II SA/Kr 383/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 18 grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. K.R. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W skardze na tę decyzję K.R. wniosła również "o zawieszenie wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia (...) skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny", nie uzasadniając tego wniosku w żaden sposób. Art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zezwala na wstrzymanie wykonania decyzji jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W postanowieniu z dnia 18 stycznia 2008 r. sygn. II OZ 1402/07 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższych okoliczności wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim nie podała ona żadnych argumentów, które uprawdopodabniałyby okoliczności wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd również nie stwierdził z urzędu zaistnienia przesłanek zastosowania tego przepisu. Kwota 37.435,20 zł, którą na podstawie zaskarżonej decyzji winna zapłacić skarżąca jest wprawdzie wysoka w stosunku do jej miesięcznego dochodu (k. [...]), jednakże trzeba podkreślić, że wydanie zaskarżonej decyzji było konsekwencją faktu zawarcia przez skarżącą w dniu [...] kwietnia 2008 r. umowy sprzedaży udziału w prawie własności nieruchomości za cenę [...]. Po wykonaniu zaskarżonej decyzji z powyższej kwoty skarżącej pozostanie jeszcze 182.564,80 zł. Z pewnością nie jest to uszczuplenie majątku, które zagroziłoby egzystencji skarżącej. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.