II SA/Kr 390/06

Kraków, dnia 22 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody [...] o wykładnię pkt l postanowienia z dnia 6 października 2008r. w sprawie ze skarg E. N. i J. S. oraz W. W. – S., M. R., W. P. i R. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 23 stycznia 2006 r., Nr : [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości; postanawia: odmówić dokonania wykładni postanowienia. Postanowieniem z dnia 6 października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt I zasądził od Wojewody [...] na rzecz skarżących W. W., M. R., W. P. i R. R. kwotę 9.690, 00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. We wniosku z dnia 4 stycznia 2010r. Wojewoda [...] zwrócił się o wykładnię, czy w związku z treścią art. 202 § l i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określanej dalej jako p.p.s.a., wskazana kwota została zasądzona na rzecz skarżących solidarnie czy też w zależności od udziału w sprawie. Ponadto organ zwrócił się o interpretację w zakresie określenia podmiotów, na których rzecz winna nastąpić wypłata kosztów postępowania, w związku ze znajdującymi się w aktach sprawy postanowieniami w przedmiocie nabycia spadku po W. P., J. P. i M. R.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek jest niezasadny i w związku z tym podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 158 p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Ze wskazanego art. 158 p.p.s.a. wynika, że konieczność dokonania wykładni postanowienia lub uzasadnienia zachodzi tylko wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób nieprecyzyjny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że warunkiem wydania postanowienia jest istnienie wątpliwości co do treści orzeczenia wydanego przez ten sąd. Natomiast nie jest dopuszczalne rozstrzyganie przez sąd wątpliwości strony powstałych na tle uzasadnienia postanowienia lub dokonanej w nim interpretacji przepisów prawa. W tym też zakresie art. 158 p.p.s.a. nie daje podstaw do podjęcia przez Sąd ustaleń, które umożliwią rozstrzygnięcie sprawy przy zastosowaniu właściwych przepisów prawa. W rozpatrywanej kwestii nie zachodzi konieczność dokonania wykładni postanowienia w zakresie określenia zasad zwrotu kosztów. Rozstrzygnięcie w tym względzie jest jasne i precyzyjne. W niniejszej sprawie orzeczono bowiem koszty na rzecz kilku uprawnionych stron, przy czym nie może ulegać wątpliwości, że powyższa wierzytelność ma charakter podzielny, a skoro Sąd nie określił jednocześnie innych szczególnych zasad zwrotu, to tym samym sposób jej rozliczenia wynika wprost z art. 379 § 1 k.c. Również sposób rozliczenia kosztów w sytuacji zaistnienia następstwa prawnego na skutek sukcesji uniwersalnej regulują odpowiednie przepisy k.c. Nie zachodzą zatem także wątpliwości co do sposobu wykonania orzeczenia. Tym samym żądanie zawarte w rozpoznawanym wniosku wykracza poza zakres wykładni, jakiej sąd może dokonać na podstawie art. 158 p.p.s.a. i w związku z tym Sąd odmówił rozstrzygnięcia wątpliwości, orzekając jak w sentencji.