II SA/Kr 390/13

PostanowienieWSA w Krakowie2013-05-14

Skład orzekający: Monika Rudzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, złożony bez zachowania wymaganej formy (urzędowego formularza), powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Sąd prawidłowo zastosował art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 PPSA, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie, mimo prawidłowego doręczenia wezwania.
Stan faktyczny
Skarżący T.W. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w związku ze skargą na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wniosek został złożony bez zachowania wymaganej formy urzędowego formularza. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków na urzędowym formularzu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka z formularzem powróciła z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie".
Rozstrzygnięcie
Pozostawiono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.W. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi T.W. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 lutego 2013 r. Nr: 164/2013 znak: [....] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny z a r z ą d z a pozostawić wniosek bez rozpoznania W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 lutego 2013 roku w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny skarżący T.W. pismem z dnia 5 kwietnia 2013 roku zwrócił się z prośbą o zwolnienie go od kosztów sadowych oraz ustanowienie na jego rzecz adwokata z urzędu ze względu na niskie dochody z renty. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, dlatego wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 kwietnia 2013 roku, skarżącemu został przesłany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przesyłka skierowana do skarżącego T.W. na adres podany w skardze, zawierająca urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, powróciła do tut. sądu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Kwestię fikcji prawnej doręczenia reguluje art. 73 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w podanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, w jakim pismo pozostawało w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy W niniejszej sprawie zastosowane zostały zasady wynikające z brzmienia cytowanych przepisów. Przesyłka skierowana do skarżącego, zawierająca urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", była awizowana po raz pierwszy w dniu 19 kwietnia 2013 roku. Doręczyciel pozostawił przesyłkę w Urzędzie Pocztowym w K. , o czym umieścił zawiadomienie w drzwiach adresata. W dniu 29 kwietnia 2013 roku przesyłkę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 8 maja 2013 roku dokonano zwrotu przesyłki do nadawcy z adnotacją "Zwrot - nie podjęto w terminie". Skoro zatem skarżący nie odebrał przesyłki pod adresem wskazanym w skardze, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, w jakim pismo pozostawało w placówce pocztowej, tj. z dniem 3 maja 2013 r. W tej sytuacji 7-dniowy termin do złożenia wniosku na urzędowym formularzu upływał w dniu 10 maja 2013 r. W terminie tym braki nie zostały przez skarżącego uzupełnione. Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy ma charakter sformalizowany. Po pierwsze, w art. 252 p.p.s.a. wprowadzony jest wymóg złożenia go na urzędowym formularzu, którego wzór określa Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Po drugie zaś, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego został złożony bez zachowania właściwej formy. W tym stanie rzeczy należało zarządzić o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło