II SA/Kr 40/13

PostanowienieWSA w Krakowie2013-01-10

Skład orzekający: Andrzej Irla

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie sądowe w sytuacji, gdy następcy prawni skarżącego cofnęli skargę, a jeden ze spadkobierców nie odpowiedział na wezwanie sądu do podtrzymania lub cofnięcia skargi, mimo pouczenia o skutkach braku odpowiedzi?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe, uznając skuteczne cofnięcie skargi przez następców prawnych zmarłego skarżącego. W przypadku jednego ze spadkobierców, który nie odpowiedział na wezwanie sądu do podtrzymania lub cofnięcia skargi, sąd przyjął, że brak odpowiedzi oznacza cofnięcie skargi, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 PPSA stanowi podstawę do umorzenia postępowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E.M. na decyzję Kolegium Odwoławczego z dnia 27.07.1993 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji cmentarza. Po śmierci skarżącego postępowanie zostało zawieszone, a następnie podjęte po ustaleniu następców prawnych. Następcy prawni Z.M., J.M. i M.S. cofnęli skargę. A.M. nie odpowiedziała na wezwanie sądu do podtrzymania lub cofnięcia skargi, mimo pouczenia o skutkach braku odpowiedzi.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 stycznia 2013 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Z.M. , J.M., M.S., A.M. oraz A.M. , na decyzję Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym Województwa z dnia 27.07.1993 r.; znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji postanawia umorzyć postępowanie sądowe E.M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie -Ośrodka Zamiejscowego w K. skargę na decyzję Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym Województwa z dnia [...].07.1993 r.; znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji cmentarza w K. Postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone z uwagi na śmierć skarżącego. Wobec ustalenia przez sąd następców prawnych E.M. i ustania przyczyny zawieszenia postępowania, sąd postanowieniem z dnia 9.01.2012 r. postępowanie to podjął. Następcy prawni skarżącego: Z.M., A.M. oraz M.S. oświadczyli, iż cofają skargę na decyzję Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym Województwa z dnia 27.07.1993 r. Natomiast A.M. nie odpowiedziała na pismo sądu zawierające wezwanie do podania, czy skargę złożoną w tej sprawie w dalszym ciągu podtrzymuje, czy też ją cofa. Powyższe pismo zawierało pouczenie, iż brak odpowiedzi w zakreślonym terminie potraktowany zostanie przez sąd jako cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271 zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz. U. z 2012 r., póz. 270; dalej ustawa powoływana jako p.p.. s. a.). Wobec powyższego właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działający w oparciu o przepisy powołanej ustawy. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi zaś, co do zasady wiąże sąd. W niniejszej sprawie, następcy prawni skarżącego: Z.M. , A.M. oraz M.S. oświadczyli, iż cofają skargę złożoną przez E.M. . Sąd uznał czynność tę za dopuszczalną. Jednocześnie, jak wyżej wskazano, bez odpowiedzi pozostały pisma sądowe kierowane do A.M. , zawierające wezwanie do podania, czy w dalszym ciągu podtrzymuje, czy też cofa skargę na decyzję Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym Województwa z dnia [...] .07.1993 r. Wobec braku odpowiedzi na powyższe pismo, sąd stosownie do zawartego w nim pouczenia przyjął, że A.M. nie jest obecnie zainteresowana podtrzymywanie skargi wniesionej przez E.M. i skargę tę cofa. Za stanowiskiem tym przemawia dodatkowo fakt znacznego upływu czasu od dnia wniesienia skargi, a także okoliczność, iż A.M. wstąpiła do postępowania sądowego w miejsce swego poprzednika prawnego. Jednocześnie cofnięcie skargi sąd uznał za dopuszczalne. Podstawą prawną postanowienia jest art. 161 § l pkt l p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło