II SA/Kr 406/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant: specjalista Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranego tymczasowo psa uchyla zaskarżoną decyzję. Wójt Gminy decyzją z dnia 30 września 2014 roku nr [...] orzekł o obciążeniu Z. G. kosztami transportu oraz utrzymania psa odebranego czasowo i utrzymywanego w Schronisku ul. [...] przez Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami, wynikającymi z wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 05 grudnia 2013 roku w ten sposób, że 1. zobowiązał Z. G. do zapłaty kwoty 4 752,56 zł, 2. zobowiązał Z. G. do uiszczenia co miesiąc kwoty 594,07 zł w terminie do 10-tego każdego miesiąca. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte z urzędu w dniu 27 sierpnia 2014 roku, po przeprowadzeniu postępowania organu zakończonego decyzją Wójta Gminy [...] z dnia 05.12.2013 r., na podstawie której został na okres czasowy odebrany Z. G. pies - płeć samica, rasy mieszanej, maści wilczasto - beżowej i przekazany na czasowe utrzymanie schronisku w K. ul. [...]. Aktualnie pies czasowo odebrany właścicielowi Z. G. pozostaje w Schronisku pod opieką [...]. W oparciu o art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt, kosztami transportu, utrzymania i leczenia należy obciążyć właściciela. Winno to nastąpić na podstawie odrębnego postępowania i odrębnej decyzji organu, po stwierdzeniu faktycznych wydatków ponoszonych na ten cel. Organ wyjaśnił, że koszty utrzymania psa wynikają z wystawionych przez [...] czterech faktur za okres grudzień 2013 r. — lipiec 2014 r. Organ wskazał także, iż w trakcie niniejszego postępowania Z. G. załączył do sprawy akt zgonu swojego ojca – S. G., stwierdzając, że odebrany mu pies stanowił własność zmarłego. Niemniej jednak okoliczność ta miałby znaczenie w sprawie, gdyby została podniesiona w postępowaniu w przedmiocie czasowego odebrania psa Z. G.. Odwołanie od tej decyzji złożył Z. G. podnosząc, że pies, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie nie był jego własnością. Odwołujący wskazał, iż jest to pies jego zmarłego ojca. Na okoliczność tą strona może przedstawić zeznania czterech świadków. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 20 lutego 2015 r., znak [...] działając na podstawie z art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz.U. z 2013 r. póz 856 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., póz. 267 ze zm.) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w świetle art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt -zwierzę źle traktowane może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane: 1) schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub 2) państwowej jednostce organizacyjnej prowadzącej gospodarstwo rolne, jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub 3) ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych. W sprawie od której odwołanie jest przedmiotem rozpatrywania koszty dotyczą pobytu w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt, w K. ul. [...] psa - płeć samica, rasy mieszanej, maści wilczasto-beżowej. Pies ten, na podstawie decyzji Wójta Gminy nr [...] z dnia 05.12.2013 r., został na okres czasowy odebrany Z. G. i przekazany na czasowe utrzymanie schronisku. Decyzja ta była ostateczna w dacie wydawania zaskarżonej do WSA decyzji. W decyzji z 5.12.2013 r. jako właściciel odebranego psa został wskazany Z. G., mimo, że jego ojciec jeszcze wówczas żył (co wynika z aktu zgonu). Nie było więc przeszkód, aby po wszczęciu postępowania w stosunku do Z. G. dotyczącego odebrania psa podnieść zarzut błędnego ustalenia stron postępowania, co nie zostało wówczas przez skarżącego dokonane. Kolegium wyjaśniło równocześnie, że dotychczasowe koszty utrzymania odebranego psa, którymi obciążono Pana Z. G. wynikają z wystawionych przez Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami, [...] ul. F. czterech faktur na łączną kwotę 4 752, 56 złotych. Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z. G., powtarzając zarzuty odwołania, iż właścicielem psa w chwili jego odebrania nie był skarżący, ale jego ojciec S. G., a zatem powyższe postanowienia nie dotyczą skarżącego, gdyż nie był ani właścicielem ani jego opiekunem. Nie opiekował się psem ojca, nie może zatem zostać obciążony kosztami wskazanymi w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, albowiem nie powinienem być stroną tego postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związany granicami skargi (art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 ustawy uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona prawidłowa a tym samym wniesiona skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie z przyczyn w niej podniesionych, ale z powodów które Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, wziął pod rozwagę z urzędu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że organ II Instancji utrzymał w mocy decyzję organu I Instancji, którą w pkt. 1 obciążono skarżącego kosztami utrzymania odebranego psa wynikającymi z -jak twierdzi SKO- wystawionych przez Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami czterech faktur na łączną kwotę 4 752, 56 zł. Jednak w aktach sprawy znajdują się jedynie trzy faktury: nr [...] z dnia 20.08.2014 r. za czerwiec i lipiec 2014 r. na kwotę 1055,63 zł; nr [...] z dnia 27.02. 2014r. za okres od 28 listopada 2013r. do 31 stycznia 2014r. na kwotę 1248,58 zł; nr [...] z dnia 1.07.2014r. za okres marzec, kwiecień, maj 2014r. na kwotę 1853,07 zł. Łączna kwota wynikająca z tych faktur to 4157,28 zł W aktach sprawy nie znajduje się zatem materiał dowodowy uzasadniający orzeczenie zawarte w pkt. 1 decyzji organu I instancji. Braku tego nie dostrzegł organ II Instancji i nie przeprowadził dodatkowego postępowania dowodowego w trybie art. 136 Kpa do czego był obowiązany. Naruszone w ten sposób zostały zasady postępowania tj. art. 7 i 77 Kpa. Ponownie prowadząc postępowanie organ będzie obowiązany przeprowadzić stosowne postępowanie dowodowe celem wyjaśnienia czy czwarta faktura została wystawiona czy też nie, a jeśli tak to na jaką kwotę. Przyczyną uchylenie pkt. 2 decyzji jest natomiast fakt, że zdaniem Sądu brak jest podstaw prawnych do orzekania o obowiązku uiszczania "zaliczkowo" kwot na poczet przyszłego utrzymania odebranego psa. Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz. U. z 2013.856 ze zmianami), w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3 (odebranie zwierzęcia nad którym znęcał się opiekun lub właściciel), kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Zdaniem Sądu, z decyzji wydanej w trybie art. 7 ust. 4, może wynikać tylko wysokość tych kosztów, które zostały już rzeczywiście poniesione celem utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, choćby dlatego że nie jest i nie może być z wyprzedzeniem wiadome choćby to, czy i jakie leczenie będzie konieczne dla odebranego zwierzęcia, ani też jakie kwoty w danym okresie czasu zostaną wyłożone na poczet utrzymania zwierzęcia. Słownik języka polskiego definiuje koszty utrzymania jako "pieniężną równowartość dóbr i usług zaspokajających potrzeby (...)", aby zatem obciążyć nimi zobowiązanego, to muszą być one uprzednio znane instytucji opiekującej się zwierzęciem a następnie organowi wydającemu decyzję administracyjną. Z natury "czasowego" odebrania zwierzęcia nie jest też wiadome jak długo będzie przebywało w schronisku i jak długo będzie istniała konieczność pokrywania poniesionych przez schronisko kosztów. Nawet gdyby przyjąć, że jest możliwe nałożenie obowiązku ponoszenia "zryczałtowanej zaliczki" na poczet przyszłych kosztów utrzymania i leczenia zwierzęcia- którego to poglądu Sąd nie podziela – to wówczas konstrukcja sentencji decyzji wymagałaby określenia końcowego terminu tak nałożonego obowiązku, co w oczywisty sposób również nie jest z góry wiadome. Nie jest natomiast uzasadniony zarzut skargi dotyczący tego, że skarżący nie był właścicielem ani opiekunem odebranego psa, zatem nie jest możliwe obciążenie go kosztami jego utrzymania. Rację w tym zakresie ma Kolegium twierdząc, że kwestia ta została rozstrzygnięta ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia 5 grudnia 2013 r. znak [...], na podstawie której pies został czasowo odebrany skarżącemu jako jego opiekunowi. Dopóki decyzja ta znajduje się w obrocie prawnym, dopóty korzysta z domniemania prawidłowości i obecnie okoliczność ta nie może być już przedmiotem badania przez organy. Niczego w tym zakresie nie zmienia fakt, że ojciec skarżącego zmarł, albowiem to nie ojcu skarżącego – S. G. czasowo odebrano zwierzę, ale skarżącemu. Z wyżej wymienionych względów orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i lit. c p.p.s.a., decyzja zaskarżona narusza bowiem zarówno przepisy postępowania jak i prawa materialnego.