II SA/Kr 405/16

sygn. akt II SA/Kr 405/16 Kraków, dnia 22 sierpnia 2016r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.N. i A.N. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 stycznia 2016 r., znak [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić zażalenie P.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 lipca 2016 r. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 maja 2016 r., którym pozostawiono bez rozpoznania wniosek P.N. i A.N. o zwolnienie od kosztów sądowych. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł P.N. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r., poz. 718 – oznaczana dalej jako p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 197 § 2 do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Wobec powyższego zażalenie, które jest niedopuszczalne, podlega odrzuceniu (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (tj. zarządzeń i postanowień, wydanych przez referendarza), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Jak wynika z art. 260 § 1 p.p.s.a., pozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W myśl art. 260 § 2 w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Ani art. 194 § 1 p.p.s.a., ani żaden inny przepis ustawy nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od postanowienia albo zarządzenia referendarza. Postanowienie sądu ma w takim wypadku walor rozstrzygnięcia drugiej instancji. Nie może więc budzić wątpliwości, że takie zażalenie stronie nie przysługuje, zatem jego wniesienie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie, za podstawę biorąc art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.