkt II 4d - zał. nr 1 wz - dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych - 2 miejsca postojowe na dom) i z § 19 ust. 2 pkt 1 a Ww. analiza wykazała, że planowana inwestycja spełnia wymaga wz. Planowana inwestycja, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko ani przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tym samym dla planowanej inwestycji nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany opatrzony został klauzulami potwierdzającymi, iż stanowią one załącznik do zaskarżonej decyzji. Projekt sporządzony został w formie papierowej i oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4. Projekt zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, w tym ostateczną decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 5 października 2021 r. o zezwoleniu na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi publicznej o kategorii gminnej ul. [...] na działkę nr [...]. Zawartość projektu jest kompletna. Projekt opracowany został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopiami decyzji o ich nadaniu. Projekt zawiera opinię geotechniczną - obiekt został zaliczony do l kategorii geotechnicznej przy prostych warunkach gruntowych (str. 6 proj. arch - bud.). Załączono informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (str. 3-4 zał. do projektu). Projekt zagospodarowania terenu stanowiący część projektu, wykonano na kopii aktualnej mapy do celów projektowych zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Główny projektant potwierdził zgodność treści mapy z oryginałem. Mapa do celów projektowych została sporządzona przez uprawnionego geodetę i przyjęta do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego. Teren inwestycji znajduje się poza obszarem wpisanym do rejestru zabytków, w strefie nadzoru archeologicznego - w rejonie stanowisk archeologicznych K.-S. 18. Prezydent Miasta Krakowa w decyzji o pozwoleniu na budowę zobowiązał inwestorów do zapewnienia nadzoru archeologa - wymagane jest wyprzedzająco, przed prowadzeniem prac ziemnych, uzyskanie pozwolenia w Urzędzie Ochrony Zabytków w Krakowie. Z kolei w projekcie zagospodarowania terenu jest zapis że, w trakcie budowy zapewniony zostanie nadzór archeologiczny. Działka nie znajduje się w terenach górniczych. Zlokalizowana jest poza obszarami Natura 2000, i tak najbliższy obszar Natura 2000 to: S. znajduje się ok 2.8 km na północ od terenu inwestycji; otulina B.-T. ego Parku Krajobrazowego ok.0.28 km na zachód od terenu inwestycji; B.-T. Park Krajobrazowy ok. 0.99 km na zachód od terenu inwestycji; D. Park Krajobrazowy (PLH 120065), ok. 1.03 km na zachód od terenu inwestycji; S. Obszar Łąkowy (PLH 120079) ok.2.19 km na północny-zachód od terenu inwestycji. W projekcie, zgodnie z wymogami Pb, zamieszczono informację o obszarze oddziaływania projektowanego obiektu (str. 7 pzt). Projektant obszarem oddziaływania obiektu objął następujące działki: omyłkowo [...] zamiast działki inwestycyjnej [...] oraz [...], [...] (działka skarżącego). Organ l instancji przyjął określony przez projektanta obszar oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób oddziaływania obiektu z tym, że zamiast działki nr [...], działkę inwestycyjną nr [...]. Budynek został usytuowany ścianami bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości 1.50 m od granicy działki nr [...] i w odległości 1.78 m od granicy działki nr [...]. Szerokość działki inwestorów jest zmienna i wynosi ok. 12 m. Tutaj należy przywołać § 12 ust. 4 pkt 1 wt, cyt.: W zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się: budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Przepis ten jest przepisem szczególnym, który ma użycie w ściśle określonych warunkach, tj. gdy działka budowlana znajduje się w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej oraz ma szerokość mniejszą lub równą 16 m i taki jest omawiany przypadek w niniejszej sprawie. Natomiast odległość okapu od strony działki nr [...] wynosi 1 m, a od strony działki nr [...] wynosi 1.14 m i jest zgodna z § 12 ust. 7 wt, który brzmi: W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 4, dopuszcza się zmniejszenie odległości okapu zwróconego w stronę granicy działki budowlanej do 1 m. Ust. 4 dotyczy przedmiotowego budynku, który ze względu na szerokość działki mniejszą niż 16 m jest zlokalizowany w odległości 1.5 m od granicy działki nr [...] i 1.64 m od granicy działki nr [...]. Ściany zewnętrzne (z pustaków ceramicznych wykończonych tynkiem) zostały zaprojektowane o odporności ogniowej REI60. Ściany i dach projektowanego budynku (kryty blachą płaską) zaprojektowano z materiałów nierozprzestrzeniających ognia (NRO). Klasę odporności pożarowej budynku określono jako E. Klasa odporności ogniowej elementów budynku: główna konstrukcja nośna R30, strop REI30. Tym samym projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, między innymi w zakresie: odległości od granic, naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w sąsiednich budynkach, tzw. przesłaniania (§ 13 wt) i nasłonecznienia pokoi mieszkalnych, tzw. zacieniania (§ 60 wt) oraz zapewnienia dojścia i dojazdu umożliwiającego dostęp do drogi publicznej (§14 wt). Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ wskazał, że w kwestii immisji projektowanego budynku na komfort życia mieszkańców sąsiednich nieruchomości należy wskazać, że inwestycja nie należy do uciążliwych. Zaznaczyć należy, zarówno działki znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie jak i działki położonej dalej są już zabudowane budynkami mieszkalnymi. Planowana inwestycja ograniczy możliwość zabudowy sąsiadującej działki (m.in. z uwagi na konieczność dostosowania do przepisów przeciwpożarowych, oraz nasłonecznienia pokoi mieszkalnych i z tego właśnie powodu - tzn. z powodu potencjalnego ograniczenia zabudowy działki sąsiedniej - została ona objęta obszarem oddziaływania, a Jej właściciele zostali uznani a stronę postępowania. Ponadto, inwestycja nie narusza zasady dobrego sąsiedztwa - po pierwsze działka sąsiednia jest już zabudowana, a po drugie odwołujący może zrealizować podobną inwestycję na swojej działce. Odnośnie art. 5 ust. 1 pkt Pb - uwzględnienia występujących w obszarze odziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, art. 5 ust. 1 pkt Pb, należy wyjaśnić, że ochrona ta nie może sięgać tak daleko, by uniemożliwiać inwestorowi realizację zamierzenia budowlanego, gdy jest ono zgodne z przepisami. W ocenie organu, co do zasady każda inwestycja realizowana w relatywnie bliskim sąsiedztwie, powoduje uciążliwości i utrudnienia dla sąsiadów, jednakże w takim przypadku właścicielowi działki sąsiedniej służą pewne instrumenty prawne, mające na celu zniwelowanie lub zrekompensowanie tych ograniczeń. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 30 stycznia 2019 r. (II OSK 560/17, Lex nr 2643569), ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich nie może być rozumiana w sposób absolutny. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia jakie może przynieść planowana inwestycja, a jedynie o takie, które mogą dotyczyć naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych innych osób. Sposób zagospodarowania działki przez inwestora podlega ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej tylko w granicach zgodności z konkretnymi obowiązującymi w dniu wydania decyzji przepisami prawa powszechnie obowiązującego bądź prawa miejscowego. W trakcie procesu budowlanego dochodzi do kolizji interesów różnych podmiotów o zróżnicowanym charakterze. Aby jednak oddziaływanie projektowanej inwestycji można było uznać za sprzeczne z prawem, muszą być naruszone konkretne przepisy prawa materialnego. Takiej sprzeczności z prawem organ odwoławczy nie dopatrzył się. Nie każde oddziaływanie może skutkować powstrzymaniem procesu inwestycyjnego, w oparciu o ochronę interesów osób trzecich udzieloną w art. 5 ust. 1 pkt 9 Pb. Przepis ten nie może być samodzielną podstawą do negowania poprawności zamierzenia inwestycyjnego na działce sąsiedniej. Zastrzeżenia do dokumentów projektowych, a w szczególności, iż opis techniczny projektu zagospodarowania terenu został opracowany w sposób nieczytelny i budzący wątpliwości - zawiera liczne poprawki i skreślenia, oraz że opis techniczny projektu architektoniczno- budowlanego posiada ręczne skreślenia w stopkach stron, gdzie wskazano, iż dokument ten był przygotowany dla zupełnie innej inwestycji (Projekt architektoniczno-budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego i szamba na dz. nr [...] w B.) organ odwoławczy potwierdza, ale nie jest to powód do odmowy pozwolenia na budowę. Należy wyjaśnić odwołującemu, że projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany składają się z części opisowej i graficznej. Części te wzajemnie się uzupełniają. Skoro pewne elementy nie są jednoznaczne w opisie, to można je odczytać z rysunków i tak np. w opisie projektant podaje wysokość 7.90 m, a na rysunkach określa 7.70 m. Należy wyjaśnić, że na rysunkach przyjęto punkt "0" na poziomie posadzki, a w opisie wskazano wysokość budynku liczoną od poziomu terenu, co jest zgodne z zasadami liczenia wysokości budynku w kontekście urbanistycznym. O prawidłowości zawartych w dokumentacji projektowej informacjach świadczy ponadto oświadczenie projektantów o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Ponadto stwierdzono, że ww. projekt budowlany jest kompletny, zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia (sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do właściwej izby samorządu zawodowego, potwierdzonym zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Pb. Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł P. W. zarzucając naruszenie: 1/ art. 7 K.p.a. w zw. z tj. § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane poprzez brak zweryfikowania, czy projektowany budynek jednorodzinny znajduje się w przewidzianej przez przepisy minimalnej odległości od działki nr [...] oraz działki [...] i w konsekwencji pominięcie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji zasady dobrego sąsiedztwa, nie uwzględniając występujących w obszarze odziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich - tj. immisji projektowanego budynku na komfort życia mieszkańców nieruchomości sąsiednich, w tym nieruchomości skarżącego, a także potencjalnego wpływu projektowanego budynku na możliwość przyszłej zabudowy na nieruchomości skarżącego jako nieruchomości sąsiedniej; 2/ art.7 K.p.a. w zw. z art. 34 ust. 1 Pb w zw. z art. 35 ust 1 Pb - poprzez brak zweryfikowania, czy projekt budowlany spełnia wymagania przewidziane w decyzji z dnia 28 .10.2016 r. o ustaleniu warunków zabudowy w zakresie pkt 11.1.b załącznika do tej decyzji (w brzmieniu ustalonym decyzją SKO.ZP/415/881/2016 z dnia 24.05.2017 r.) w zakresie wskaźnika powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki/terenu, w tym udziału powierzchni biologicznie czynnej na poziomie od 14% do 16%; 3/ art. 35 ust. 2 Pb - poprzez wydanie pozwolenia na budowę bez weryfikacji czy przedłożona przez inwestorów dokumentacja projektowa jest zgodna z przepisami prawa budowlanego - w szczególności § 12, § 13, § 18, § 19, § 23 oraz 271 wt; 4/ art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i 3 K.p.a. - poprzez zaniechanie wszechstronnego i rzetelnego zgromadzenia oraz przeanalizowania materiału dowodowego, w tym dokumentów projektowych - dokumenty te, w szczególności opis techniczny do projektu zagospodarowania terenu został opracowany w sposób nieczytelny i budzący wątpliwości - zawiera liczne poprawki i skreślenia, nadto wiele wyliczeń odnoszących się do kluczowych kwestii, takich jak wskaźnik powierzchni terenu biologicznie czynnego, czy też odległość projektowanego budynku od działek sąsiednich; nadto powyższe zarzuty odnoszą się również do opisu technicznego do projektu architektoniczno-budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przy czym wskazany dokument posiada ręczne skreślenia w stopkach stron, gdzie wskazano, iż dokument ten był przygotowany dla zupełnie innej inwestycji (Projekt architektoniczno-budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego i szamba na dz. nr [...] w B.); nadto uzasadnienie zaskarżonej decyzji zostało sporządzone w sposób fragmentaryczny, co utrudnia weryfikację poprawności wydanej decyzji; 5/ art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 136 § 1 K.p.a. poprzez brak merytorycznego rozpoznania sprawy oraz zgłoszonych w odwołaniu zarzutów i ograniczenie się do zreferowania postępowania administracyjnego przed organem I instancji z przytoczeniem przepisów prawa oraz bezpodstawne utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji I instancji. W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz odmowę udzielenia pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowalnego dla zamierzenia polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego mającego być posadowionym w odległości 1,78 m. oraz 1,5 m. od działek sąsiednich. Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 (dalej; ustawa) wg. stanu prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. Z kolei przepis art. 35 ust 3 w/w ustawy przesądza, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Przepis art. 35 ust 4 przesądza, iż w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przytoczona wyżej regulacja przesądza, iż (co do zasady) organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu budowlanego, z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o ile dla terenu, na którym inwestycja ma być realizowana plan taki obowiązuje, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności ocenia zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu zagospodarowania działki lub terenu, (posiadanie opinii, uzgodnień, sprawdzeń) oraz bada zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Następnie organ wzywa inwestora do usunięcia ewentualnych nieprawidłowości i po usunięciu tych nieprawidłowości lub jeżeli takiej potrzeby nie było (projekt spełnia warunki określone w art. 35 ustawy) wydaje decyzje o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Stwierdzenie, iż projekt budowalny ustawowych kryteriów nie spełnia, ewentualnie inwestor nie usunął stwierdzonych nieprawidłowości obliguje organ do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. W ocenie sądu, organ kontroli zmiany projektu budowlanego w zakresie, o którym mowa w wyżej przytoczonych przepisach, w sposób prawidłowy nie przeprowadził. Zgodnie z art. 34 ust 6 pkt 1 ustawy Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia szczegółowy zakres i formę projektu budowlanego, uwzględniając zawartość projektu budowlanego w celu zapewnienia czytelności danych. W oparciu o tą regulację wydane zostało Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1679 dalej; rozporządzenie). W § 2 tego rozporządzenia zawarty jest zapis, że projekt budowlany sporządza się w języku polskim, w czytelnej technice graficznej. W ocenie sądu organ nie przeprowadził prawidłowej kontroli projektu budowlanego pod względem zachowania wymogów dyktowanych tym przepisem. Projekt budowlany zawiera liczne odręczne dopisane fragmenty, które w ocenie sądu miejscami (fragmentami) są mało czytelne. Przede wszystkim jednak projekt zagospodarowania działki jak i projekt architektoniczno-budowlany zawierają liczne skreślenia i naniesione odręcznie poprawki dotyczące, co ważne parametrów planowanej inwestycji. Rację należy przyznać skarżącemu, że przy tak dużej ilości odręcznych poprawek dotyczących newralgicznych dla projektu budowlanego kwestii takich jak wskaźnik powierzchni zabudowy, wskaźnik terenu biologicznie czynnego, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej jej gzymsu lub attyk, wątpliwości należy poddać, dla jakiego to zamierzenia budowlanego projekt ten sporządzono, a także kto te poprawko nanosił. Faktem jest, że strony z naniesionymi poprawkami są opatrzone pieczątką w nieczytelnym podpisem, brak jednak norm prawnych by uznać że takie "opieczętowanie" legalizuje wszystkie naniesione na daną stronę poprawki, tym bardziej, że są one bardzo liczne. Jeżeli nawet uprawniony architekt projekt budowlany sporządził wadliwie, co sam stwierdził i skorygował, obecne środki informatyczne i poligraficzne nie stwarzają większych trudności by projekt ten poprawić (nie odręcznie) i przedłożyć organowi w takiej formie, by nie budził wątpliwości co do rodzaju zamierzenia dla którego projekt sporządzono jak i kto jest faktycznym autorem tego projektu. Warto nadmienić, że czytelna technika graficzna o której mowa w § 2 rozporządzenia należy łączyć z wskazaniem zawartym w delegacji ustawowej tj. art. 34 ust 6 pkt 1 ustawy, gdzie mowa o formie projektu budowlanego, uwzględniającej czytelności danych. Odręczne zmiany zawarte w projekcie budowlanym, w ocenie sądu są sprzeczne z wyżej wskazaną regulacją a ponadto uniemożliwiają pełną kontrolę skarżonego projektu. Nie można bowiem uznać, że tak odręcznie zmieniony projekt budowlany jest sporządzony w czytelnej technice graficznej i zapewnia czytelność danych. Wyżej wskazana wadliwość dotycząca technicznej strony sporządzenia projektu budowlanego, jest w ocenie sądu samoistną podstawą eliminacji decyzji zatwierdzającej ten projekt z obrotu prawnego. Organ w trybie art. 35 ust 3 ustawy winien wezwać inwestora do złożenia projektu budowlanego w prawidłowej formie graficznej, bez poprawek i odręcznych dopisków, czego jednak nie uczynił naruszając tym samym przepisy prawa materialnego w sposób mogący wpływać na rozstrzygnięcie W ocenie sądu organ także niedostatecznie skontrolował projekt budowlany pod względem dopuszczalnego przesłaniania działek sąsiednich. Fakt, że przepisy techniczno-budowlane na działce objętej zamierzeniem inwestycyjnym, jako tzw. działce wąskiej, dopuszczają większe zbliżenie projektowanego obiektu do działek sąsiednich,, niż wynika to z normy określonej w § 12 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225; dalej - rozporządzenie) nie zwalnia organu administracji architektoniczno-budowlane od oceny czy projektowany obiekt – jego usytuowanie na działce budowlanej, nie narusza przepisów dotyczących dopuszczalnego przesłaniania zabudowy na działkach sąsiednich. Przeciwnie, fakt większego zbliżenia projektowanego obiektu do tych działek i to działek już zabudowanych nakłada na organ obowiązek szczególnej wnikliwości w ocenie tego aspektu. Sam fakt, że zamierzenie inwestycyjne nie narusza przepisów techniczno-budowlanych w zakresie zbliżenia do działek sąsiednich, nie przesądza, że jego lokalizacja na działce inwestycyjnej nie narusza tych przepisów w kwestii przesłaniania zabudowy działek sąsiednich. Tymczasem organ kwestię tę zbył jednym zdaniem, że "projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, między innymi w zakresie: odległości od granic, naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w sąsiednich budynkach, tzw. przesłaniania (§ 13 wt) i nasłonecznienia pokoi mieszkalnych, tzw. zacieniania (§ 60 wt)". W ocenie sądu kontrola projektu zagospodarowania działki lub terenu w tym przepisami techniczno-budowlanymi, nie została w sposób kompleksowy przeprowadzona. Organ nie wskazał jakie to materiały zawarte w projekcie budowalnym (projekcie zagospodarowania działki lub terenu czy projekcie architektoniczno-budowlanym) wykazują, że normy, o jakich mowa w § 13 rozporządzenia projekt ten zachowuje. Sąd zauważa, że na str. 31 i 32 projektu arcitektoniczno-budowlanego, są mapy z wykresami dotyczącymi przesłaniania, jednak pisemne adnotacje zamieszczone na tych mapach, dotyczące kwestii przesłaniania są po pierwsze zbyt lakoniczne, po drugie nie są przedmiotem rozważań i oceny organu. W końcu kwestia sprzeczności części graficznej projektu z jego częścią opisową. W ocenie sądu nie do przyjęcia jest koncepcja organu, że nieścisłości te (faktycznie nie dotyczą dużych wartości) należy traktować jako uzupełnienie. Sprzeczność części graficznej z częścią opisową projektu budowlanego, choćby nieznaczna, nigdy nie jest uzupełnieniem ale właśnie sprzecznością. Organ nie wyjaśnił dlaczego uznał, że "na rysunkach przyjęto punkt "0" na poziomie posadzki, a w opisie wskazano wysokość budynku liczoną od poziomu terenu". W ocenie sądu kwestia ta nie została wyjaśniona. Odnośnie zarzutów skargi, dotyczących naruszenia "praw sąsiedzkich" i wątpliwości co do zgodności lokalizacji zamierzenia inwestycyjnego z przepisami, w ocenie sądu są one bezzasadne. Prawo sąsiedzkie, także w wymiarze prawa administracyjnego nie może być rozumiane jako prawo dające właścicielowi sąsiedniej działki prawo do kwestionowania możliwości zainwestowania terenu sąsiedniego, jeżeli zainwestowanie to jest zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją ustalającą warunki zabudowy - z powołaniem się na przeszłe hipotetyczne uciążliwości związanie z realizacją inwestycji, w niniejszej sprawie jest to zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Prawo do zabudowy jest podstawowym prawem związanym z własnością nieruchomości i jeżeli zabudowy nie wykluczają inne okoliczności (zapisy planu miejscowego, odmowa ustalenia warunków zabudowy czy sprzeczność zamierzenia z przepisami techniczno-budowlanymi) właściciele terenów sąsiednich muszą tolerować, fakt możliwości zagospodarowania nieruchomości objętej zamierzeniem, zgodnie z wolą jego właściciela, jeżeli (jak mowa wyżej) wola ta pozostaje w zgodzie z przepisami prawa odrębnymi. Fakt zbliżenia obiektu budowlanego będącego przedmiotem niniejszego postępowania do granic działek sąsiednich o wartości mniejsze niż te określone normą zamieszczona w § 12 ust 1 rozporządzenia, znajduje swoje umocowanie w przepisie zawartym w § 12 ust 4 pkt 1 rozporządzenia. Przepis ten stanowi, że w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Ponieważ działka objęta zamierzeniem inwestycyjnym ma 12 m. szerokości, spełnia warunki by być objęta normą prawną wynikającą z tego przepisu. Oznacza to że zbliżenia projektowanego obiektu na odległość odpowiednio 1,5 m i 1,78 m od działek sąsiednich jest w pełni legalne. Organ jednocześnie kontroluje, w efekcie zatwierdza przedłożony mu projekt budowlany i nie może zakładać, że w rzeczywistości zbliżenie to będzie inne. Fakt taki byłby odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego i okoliczność taka musiała by spotkać się z adekwatnym działaniami organu nadzoru budowlanego, czego jednak organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może z góry zakładać. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.