II SA/Kr 377/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie AWSA Inga Gołowska (spr.) AWSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2008r. sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego R. Z. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Organ I instancji Prezydent Miasta Krakowa, decyzją z dnia [...]. znak: [...] wydaną na podstawie art. 1, art.3 ust. 1 pkt 1, art. 8, art.9 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U z 2005r. Nr 175, poz. 1459) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm) oraz na podstawie upoważnienia Prezydenta Miasta [...] nr [...] z [...] 2003r. - odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa składającej się z działek nr [...] i [...] o pow. 53m² oraz nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 5318m² - obie położone w obr. [...], w prawo własności na rzecz R. Z. W uzasadnieniu decyzji napisano, że wnioskodawca nabył prawo użytkowania wieczystego w/w nieruchomości zabudowanej budynkami magazynowymi oraz [...] na podstawie zawartej w dniu [...] 1992r. umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego. Na podstawie sporządzonego przez rzeczoznawcę elaboratu szacunkowego, ustalono wysokość opłaty za przekształcenie o czym poinformowano R. Z. pismem z dnia [...] 2004 r. Wnioskodawca zwrócił się z prośbą o ponowną aktualizację ze względu na zawyżoną w jego ocenie opłatę za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego. Dodatkowo podniesiono, że w dniu 13 października 2005r. utraciła moc obowiązującą ustawa z dnia 04 września 1997r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U z 2001r. Nr 120, poz. 1299 ze zm), która została zastąpiona ustawą z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U Nr 175, poz. 1459 ) Art. 8 tej ustawy stanowi, iż do spraw wszczętych na podstawie ustawy z dnia 04 września 1997r. i niezakończonych decyzją ostateczną , stosuje się nowe przepisy. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, mogą wystąpić osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych. Organ I instancji podniósł także, iż nieruchomości pozostające w użytkowaniu wieczystym R. Z. zabudowane są obiektami magazynowymi-magazyn główny, [...],[...] (działka nr [...]) oraz [...] (działki nr [...] i [...]) i należy przyjąć, że jest to zabudowa na cele komercyjne. Wobec tego nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 1 ustawy, bowiem nieruchomość nie jest zabudowana na cele mieszkaniowe lub zabudowana garażami ani nie jest przeznaczona pod tego rodzaju zabudowę, nie jest również nieruchomością rolną, stąd brak jest podstaw do wydania decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na rzecz wnioskodawcy. Odwołanie od decyzji złożył R. Z. zarzucając naruszenie art. art. 1 ust. 1 i 2 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. oraz naruszenie art. 6 i art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że w trakcie wieloletniego postępowania weszła w życie nowa ustawa jak również podniesiono, że organ I instancji dokonał błędnej interpretacji art. 8 cyt. ustawy. Zgodnie z art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego organ powinien działać w sprawie wnikliwie i szybko co w niniejszej sprawie nie zostało zastosowane. Czas trwania postępowania niewątpliwie miał wpływ na wynik sprawy. Organ II instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , decyzją z dnia [...] 2006r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 1 ust. 1 i 3 w zw z art. 8 i 9 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U z 2005r. Nr 175, poz. 1459) oraz art. 138 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm) - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu napisano, że decyzja organu I instancji jest zasadna. Kluczową dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jest zbadanie przesłanek przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności wynikające z przepisu art.1 ust. 1 obecnie obowiązującej ustawy. W postępowaniu przed organem I instancji zostały zbadane i ustalone przesłanki ustawowe dotyczące przekształcenia omawianego prawa. Organ I instancji prawidłowo zastosował art. 8 ustawy zatem nie jest możliwym powołując się na ochronę praw nabytych żądanie od organu administracji prowadzenia postępowania i orzekania na podstawie ustaw , które utraciły moc. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R. Z. Skarga powtarza niemal dosłownie tekst wniesionego wcześniej odwołania. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270),sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd zwraca również uwagę na treść art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270) który stanowi, iż Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podniosła w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego. Kontrola sądowa wykazała naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art.1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U Nr 175, poz. 1459 ze zm.) osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. Z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości można wystąpić do dnia 31 grudnia 2012 r. Organ I instancji odmawiając przekształcenia dotychczasowego prawa użytkowania wieczystego w prawo własności podniósł w uzasadnieniu decyzji, iż nieruchomości pozostające w użytkowaniu wieczystym R. Z. zabudowane są obiektami magazynowymi- magazyn główny, [...],[...] (działka nr [...]) oraz stacją trafo (działki nr [...] i [...]) i należy przyjąć, że jest to zabudowa na cele komercyjne zatem nie są spełnione przesłanki określone w art. 1 ust.1 cyt. ustawy. Organ I instancji przyjął , że nieruchomości będące w użytkowaniu wieczystym R. Z. przeznaczone są na cele komercyjne jednakże nie wskazał w oparciu o co przyjął taką właśnie kwalifikację nieruchomości wnioskodawcy. Organ nie wskazał żadnego konkretnego dokumentu z którego wynikałoby w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości , iż nieruchomości wnioskodawcy przeznaczone są pod zabudowę na cele komercyjne. Zaniechanie organu ustalenia przeznaczenia nieruchomości stanowi naruszenia art.1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. jak również jest naruszeniem art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, który nakłada na organ obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Sąd orzekający w niniejszej sprawie korzystając z uprawnienia jakie daje art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm). –uznał, że w świetle podstawowego celu sądowej kontroli wykonywania administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne, określonego w art. 1§2 ustawy z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm) -ma obowiązek wydania orzeczenia usuwającego z obrotu prawnego akt niezgodny z prawem a za taki należy uznać również decyzję z [...] 2006r. wydaną przez organ I instancji. Art. 135 uszczegóławia zasadę niezwiązania wojewódzkich sądów administracyjnych granicami skargi, upoważniając ten Sąd do orzekania także o aktach lub czynnościach niezaskarżonych rozpoznawaną skargą ale wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, sprawy administracyjnej. Z tych względów, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U Nr 175, poz. 1459 ) i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego co powoduje konieczność jego uchylenia na podstawie art. 145§1 pkt. 1 lit. a i lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji powinien zbadać stosowne dokumenty, które pozwolą ustalić przeznaczenie nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym R. Z. oraz uwzględnić wskazanie i dokonana przez Sąd ocenę prawną. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm).