II SA/Kr 391/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. i J. R. o wstrzymanie wykonania decyzji w dniu 29 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi W. R. i J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 29 stycznia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący W. R. oraz J. R. w swojej skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 29 stycznia 2013r. znak: [...] zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazali, że oboje są osobami w zaawansowanym wieku, a dodatkowo J. R. jest chory. Podkreślili, że rozbiórka budynku rekreacyjnego będzie się wiązała ze znacznymi kosztami, których nie są w stanie ponieść i dlatego wykonanie zaskarżonej decyzji nie tylko spowoduje trudne do odwrócenia skutki, ale także narazi skarżących na znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny złożonego wniosku, Sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały przesłanki dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę zarówno okoliczności wskazane we wniosku, jak i te niepowołane, a badane z urzędu, należało przyjąć, iż niewstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego może zrodzić niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody dla skarżących. Należy bowiem mieć na uwadze nie tylko wiek skarżących i stan zdrowia J. R., lecz także koszty wykonania rozbiórki. Na podstawie doświadczenia życiowego można przyjąć bowiem, że wykonanie decyzji nakładającej obowiązek rozbiórki budynku rekreacyjnego naraziłoby skarżących na pozbawienie lub znaczne ograniczenie środków potrzebnych do życia. Dlatego Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed oceną jej legalności przez Sąd zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżących. Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.