II SA/Kr 400/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: skargę odrzucić Z. J. w dniu 6 lutego 2014r. złożył bezpośrednio w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr [...], [...] obr. [...] ze zjazdem z działki nr [...] na działkę nr [...] oraz infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...] przy ul. W. w K.. W skardze Z. J. podniósł, że uczestnik postępowania W. D. nie żyje, a właścicielem nieruchomości nr [...] jest obecnie sam skarżący i nie wyraża on zgody na budowę przedmiotowej inwestycji w odległości mniejszej niż 4 metry od granicy swojej działki. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że pozostawia rozstrzygnięcie o zasadności skargi do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Określając termin do wniesienia skargi, przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. wyznacza początek jego biegu w wypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje jednak wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu rozstrzygnięcia tego nie doręczono. Za aktualny należy uznać pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 1998 r. sygn. akt l SA 413/97 (Lex nr 44541), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie tego postępowania. Jak wynika z akta administracyjnych przedmiotowej sprawy skarżący nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji i decyzja ta nie została mu doręczona. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została odebrana przez uczestników postępowania administracyjnego najpóźniej w dniu 28 sierpnia 2013 r. Termin do wniesienia skargi do Sądu upłyną zatem dla skarżącego z dniem 27 września 2013 r. Skarga została tymczasem złożona przez skarżącego bezpośrednio w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 6 lutego 2014r. Wskazać w tym miejscu należy, że przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej o jakiej mowa ww. przepisie oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 – 3 ustawy, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do właściwego organu (tak Tadeusz Woś w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz). W rozpoznawanej sprawie skarga Z. J. została przesłana do organu tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu 13 lutego 2014 r., a zatem to ten dzień należy uznać za dzień wniesienia skargi. Z powyższego wynika zatem, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a., który upłynął w dniu 27 września 2013 r. Jednocześnie wskazać należy, że po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi strona, która nie brała udziału w postepowaniu może skutecznie bronić się przez złożenie żądania wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.