II SA/Kr 3922/01

Sygn. akt. II SA /Kr 3922/ 01 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: NSA Stanisław Biernat AWSA Mariusz Kotulski ( spr.) Protokolant Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2004r. w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie zażalenia na bezczynności organu I instancji postanawia - skargę odrzucić - Syg.akt II S A/Kr 3922/01 Uzasadnienie Zgodnie z brzmieniem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271 z późn zrn.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Skarga J.K. (zwanego dalej skarżącym) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2001r" nr [...] wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w dniu 28.12.2001 r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazana zasadą. Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2001 r., nr [...]. Stosownie do art.3 § 2 pkt 2 ustawy o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzeka w sprawach na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty. Otóż, żadnego z tych wymogów nie spełnia postanowienie, wydane w trybie art. 37 kpa. Po pierwsze -brak jest w kodeksie przepisu, który by przewidywał zażalenie na tego rodzaju postanowienia (art. 141 § 1 kpa). Po wtóre - zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jest to jeden z rodzaju postanowień, o których mowa w art. 123 § 2 kpa, rozstrzygających kwestie wynikające w toku postępowania - przewlekającego się - a nie dotyczy ono rozstrzygnięcia o istocie sprawy, (por. postanowienie NSA w Warszawie z 20.05.l99Sr., sygn. akt IV S.A. 1149/96) Zatem skoro na postanowienie wydane w trybie art. 37 kpa nie służy zażalenie, nie kończy postępowania w sprawie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, jak również nie jest to inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, to przypis art. 3 § 2 pkt 2-4 ustawy o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na postanowienie organu wyższego stopnia w przedmiocie rozpoznania zażalenia na bezczynność organu administracji publicznej. Stanowisko takie jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. I tak w wyroku z 24.05.2001r., sygn. akt IV S.A. 572/99 NSA w Warszawie (publ. w ONSA 2002/3/116) stwierdził, iż wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Natomiast stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.