II SA/Kr 406/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Izabela Dobosz Sędziowie AWSA: Kazimierz Bandarzewski WSA: Ewa Rynczak (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2007 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie dokończenia robót budowlanych skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2004 r. znak: [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36, art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016) oraz na podstawie art. 104 kpa Starosta Powiatowy w Krakowie zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia budowlanego w zakresie dokończenia robót budowlanych rozpoczętych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę wydaną przez Burmistrza Gminy S. w dniu [...] 1999 r., która została uchylona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] 2000 r. sygn. [...] – inwestorowi H. J. Starosta K. w uzasadnieniu podał, że wnioskowana inwestycja dotyczyła dokończenia budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 1254/1 w Skale polegającej na wymianie istniejącej substancji w dotychczasowym obrysie budynku, który jest zlokalizowany w granicy z działką nr 1253/1 i 1255/1. Przedmiotowy budynek jest w stanie surowym otwartym. Brak jest pokrycia dachu oraz nie rozpoczęto wykonania instalacji wewnętrznych w budynku. W dniu [...] 1999 r. została wydana decyzja pozwolenia na budowę przez Burmistrza Miasta S. Zaskarżyła ją sąsiadka J. N., lecz decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę decyzją z dnia [...] 2000 r. Inwestor rozpoczął budowę w dniu [...] 2000 r., o czym świadczy pierwszy wpis do dziennika budowy. W dniu [...] 2000 r. NSA postanowieniem wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Inwestor wobec powyższego przerwał realizację robót budowlanych i do chwili obecnej budowy nie kontynuuje. Następnie NSA w dniu [...] 2000 r. wydał wyrok, w którym uchylił zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2000 r. jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji. Organ I instancji podał, że w niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał następujące postanowienia: 1) postanowienie nr [...] w dniu [...] 2002 r. znak: [...] wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych inwestorowi H. J. przy realizacji budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w S. 2) decyzję nr [...] w dniu [...] 2002 r. o zgodności z prawem budowlanym i sztuką budowlaną robót budowlanych wykonanych w zakresie dotychczasowym na działce nr 1254/1 w S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w wyniku postępowania odwoławczego w dniu [...] 2003 r. wydał decyzję uchylającą zaskarżoną decyzję w całości i umarzającą postępowanie pierwszej instancji. 3) decyzję nr [...] w dniu [...] 2003 r. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na dokończeniu budowy budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr 1254/1 przy ul. S. w S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w wyniku postępowania odwoławczego w dniu [...] 2003 r. wydał decyzję uchylającą zaskarżoną decyzję w całości i umarzającą postępowanie pierwszej instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadził postępowanie w sprawie niezgodności przedmiotowej inwestycji z prawem, w związku z usytuowaniem obiektu w granicy działki bez zgody sąsiada. W trakcie postępowania przed organem nadzoru budowlanego stan prawny uległ zmianie. W związku z ogłoszeniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001 r., który stanowi, że zgoda właściciela sąsiedniej działki, na wybudowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, bądź w odległości mniejszej od określonej w ust. 4 pkt. 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m od granicy nie jest wymagane, nie zachodzi żadna z przesłanek art. 50 ustawy Prawo Budowlane. Zatem zgodnie z w/w wyrokiem, dopuszcza się usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej bez zgody jej właściciela, Uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę wyrokiem NSA spowodowało, że inwestor obecnie nie legitymuje się decyzją o pozwoleniu na budowę i nie może kontynuować realizacji rozpoczętej inwestycji. W tej sytuacji zachodzi konieczność wydania stosownej decyzji pozwolenia na budowę na dokończenie robót budowlanych, których inwestor nie wykonał na podstawie decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta S., a uchylonej przez NSA w dniu [...] 2000 r. W dniu [...] 2004 r. do tutejszego wydziału wpłynęło pismo H. J. z prośbą o dalsze kontynuowanie sprawy dotyczącej wydania pozwolenia na dokończenie budowy budynku mieszkalnego w S. przy ul. S., dz. Nr [...]. Przed wydaniem decyzji w sprawie dokończenia budowy przedmiotowego budynku na działce nr [...] w S., zawiadomiono strony postępowania, zgodnie z art. 10 kpa, o możliwości zapoznania się z dokumentacją oraz złożenia ewentualnych uwag i zastrzeżeń. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W niniejszej sprawie wpłynęło pismo J. N., właścicielki sąsiedniej działki nr 1255/1, w którym to piśmie oświadcza, że nie wyraża zgody na dokończenie budowy domu, jej zdaniem, wzniesionego bezprawnie. Toczące się w tej sprawie postępowanie jednoznacznie wyjaśniło, bezzasadność w/w zarzutów. Również zarzut nielegalnego nabycia przedmiotowej nieruchomości jest bezpodstawny, gdyż z dokumentów przedłożonych przez H. J., w sposób jednoznaczny wynika, że z mocy aktu notarialnego rep. [...] z dnia [...] 1996 r. stała się ona właścicielką działki 1254/1 położonej w S. przy ul.[...]. Organ I instancji podał, że przedłożony projekt budowlany został opracowany przez osoby posiadające uprawnienia do projektowania, posiada wymagane opinie i uzgodnienia. Mając na uwadze powyższe Starosta Powiatu K. orzekł, jak w sentencji decyzji. W dniu [...] 2004 r. odwołanie od powyższej decyzji wniosła J. N., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zarzuty zawarte w odwołaniu dotyczą "usytuowania budynku w granicy" i braku zgody właściciela sąsiedniej działki nr 1254/2 na takie usytuowanie. Skarżąca ponadto zarzuca, że inwestor "miał zgodę (...) na wymianę istniejącej substancji czyli na remont budynku, a nie na budowę okazałego, piętrowego budynku i to jeszcze w granicy działek" Decyzją z dnia [...] 2005 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 104 kpa oraz art. 80 ust. 1 pkt. 2, art. 81 ust. 1 pkt. 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda w uzasadnieniu podał, że rozpatrywanie kwestii usytuowania budynku w stosunku do granic działki w tym postępowaniu, jest bezprzedmiotowe, Jednak z uwagi na powtarzające się zarzuty dotyczące tego zagadnienia, organ odwoławczy wyjaśnił, że z analizy akt sprawy wynika, iż budynek mieszkalny był budowany na podstawie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] 1999 r., utrzymanej w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] 2000 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, jako wymiana istniejącej substancji. Realizacja przedmiotowej inwestycji została przerwana, zgodnie z poleceniem zawartym we wspomnianym postanowieniu sądowym z dnia [...] 2000 r. Jak wynika z inwentaryzacji znajdującej się w aktach sprawy, sporządzonej we wrześniu 2004 r. przez uprawnionych projektantów - obecnie, "budynek jest w stanie surowym otwartym". Z akt sprawy wynika, iż roboty budowlane były prowadzone w okresie, kiedy inwestor legitymował się ostateczną decyzją pozwolenia na budowa i stan obecny został wykonany zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją projektową, która z kolei opracowana była zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dopuszczającymi usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki. Wobec powyższego, sprawa rozstrzygania w zakresie usytuowania budynku staje się bezprzedmiotowa. Organ odwoławczy wyjaśnił, co oznacza pojęcie "roboty remontowe" w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, ze względu na niewłaściwą interpretację tego terminu, znajdującą się w odwołaniu J. N.– "wymiana istniejącej substancji czyli (...) remont budynku". Otóż zgodnie z opisem zawartym w słowniku ustawy Prawo budowlane remont nie może być rozumiany, jako tożsamy z robotami polegającymi na wymianie istniejącej substancji. Zgodnie z zapisem art. 3 ust. 8 - remont to wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Z przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego wynika, iż zamiarem inwestora nie było wykonanie remontu, lecz budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego w miejscu, w którym wcześniej był budynek (kiedyś mieszkalny), który ze względu na bardzo zły stan techniczny, został przeznaczony do rozbiórki. Zamiar dokończenia budowy jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i zgodny z przedłożonym do zatwierdzenia projektem budowlanym, jak również z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki. Wobec powyższego organ odwoławczy orzekł, jak w sentencji decyzji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] 2005 r. wniosła J. N., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji organu odwoławczego i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżąca zrzuciła organom błędne ustalenia stanu faktycznego oraz wydanie rozstrzygnięcia niezgodnie z przepisami prawa budowlanego i przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności zakwestionowała usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy jej nieruchomości. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą o p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Orzekanie, w myśl art.135 p.p.s.a. , następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych . Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd w myśl art.151 p.p.s.a. skargę oddala. Skarga jest nieuzasadniona. Organy administracji publicznej obu instancji zebrały pełny materiał dowodowy, prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające i wydana zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Dlatego też zbędnym wydaje się ponowne przytaczanie dokładnych uzasadnień i stanowisk organów obu instancji. Stosownie do art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (Dz.U.2000r., Nr 106 poz.1126 ze zm.) projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwolenie na budowę. W decyzji tej organ w razie potrzeby określa szczególne warunki zabezpieczenia terenu i prowadzenia robót budowlanych, między innymi również wymagania nadzoru na budowie – co wynika z art.36 cyt . ustawy. W niniejszej sprawie należy podkreślić, że przedmiotem postępowania jest kwestia dotycząca wykonania pozostałych robot budowlanych w przedmiotowym budynku. Projekt budowlany został wykonany przez uprawnionych architektów A. M. i E. D. zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, projekt ten posiada również wymagane uzgodnienia i zostały spełnione wszystkie wymogi prawa budowlanego. Z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 1997r. Nr [...] wynika, dopuszczalność usytuowania przedmiotowego budynku przy granicy, nie mniej niż 1,5 m za zgodą właściciela sąsiedniej działki. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadził postępowanie w sprawie niezgodności przedmiotowej inwestycji z prawem wobec braku zgody właściciela działki sąsiedniej, jednakże w trakcie tego postępowania stan prawny uległ zmianie w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5.03 2001r. sygn. P11/2000 (Dz.U. 2001r., Nr 17, poz.207). Stosownie do tego wyroku zgoda właściciela działki sąsiedniej na wybudowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, bądź w odległości mniejszej od określonej w ust. 4 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5m od granicy nie jest wymagana, nie zachodzi żadna z przesłanek art. 50 ustawy Prawo budowlane. Inwestor prowadził roboty budowlane w okresie kiedy legitymował się ostateczną decyzją pozwolenia na budowę i obecny stan został wykonany zgodnie z zatwierdzona dokumentacją projektową, która z kolei była opracowana zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która dopuszczała usytuowanie przedmiotowego budynku bezpośrednio przy granicy działki, nie mniej niż 1,5 m. W związku z powyższym zarzut skarżącej, że przedmiotowy budynek inwestora nie może być usytuowany w granicy w niniejszej sprawie jest nietrafny. Nieprawdziwe są też twierdzenia skarżącej, że inwestor nie posiada prawa do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane, gdyż z akt sprawy administracyjnej i znajdującego się tam odpisu z księgi wieczystej nr Kw [...] wynika, że inwestor H. J. na podstawie umowy darowizny z dnia [...] 1996r. nabyła przedmiotową nieruchomość nr 1254/1 położoną w S. (k.41). A zatem mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002r., Nr 153, poz.1270 ze zm.) stosownie do którego w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.