II SA/Kr 376/15

Kraków, dnia 20 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 czerwca 2015 roku, sygn. akt II SA/Kr 376/15 w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 stycznia 2015 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 czerwca 2015 r. poprzez usunięcie w punkcie III sentencji kropki i dodanie słów "oraz kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.". Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2015 roku, sygn. akt II SA/Kr 376/15, po rozpoznaniu skargi R. S., reprezentowanego przez adw. P. P., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 stycznia 2015 r. znak [...], zaś w pkt III sentencji wyroku zasądził do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego R. S. kwotę 517 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpis powyższego wyroku został doręczony adw. P. P. w dniu 8 lipca 2015 r. W dniu 22 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego) adw. P. P. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 czerwca 2015 r. o orzeczenie o obowiązku zwrotu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] skarżącemu R. S. kosztów zastępstwa adwokackiego w kwocie 240 zł. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że wnosił w skardze o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, na które składają się także koszty zastępstwa procesowego. Jednakże w wyroku zasądzono wyłącznie koszty w zakresie wpisu od skargi i opłaty od pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. W sprawie niewątpliwe jest, że Sąd, podejmując w wyroku z dnia 9 czerwca 2015 r. rozstrzygnięcie co do zwrotu kosztów postępowania od organu administracji na rzecz skarżącego R. S. na podstawie art. 200 P.p.s.a., pominął obowiązek zasądzenia na jego rzecz wynagrodzenia jego pełnomocnika procesowego. Sąd bowiem ograniczył się do zasądzenia kosztów w postaci wpisu od skargi (500 zł) i opłaty za pełnomocnictwo (17 zł). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), wynagrodzenie pełnomocnika wynosi w niniejszej sprawie 240 zł. Skoro zatem Sąd winien był orzec o zasądzeniu kosztów zastępstwa procesowego na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a., a tego nie uczynił, konieczne i uzasadnione jest uzupełnienie zapadłego wyroku z dnia 9 czerwca 2015 r. w tym zakresie. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 157 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.