II SA/Kr 386/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 17 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami utrzymania bydła postanawia: przyznać adwokatowi G.K. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. ul.[...] – od Skarbu Państwa, kwotę 1 200 (tysiąc dwieście) zł, powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej, przyznanej z urzędu pomocy prawnej. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał adwokatowi G.K. kwotę 240 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej, przyznanej skarżącemu z urzędu w niniejszej sprawie. W sprzeciwie na to postanowienie adwokat G.K. zwrócił uwagę, iż w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, a więc wynagrodzenie dla adwokata z urzędu powinno być ustalane na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 poz. 461). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 p.p.s.a. od postanowień wydanych przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W wypadku wniesienia sprzeciwu postanowienie lub zarządzenie, przeciwko któremu został wniesiony traci moc, a sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu J.L. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2013 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokacka wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata G.K. . Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2013 r. pełnomocnik z urzędu złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to koszty nie zostały pokryte ani w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W kwestii wysokości przyznanego adwokatowi z urzędu wynagrodzenia należy zwrócić uwagę, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była decyzja w przedmiocie obciążenia kosztami utrzymania bydła w kwocie 5 903,33 zł. Stosowanie do § 18 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaskarżenia była należność pieniężna, określona na kwotę 5 903,33 zł. Zgodnie z § 6 pkt 4 powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.200 zł. Z tego względu Sąd przyznał adwokatowi wynagrodzenie w tej właśnie kwocie na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.