II SA/Kr 408/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) WSA Krystyna Daniel Protokolant: Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2017 r. sprawy ze skarg W. W. oraz L. R. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 12 stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót skargi oddala. Decyzją z dnia 12 stycznia 2017 r. Nr [...], znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt 1, art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednol. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm. – dalej k.p.a.), art. 49 ust. 4 i ust. 5, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednol .Dz.U. z 2016 r., poz. 290 z późn. zm., dalej P.b.), po rozpatrzeniu odwołania L. R., Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] Nr [...] z dnia 21 kwietnia 2016 r., znak: [...], którą organ pierwszej instancji: I. zatwierdził inwestorowi M. B. projekt budowlany dla zamierzenie pn. "Nadbudowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego na cele mieszkalne polegająca na nadbudowie części dachu od strony podwórka oraz zmiana sposobu użytkowania strychu na cele mieszkalne, wstawienie okien połaciowych w budynku na działce nr [...], obr. [...], przy. ul. [...] w K., w tym nadbudowa polegająca na przebudowie dachu poprzez zmianą kąta nachylenia połaci do 40° od strony ul. [...] oraz przebudowie i nadbudowie dachu od strony podwórka poprzez zmianą kąta nachylenia połaci do 12° i budowie lukarny oraz dobudowie zewnętrznej windy osobowej od strony podwórka"; II. udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w budynku przy ul. [...] w K., zgodnie ze wskazaniami zatwierdzonego niniejszą decyzją projektem budowlanym, III. nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego. Orzekając w ten sposób organ odwoławczy streścił szczegółowo przebiegu postępowania i podał, że dokonał kontroli prawidłowości postępowania PINB oraz powtórnego rozpatrzenia sprawy w wyniku czego stwierdził, iż organ pierwszej instancji uczynił zadość przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy Prawo budowlane. Weryfikacja kręgu stron postępowania pozwala uznać go uznać go za prawidłowy i pozostaje on tożsamy w postępowaniu odwoławczym. Prawidłowe również są ustalenia poczynione przez PINB, że działka nr [...], obr. [...] wraz z budynkiem przy ul. [...] w K. stanowi część wspólną właścicieli wyodrębnionych w budynku lokali: M. B., W. W. i L. R.. Zarząd części wspólnej nieruchomości sprawuje Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. , reprezentowana przez jednoosobowy Zarząd w osobie M. B.. PINB ustalił, że przedmiotowa nadbudowa kamienicy zrealizowana została przez M. B.. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że roboty budowlane przy nadbudowie rozpoczęto między 2002 r. a 2003 r. i wykonane zostały one bez wymaganego pozwolenia na budowę. Słusznie PINB zakwalifikował je jako budowę, a ściślej nadbudowę obiektu budowlanego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 6 P.b., na co inwestor powinien uzyskać pozwolenie na budowę. Roboty budowlane rozpoczęto i zakończono pod rządami obecnie obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednol. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 z późn. zm.). Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych ustaw, do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejście w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęto przed terminem określonym w art. 9 tej ustawy, która weszła w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 34, który wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2016 r. Zatem w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy w brzmieniu sprzed wspomnianej nowelizacji. Dalej [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego nawiązał do art. 28 ust. 1 P.b. i stwierdził, że w sprawie nie zachodzi żaden z wyjątków określonych w art. 29-31. Mamy do czynienia z samowolą budowlaną polegającą na nadbudowie kamienicy zlokalizowanej na działce nr [...], obr. [...], przy ul. [...] w K., bez wcześniejszego uzyskania decyzji o pozwoleniu na wykonanie tego typu robót budowlanych. Co do zasady taki stan faktyczny skutkuje obowiązkiem wydania nakazu rozbiórki przez organ nadzoru budowlanego, za wyjątkiem sytuacji objętej art. 48 ust. 2 P.b. Przy istnieniu podstaw do jego zastosowania, przedłożenie w zakreślonym terminie przez inwestora żądanych dokumentów, stanowi wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, co umożliwia też dalsze prowadzenie procedury legalizacyjnej. Przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych organ bada zgodność projektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jego kompletność, a także czy został sporządzony przez uprawnione do tego osoby. Następnie, w drodze postanowienia ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. Dopiero po uiszczeniu opłaty w terminie 7-dniowym, organ wydaje decyzję legalizacyjną. Taka procedurę prawidłowo zastosował PINB. Z akt sprawy wynika bowiem, iż nałożone przez PINB w trybie art. 48 ust. 2 P.b. obowiązki postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. i z dnia 6 luty 2015 r., zostały przez inwestora wykonane. Zatem organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 49 ust. 1 i 2 w związku z art. 59f ust. 1 P.b., wydał postanowienie z dnia 20 listopada 2015 r., naliczając opłatę legalizacyjną w wysokości 100000zł, którą inwestor uiścił. W związku z zawiadomieniem z dnia 26 listopada 2015 r., w dniu w 27 listopada 2015 r. z aktami sprawy zapoznały się strony postępowania L. R. i W. W., którzy wskazywali, że po zrealizowaniu nadbudowy wysokość gzymsu i kalenicy nie może przekraczać wysokości gzymsu i kalenicy w sąsiednich kamienicach budynku , tj. 17,50 m (gzyms)" . Pełnomocnik W. W., po zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu 7 grudnia 2015 r. podnosiła dodatkowo, że niezgodność z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy dotyczy przebudowy dachu od strony frontowej. Ponadto, projekt nie zawiera analizy graficznej nasłonecznienia i przysłaniania w związku z budową windy od strony podwórza. Mając to na uwadze, w dniu [...] stycznia 2016 r. inwestor uzupełnił projekt budowlany przedmiotowej nadbudowy o analizę nasłonecznienia, a także o opinię kominiarską nr [...] r. przewodów kominowych wyprowadzonych ponad dach budynku przy ul. [...] B w K.. Dokonana przez organ odwoławczy analiza przedłożonego projektu budowlanego przez pryzmat normatywnych wzorów kontroli wykazała, że projekt budowlany spełnia wymogi określone w przepisach prawa oraz nie wykazuje żadnych uchybień formalnych i merytorycznych podlegających kognicji organów nadzoru budowlanego. Do zatwierdzenia projektu budowlanego stosuje przepisy art. 34 i 35. Po zacytowaniu powyższych regulacji, oceniając przedłożony przez inwestora projektu budowlany [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdził, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z załączonymi do niego decyzjami, tj. decyzją Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy z dnia 17 kwietnia 2014 r., znak: [...] w zakresie obejmującym nadbudowę części dachu od strony podwórka oraz zmianę sposobu użytkowania strychu na cele mieszkalne, wstawienie okien połaciowych i nadbudowę kominów w budynku na działce nr [...], obr. [...], przy ul. [...] w K., a także z decyzją Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy z dnia 22 czerwca 2005 r., znak: [...] dla zamierzenia inwestycyjnego w postaci dobudowy windy w podwórcu budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [...], obr. [...], przy ul. [...] w K.. " W odniesieniu do zarzutu dotyczącej naruszenia zapisów decyzji o warunkach zabudowy poprzez wykonanie takich robót budowlanych, które powodują "przekroczenie maksymalnego parametru wysokościowego 17,50 metrów i przewyższenie nieruchomości przylegających", organ odwoławczy wyjaśnił, że definicja wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, zawarta została w załączniku Nr 1 do decyzji Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy z dnia 17 kwietnia 2014 r., znak: [...] Zgodnie z nią "(...) wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynków posiadających połacie dachowe z kalenicą o przebiegu równoległym do frontu działki - liczona jest od poziomu terenu do poziomu okapu połaci dachowych; wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynków posiadających wykształcony gzyms lub attykę - liczona jest od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku do poziomu tego gzymsu lub attyki". Projekt budowlany przedłożony przez M. B. nie narusza zapisów decyzji o warunkach zabudowy, w kwestii wysokości elewacji frontowej, która to zgodnie z tą decyzją "ma pozostać bez zmian". Wykształcony gzyms pozostanie na niezmienionym poziomie. Niemniej jednak projektowany dach zostanie oparty na żelbetowym wieńcu, służącym połączeniu więźby dachowej z konstrukcją budynku. Jego konstrukcja szerzej została opisana w części konstrukcyjnej przedłożonego projektu. Organy administracji architektoniczno-budowlanej oraz organy nadzoru budowlanego nie posiadają kompetencji, które uprawniałyby je do merytorycznej oceny przedłożonego projektu budowlanego. Przedmiotowy projekt budowlany w części konstrukcyjnej został sporządzony przez uprawionego do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń mgr inż. G. S. (uprawnienia nr [...]) i sprawdzony przez uprawionego do sporządzania projektów budowlanych konstrukcyjnych wszelkich obiektów budowlanych mgr inż. Z. S. (uprawnienia nr [...]). Osoby legitymującymi się takimi uprawnieniami posiadają stosowne doświadczenie oraz odpowiednią wiedzę merytoryczną, gwarantujące prawidłowe i zgodne z przepisami. Ponadto w związku z powszechną praktyką inżynierską znaną tutejszemu organowi, a polegającą na oparciu murłaty na wieńcu, a nie wprost na murze, [...] Inspektor nadzoru Budowlanego stoi na stanowisku, iż przedstawione w projekcie budowlanym przedmiotowej nadbudowy rozwiązanie nie stanowi naruszenia zapisu decyzji o warunkach zabudowy Nr [...] z dnia 17 kwietnia 2014 r., znak: [...], dotyczącego wysokości elewacji frontowej budynku przy ul. [...] w K.. Zdaniem organu odwoławczego, przedmiotowy projekt budowlany jest kompletny i spełnia wszystkie stawiane mu wymagania określone w przepisach rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Projekt zawiera również informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b P.b Co do zarzut, że M. B. nie legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, po zweryfikowaniu przedłożonego aktu notarialnego obejmującego niezaskarżoną uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. z dnia 26 marca 2015 r., organ odwoławczy stwierdzi, że zarzut ten jest bezzasadny. W punkcie X. uchwały zapisano m.in. " Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. wyraża zgodą na dokonanie przez p. M. B. przebudowy poddasza tego budynku wraz z nadbudową o dodatkową kondygnację na części poddasza tego budynku wraz z nadbudową o dodatkową kondygnację na części dachu poprzez zmianę kąta nachylenia dachu do wartości 40 stopni od strony ul. [...] i 12 stopni od strony podwórka, dobudowę lukarny od strony podwórka wraz z nadbudową kominów i montażem okien połaciowych od strony ul. [...] oraz na przebudowę - w części budynku, której dotyczy powyższa część tej uchwały - wewnętrznej instalacji wody, kanalizacji, prądu, centralnego ogrzewania zgodnie ze sztuką budowlaną i po uzyskaniu wymaganych prawem zezwoleń. Prace będą realizowane na wyłączny koszt Pana M. B.. Ponadto Wspólnota wyraża zgodę na zmianę dotychczasowego przeznaczenia poddasza i wykorzystanie go przez Pana M. B. do funkcji mieszkalnej. Wspólnota udziela Panu M. B. pełnomocnictwa do zawierania wszelkich umów, do realizacji wszelkich czynności i do podejmowania wszelkich decyzji związanych z powyższymi pracami - a to na warunkach przez niego ustalonych". Po głosowaniu Przewodnicząca ogłosiła, że uchwala w zaproponowanym brzmieniu została przyjęta, gdyż za jej przyjęciem poddano 87,52% głosów, przy 12,48% głosach przeciw. Przywołana treść uchwały spełnia wymagania określone w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali ( tekst jednol. Dz. U. 2015 r., poz. 1892 z późn. zm. – dalej u.w.l). Przepis art. 22 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 4 i 5 u.w.l. stanowi, że: " 1. Czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie. 2. Do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej. 3.Czynnościami przekraczającymi zakres zwykłego zarządu są w szczególności: (...) 4) zmiana przeznaczenia części nieruchomości wspólnej; 5) udzielenie zgody na nadbudowę lub przebudowę nieruchomości wspólnej, na ustanowienie odrębnej własności lokalu powstałego w następstwie nadbudowy lub przebudowy i rozporządzenie tym lokalem oraz na zmianę wysokości udziałów w następstwie powstania odrębnej własności lokalu nadbudowanego lub przebudowanego ". W związku z faktem, że Wspólnota obejmuje swoim zarządem budynek, gdzie jest więcej niż 7 lokali (tzw. duża wspólnota mieszkaniowa), zastosowanie ma przepis art. 23 ust. 2 u.w.l. , w myśl którego " Uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczona według wielkości udziałów, chyba że w umowie lub w uchwale podjętej w tym trybie postanowiono, że w określonej sprawie na każdego właściciela przypada jeden głos. " Skarżąca w odwołaniu wskazuje, że "Lektura przywołanej uchwały dowodzi, że nie może być on wykorzystana do legalizacji wykonanych robót budowlanych. Pan M. B. może z niej wywodzić tylko prawo do realizacji w przyszłości określonych w niej szczegółowych zamierzeń inwestycyjnych. Wspólnota wyraziła, bowiem zgodę na ich realizację "po uzyskaniu prawem wymaganych zezwoleń". Organ odwoławczy przychyla się jednak do treści pisma z dnia 3 października 2016 r. pełnomocnik M. B. wskazuje się m.in., że cyt.: "przedłożona do akt sprawy uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. z dnia 26 marca 2015 r. (...) stanowi udzieloną w prawidłowy sposób, skuteczną zgodę na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane rozumieniu art. 32 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 4 ustawy Prawo budowlane, niezależnie od trybu, w jakim inwestor otrzyma zgodę właściwych organów na przeprowadzenie planowanej inwestycji". Ponadto, uchwała została podjęta 26 marca 2015 r., a więc po wszczęciu niniejszego postępowania administracyjnego i po wydaniu przez organ pierwszej instancji postanowienia z dnia 10 sierpnia 2011 r., którym nałożono na inwestora M. B., obowiązek przedłożenia w terminie do 30 września 2011 r. określonych dokumentów ( art. 48 ust. 2 i 3 P.b.) związanych z nadbudową, w tym oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Następnie, postanowieniem z dnia 6 luty 2015 r., PINB zmienił własne postanowienie w zakresie terminu wykonania obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. i wyznaczył nowy termin do dnia 31 lipca 2015 r. W ocenie organu odwoławczego przedmiotowa uchwała z dnia 26 marca 2015 r. odnosi się w treści punktu X do nadbudowy będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Organ w tej kwestii przychyla się także do tej części pisma z dnia 3 października 2016 r., w którym pełnomocnik inwestora wskazuje m.in., że: " Oczywistym było bowiem dla wszystkich członków Wspólnoty, że podejmowana uchwała dotyczy prowadzonego już od ponad 10 lat postępowania legalizacyjnego, dot. nadbudowy budynku przy ul. [...] Wobec powyższego stwierdzić należy, że przedłożony przez M. B. projekt budowlany pn.: "Nadbudowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego na cele mieszkalne polegająca na nadbudowie części dachu od strony podwórka oraz zmiana sposobu użytkowania strychu na cele mieszkalne, wstawienie okien połaciowych w budynku na działce nr [...] obr. [...] przy. ul. [...] w K., w tym nadbudowa polegająca na przebudowie dachu poprzez zmianę kąta nachylenia połaci do 40° od strony ul. [...] oraz przebudowie i nadbudowie dachu od strony podwórka poprzez zmianę kąta nachylenia połaci do 12° i budowie lukarny oraz dobudowie zewnętrznej windy osobowej od strony podwórka", opracowany przez projektanta mgr inż. arch. A. T. (posiadającą kwalifikacje zawodowe do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w specjalności architektonicznej i w zakresie posiadanych uprawnień nr [...] i posiadająca zaświadczenie o wpisie na listę członków [...] Izby Architektów pod nr [...]), sprawdzony przez mgr inż. arch. B. J. (posiadającego kwalifikacje zawodowe w specjalności architektonicznej i w zakresie posiadanych uprawnień nr [...] , wpisanego na listę Członków [...] Izby Architektów nr [...])" wraz z wymaganymi opiniami i uzgodnieniami, a także oświadczeniem inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i zgodny w decyzją o warunkach zabudowy, spełnia wszystkie wymagania stawiane przepisami prawa. Tym samym organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy, działając na podstawie art. 49P.b., wydając zaskarżoną decyzję zatwierdził projekt budowlany dla przedmiotowej inwestycji. Prawidłowo również PINB obok zatwierdzenia projektu budowlanego zobowiązał inwestora do uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej nadbudowy. Organ odwoławczy nie podziela stanowiska pełnomocnika inwestora, który podnosił, że L. R. i W. W. nie powinni być uznani za stronę postępowania bowiem ich interesy prawne reprezentuje Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w K., a jednocześnie zajmowane przez nich lokale nie są w żaden sposób związane z inwestycją. Organ odwoławczy nie podziela zarzutu skarżących, że budowa lukarny od strony podwórka jest niezgodna z zapisami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. W decyzji zapisano bowiem jedynie, że "nie dopuszcza się budowy lukarn we frontowej części" Co się tyczy poruszanego zagadnienia nadbudowy kominów przy ul. [...] informuje się, iż w tej sprawie prowadzone jest osobne postępowanie administracyjne i odwoławcze, znak: [...] Od decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli w terminie W. W. (zarejestrowana do sygn. akt II SA/Kr 408/17) i L. R. (zarejestrowana do sygn. akt II SA/Kr 424/17). Wydanym na rozprawie postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 111§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz.U. z 2017, poz. 1369, oznaczana dalej jako p.p.s.a. ), połączył sprawy z obu skarg do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W. W. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając, że w części dotyczącej nadbudowy budynku od strony ul. [...] projekt jest niezgodny z warunkami zabudowy, jest on niekompletny albowiem nie obejmuje nadbudowy kominów, nadto Sąd Apelacyjny w Krakowie uchylił uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej w części dotyczącej zakupu i budowy windy. Zaznajomiony z odpowiedzią na skargę, w piśmie z dnia 12 lipca 2017 r. W. W. wskazał dodatkowo, że kamienica przy ul. [...] została zbudowana w taki sposób, że jedna z dwóch jej szczytowych ścian została "przyklejona" do sąsiedniej wyższej kamienicy - [...]. Na styku obu kamienic znajdują się dwa równoległe rzędy kominów. Jeden należy do kamienicy [...], a drugi, oznaczony na fotografiach jako "obszar 1" należy do przedmiotowej kamienicy i co do wysokości został zrównany z kominami kamienicy przy ul. [...]. Odrębne postępowanie administracyjne dotyczy wyłącznie rzędu kominów na styku z kamienicą przy ul. [...]. Zostało wszczęte z inicjatywy skarżącego, w związku z nieprawidłowościami występującymi w tych przewodach kominowych. W swojej decyzji w tej sprawie nr [...] z dnia 20 czerwca 2016 PINB stwierdza, że przewody te zostały samowolnie wybudowane i że nie obsługują one nadbudowy budynku przy ul. [...] Zupełnie inne "problemy kominowe" występują w części kamienicy, która została samowolnie nadbudowana (w 2004 r.) - oznaczona na fotografiach jako "obszar 2". Obecnie toczy się postępowanie legalizacyjne w sprawie przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego. Kwestia nadbudowanych kominów w obszarze 2 została pominięta i wykreślona z projektu przez panią architekt mgr inż. B. J. i w tej sytuacji nie może być ona przedmiotem legalizacji. Co do niezgodności projektu z warunkami zabudowy skarżący wskazywał, że w dniu 4 października 2012 r. odbyło się posiedzenie Zespołu Konsultacyjnego Wydziału Urbanistyki i Architektury w K., które dotyczyło legalizacji samowoli budowlanej w kamienicy przy ul. [...]. Ustalono wówczas (jak wynika z protokołu nr [...]), że górna wysokość elewacji frontowej ma pozostać bez zmian i nie może przekraczać górnych krawędzi sąsiednich kamienic. Obowiązek ten został zawarty w § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 26 sierpnia 2003 r. Tam zawarty zapis oznacza, że w przypadku kamienicy, której ściana frontowa zwieńczona jest gzymsem lub attyką zabudowa sąsiednia wyznacza nieprzekraczalny poziom dla górnej krawędzi gzymsu lub attyki. Dokonując zatem oceny zgodności projektu budowlanego z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy [...]INB nie mógł interpretować jej zapisów w sposób sprzeczny z powyższą dyrektywą. Jeżeli zatem w decyzji zastrzeżono, że wysokość elewacji frontowej ma pozostać bez zmian, a pierwotnie (do czasu samowoli) ściana frontowa zwieńczona była gzymsem, to tym samym górna krawędź tegoż gzymsu wyznaczała nieprzekraczalną wysokość elewacji frontowej. W konsekwencji niedopuszczalne są jakiekolwiek rozwiązania, które powodować będą przekroczenie tego parametru. Frontowa elewacja kamienicy współtworzy południowo-zachodnią pierzeję ul. [...]. W celu zachowania istniejącego ładu przestrzennego wysokości gzymsu oraz kalenicy we wnioskowanym budynku, po zrealizowaniu nadbudowy nie może przekraczać odpowiednio wysokości gzymsu i kalenicy w sąsiednich kamienicach na działkach nr [...] i [...]. Na załączonej dokumentacji fotograficznej widać, że wyżej opisane wymogi prawne zostały w ostatnich dniach, w trakcie intensywnych robót budowlanych, drastycznie pogwałcone przez inwestora. Nadto w projekcie budowlanym znajdującym się w aktach sprawy zostały podane nieprawdziwe informacji dotyczące czasu powstania kamienicy przy ul. [...] Podano, że została ona wybudowana w latach 30-tych XX w, podczas gdy z materiałów archiwalnych niezbicie wynika, że kamienica została wybudowana w 1942 r. L. R. domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Decyzji tej skarżąca zarzucała naruszenie: 1. art. 8 , 7 i 80 k.p.a. przez brak wszechstronnej analizy materiału, błędną interpretację zapisów decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, pominięcie zarzutów zgłoszonych przez odwołujących się i w konsekwencji bezzasadne utrzymanie w mocy decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wyrażeniu zgody na wznowienia robót na skutek nieuwzględnienia tego, że : - inwestor nie legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w szczególności w zakresie wzniesienia windy; - decyzja o ustaleniu warunków zabudowy zezwalała na doświetlenie pomieszczeń wyłącznie oknami połaciowymi, zaś projekt wprowadza niedopuszczalne dla tej inwestycji lukarnę/ przeszklenia w ścianach pionowych; - projekt nie przewiduje prac rozbiórkowych dokonanej nadbudowy od strony frontowej i zakłada utrzymanie zrealizowanej samowolnie nadbudowy ściany frontowej, pomimo tego, że zgodnie z warunkami zabudowy front kamienicy, którego maksymalną wysokość wyznaczała górna krawędź gzymsu miał pozostać bez zmian; - decyzja zatwierdzająca projekt powinna odnosić się do całego zamierzenia inwestycyjnego, co oznacza, że nie powinny z jego zakresu zostać wyłączone tak istotne elementy nadbudowy jak kominy, a to zwłaszcza w sytuacji w której wbrew założeniu [...]INB kwestia kominów nie była dotychczas przedmiotem żadnego postępowania; 2. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. przez jego niezastosowanie oraz bezpodstawne zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Powyższe zarzuty skarżąca rozwijała w obszernym uzasadnieniu skargi. Inspektor Nadzoru Budowlanego domagał się oddalenia obu skarg, podtrzymują stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. O oddalenie obu skargi wnosił także uczestnik M. B., który zarzucał , że W. W. i L. R. nie mają legitymacji do zaskarżenia decyzji, gdyż nadbudowa dotyczy jedynie części wspólnych budynku oraz będących wyłączna własnością uczestnika. Wskazywał, że wszelkie rozwiązania techniczne odpowiadają przepisom i decyzjom o warunkach zabudowy. Ponadto uczestnik domagał się zwrotu kosztów postepowania, w tym zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednol. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 p.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Z uwagi na treść art. 17 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2017 r., poz. 935), którą znowelizowano między innymi przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), stan faktyczny niniejszej sprawy należy oceniać na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. obowiązujących w dacie wniesienia skargi. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu, stosownie do art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, którą: I. zatwierdzono inwestorowi M. B. projekt budowlany dla zamierzenie pn. "Nadbudowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego na cele mieszkalne polegająca na nadbudowie części dachu od strony podwórka oraz zmiana sposobu użytkowania strychu na cele mieszkalne, wstawienie okien połaciowych w budynku na działce nr [...] obr. [...] przy. [...] w K., w tym nadbudowa polegająca na przebudowie dachu poprzez zmianą kąta nachylenia połaci do 40° od strony ul. [...] oraz przebudowie i nadbudowie dachu od strony podwórka poprzez zmianą kąta nachylenia połaci do 12° i budowie lukarny oraz dobudowie zewnętrznej windy osobowej od strony podwórka"; II. udzielono inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w budynku przy ul. [...] w K., zgodnie z zatwierdzonym tą decyzją projektem budowlanym; III. nałożono na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji dokonano niezbędnych ustaleń w zakresie osoby inwestora, momentu rozpoczęcia, rodzaju i kwalifikacji robót budowlanych, braku pozwolenia na budowę, a także stanu prawnego nieruchomości, na której były one prowadzone. W decyzjach streszczono również przebieg przedmiotowego postępowania administracyjnego oraz poddano ocenie zgromadzone dowodowy, udzielono wyjaśnień na temat stosowanych przepisów prawa. Organ drugiej instancji odpowiedział też szczegółowo na zarzuty odwołania przeprowadzając szczegółową analizę powołanych w zaskarżonej decyzji oraz wyciągając po jej dokonaniu właściwe wnioski z uwzględnieniem odpowiednich przepisów prawa. W świetle materiału znajdującego się w aktach administracyjnych ustalenia organu odwoławczego, które są zgodne z ustaleniami organu pierwszej instancji, nie budzą zastrzeżeń Sądu co do ich prawidłowości. W szczególności ustalono prawidłowo, że działka nr [...], obr. [...] zabudowana jest budynkiem przy [...] w K. i wraz z częściami wspólnymi budynku stanowiła w toku kontrolowanego postępowania administracyjnego współwłasność właścicieli wyodrębnionych w budynku lokali, tj. M. B., W. W. i L. R.. Zarząd części wspólnej nieruchomości sprawowała Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. , reprezentowana przez jednoosobowy Zarząd w osobie M. B.. Inwestorem rozpoczętej nadbudowy kamienicy i był wyłącznie M. B.. Roboty budowlane przy nadbudowie rozpoczęto i były prowadzone bez pozwolenia na budowę i nie zostały zakończone. Moment rozpoczęcia nadbudowy został określony mało precyzyjnie, bo na latach 2002 i 2003, co jednakże nie ma wpływu na wybór kwalifikacji prawnej i podstaw orzekania, a tym samym na wynik sprawy. Skarżący wskazywali w piśmie z dnia 12 sierpnia 2011 r., że przedmiotowe roboty budowlane wszczęto po dacie 11 lipca 2003 r., pismo monitujące T. D. z daty 30 grudnia 2013 r. ujawnia fakt stwierdzenia przez nią rozpoczęcia nadbudowy sąsiedniej kamienicy przy ul [...] w dniu 15 grudnia 2003 r., natomiast inwestor w zażaleniu z dnia 19 sierpnia 2011 r. twierdził, że realizował roboty budowlane w latach 2002-2003. Powołane okoliczności nie budziły kontrowersji w postepowaniu administracyjnym i nie są przedmiotem zarzutów skargi, co upoważnia do odstąpienia w tym zakresie od szerszych rozważań. Uwzględniając powyższe zasadne jest uznanie przez organu nadzoru budowlanego obu instancji, że na rozpoczęcie robót budowlanych, polegających na nadbudowie budynku wielomieszkaniowego, zgodnie z 28 ust. 1 w zw. art. 3 ust. 1 pkt 1 i 6 P.b. w zw. z art. 29-31 P.b., inwestor powinien uzyskać uprzednio pozwolenie na budowę, a jego brak obligował do uruchomienia procedury przewidzianej w art. 48 – 49 P.b. Postępowanie legalizacyjne jest kilkuetapowe, co prawidłowo opisano w zaskarżonej decyzji, z uwzględnieniem właściwych przepisów prawa. W pierwszym etapie, o ile wystąpiły przesłanki do dokonania legalizacji, określone w art. 48 ust. 2 pkt 1 i 2 P.b. – właściwy organ wydaje postanowienie z art. 48 ust. 2 P.b. o wstrzymaniu robót budowlanych i nakłada na inwestora obowiązki określone w art. 48 ust. 3 P.b. W przedmiotowej sprawie czynności kontrolne podejmowano już w 2004 r. Postanowienie organu pierwszej instancji, o którym mowa w powołanych przepisach zostało wydane późno, bo dopiero 10 sierpnia 2011 r. Zawierało ono wyłącznie zobowiązanie do przedstawienia przez inwestora wymaganych prawem dokumentów ( art. 48 ust. 3 P.b.) i chociaż powinno, to jednakże nie wprowadzało nakazu wstrzymania robót budowlanych na niezakończonej budowie. Powyższe należy uznać za uchybienie, ale pozostaje ono bez wpływu na wynik sprawy. W drugim etapie organ ocenia od strony formalnej i merytorycznej spełnienie przez inwestora obowiązków przedłożenia w terminie dokumentacji wskazanej w art. 48 ust. 2 P.b. i wydanym z ich uwzględnieniem postanowieniu. Przedłożenie w terminie dokumentów żądanych od inwestora traktowane jest, jako wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona. Takie dokumentu zostały przez inwestora w sprawie złożone, a projekt budowlany nawet samorzutnie uzupełniony przez inwestora o dodatkowe materiały w związku z zarzutami skarżących, co opisano szczegółowo w obu decyzjach. Fakt niezakończenia budowy nie był w sprawie kwestionowany. Zmiana przez organ pierwszej instancji pierwotnego orzeczenia postanowieniem z dnia 6 lutego 2015 r. w zakresie wyznaczonego nowego terminu dla wykonania przez inwestora nałożonych na niego uprzednio obowiązków nie budzi zastrzeżeń, albowiem była uzasadniona wszczęciem na wniosek M. B. postepowań o ustalenie warunków zabudowy koniecznych dla legalizacji samowoli budowlanej. Zgodnie z art. 49 ust. 1 P.b., organ nadzoru budowlanego bada na tym etapie: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. W efekcie pozytywnego badania następuje wydanie postanowienia ustalającego wysokość opłaty legalizacyjnej. W okresie procedowania przez organ pierwszej instancji postanowienie nakładające opłatę legalizacyjną było zaskarżalne, co stwarzało pierwszą procesową możliwość kwestionowania zarówno wcześniej dokonanych ustaleń prowadzących do nałożenia opłaty, jak i zgłaszania zastrzeżeń co do jej wysokości. Skorzystanie z zaskarżenia postanowienia prowadzić mogło zarówno do wyjaśnienia podstaw nałożenia opłaty, jak też ustalenia, czy jej wysokość została ustalona zgodnie z prawem. Z możliwości takiej strony w niniejszej sprawie strony nie skorzystały, a inwestor uiścił opłatę legalizacyjną. Na koniec, skutkiem powyższego organ pierwszej instancji wydał decyzję Nr [...] z dnia 21 kwietnia 2016 r., znak: [...], ujawniając w jej uzasadnieniu między innymi wynik procesu sprawdzenia przesłanek wstępnych z pierwszego etapu oraz kolejnego, tj. zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( tu dwoma decyzjami o ustaleniu warunków zabudowy), kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Analogicznych ustaleń dokonał w zaskarżonej decyzji organ drugiej instancji, który trafnie odpowiedział też na zarzuty odwołania. Niezasadnie zarzucają skarżący niezgodność inwestycji i sporządzonego dla niej projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Jak wynika z decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 7 kwietnia 2014 r. Nr [...], wniosek złożony przez inwestora M. B. dotyczył ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia stanowiącego nadbudowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na cele mieszkalne, która miała polegać na budowie lukarny w dachu od strony ul. [...] oraz nadbudowie części dachu od strony podwórka, zmianie sposobu użytkowania strychy na cele mieszkalne, wstawieniu okien połaciowych i nadbudowie kominów w budynku na działce nr [...], obr. [...], przy ul. [...] w K.. Pomimo pozytywnej opinii konserwatorskiej inwestor uzyskał decyzję odmowną co do nadbudowy polegającej na budowie lukarny od strony ul. [...] w K., zaś w pozostałości co do nadbudowy wydano pozytywne rozstrzygnięcie. Wśród warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy w Załączniku Nr 1 znalazły się następujące zapisy : - linia zabudowy według Załącznika Nr 2 pozostaje bez zmian (powołany załącznik obrazuje obowiązującą linię zabudowy w granicy działki [...] z ul. [...] (działka nr [...]); - szerokość elewacji frontowej pozostaje bez zmian; - wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej pozostaje bez zmian, natomiast wysokość elewacji tylnej budynku frontowego do okapu ustala się na 21 m z tolerancją 0,3 m uzasadniona względami technologicznymi; - zasady kształtowania dachu: * krycie budynku dachem dwuspadowym o nachyleniu połaci dachowych od 12° do 45° lub dachem mieszanym – w części frontowej spadzistym o wyżej wymienionym kącie nachylenia połaci dachowych, od strony podwórka płaskim , tj. w granicach 1°-12°, - wysokość kalenicy na poziomie 21,8m z tolerancją 0,3m uzasadnioną względami technologicznymi : * dopuszcza się asymetryczne usytuowanie kalenicy, * nie dopuszcza się zastosowania dachu o uskokowo usytuowanych połaciach dachowych względem kalenicy – linią styczna ma być kalenica, - inne cechy zabudowy i zagospodarowania terenu : * dopuszcza się zlokalizowanie balkonu/tarasu w poziomie nadbudowanej części budynku od strony podwórka; * dopuszcza się doświetlenie poddasza we frontowej części budynku o wyłącznie oknami połaciowymi, nie dopuszcza się budowy lukarn we frontowej części, * dopuszcza się zmianę sposobu użytkowania poddasza na cele mieszkalne - dopuszcza się możliwość realizacji przedmiotowej inwestycji w granicy z działkami [...] i [...]. Z rozstrzygnięcia powyższej decyzji wynika jasno swoisty podział budynku na dwie części , tj. frontową od ul. [...] i tylną od strony podwórka, co odnosi się zarówno do ścian stanowiących elewację, jak i połaci dachowych. Brak w nich zastrzeżeń co do sytuowania lukarny w tylnej części połaci dachu, a kwestia dopuszczalnego doświetlenia oknami połaciowymi została ograniczona tylko do części frontowej dachu. Szczegółowe warunki zabudowy ustalone w załączniku Nr 1 do powyższej decyzji mają charakter rozstrzygnięcia, ale powinny być czytane z uwzględnieniem jego motywów. Również w uzasadnieniu decyzji widoczny jest podział budynku na dwie części, np. w motywach przyjętej niedopuszczalności budowy lukarny w części frontowej kamienicy od strony ul. [...] i podniesienia od tej strony gzymsu elewacji frontowej. Z uzasadnienia decyzji wynika, że górna krawędź elewacji frontowej ma pozostać na istniejącym poziomie w postaci gzymsu, a ustalono jedynie możliwość podniesienia elewacji tylnej o maksymalnie 0,3 m. Zupełnie innym zagadnieniem są dopuszczone w decyzji zmiany konstrukcji dachu w części frontowej i tylnej, które niewątpliwie mogą mieć wpływ na widok całości od strony ul. [...], co jednakże uznano za dopuszczalne. W myśl decyzji kalenica ma jednakże pozostać na aktualnym poziomie, z dopuszczeniem obniżenia jej o 0,3 m. Podano również, że z uwagi na występowanie na sąsiedniej działce nr [...] tarasu w poziomie nadbudowanej kondygnacji w części tylnej budynku oraz nadbudowy części poddasza od strony podwórza w niniejszym przypadku możliwość nadbudowy tylnej części budynku. W połaci frontowej dachu ustalono możliwości nadbudowy ani budowy lukarn, przy czyn analogicznych rozważań odnośnie do brak do pozostałej części, tj. tylnej połaci dachu (od podwórka). Również w uzasadnieniu decyzji nakaz korzystania z okien połaciowych odnosi się wyłącznie do części frontowej. Z decyzji organu pierwszej instancji, którą utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 12 czerwca 2014 r., znak: [...] wynikają zatem zasadnicze różnice w dopuszczalności ingerencji w poszczególne części budynku. Bez znacznie dla ustalenia treści decyzji mają dokumenty zgromadzone w aktach postępowania o ustalenie warunków zabudowy, albowiem istotna i wiążąca treść ustaleń zawiera się w samych decyzjach. Wskazuje na to wprost przepis art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst jednol. Dz.U. z 2017, poz.1073). Powyższe warunki zostały przez inwestora zachowane, co znajduje odzwierciedlenie w zatwierdzonym projekcie budowlanym, zostało w nim opisane i słusznie zaakceptowane po wnikliwych rozważaniach [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego. Projekt budowlany zakłada doświetlanie lokali w budynku od strony frontowej przez okna połaciowe, natomiast od strony tylnej budynku przez okna i drzwi balkonowe w zbudowanej w tej części budynku lukarnie. W takiej wersji został też ostatecznie uzgodniony przez [...] Konserwatora Zabytków w K. dnia 11 czerwca 2015 r., o czym niezależnie od wydanej przez niego decyzji świadczą stosowne pieczęcie uzgodnienia na projekcie budowlanym. Bezzasadnie wskazuje skarżąca L. R., że projekt nie przewiduje prac rozbiórkowych dokonanej nadbudowy od strony frontowej i zakłada utrzymanie zrealizowanej samowolnie nadbudowy ściany frontowej, pomimo tego, że zgodnie z warunkami zabudowy front kamienicy, którego maksymalną wysokość wyznaczała górna krawędź gzymsu miał pozostać bez zmian. Niezgodności z decyzją ustalająca warunki zabudowy nie potwierdza analiza danych i rysunków projektu budowlanego, z której wynika iż dotychczasowy poziom do gzymsu elewacji frontowej ma zostać i został zachowany. Dodatkowo pkt 4 opisu technicznego projektu architektoniczno-budowlanego zawiera też wskazanie rozwiązań budowlanych celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa. Podano tam w szczególności, że prace budowlane należy rozpocząć od demontażu okien połaciowych oraz demontażu pokrycia dachowego, jak i konstrukcji dachu od strony ul. [...]. Połać ta zostanie ponownie wykonana, aczkolwiek pod innym kątem niż dotychczasowy. Połać od strony ul. [...] zgodnie z projektem należy wykonać do styku z połacią części nadbudowanej od strony podwórka. Powstała w ten sposób kalenica będzie miała wysokość 22,20 nad poziom ul. [...], czyli 21,96 nad poziom 0,00 budynku objętego opracowaniem. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o legalności wydanych decyzji pozostaje z kolei zarzut W. W., który podnosi, że obecnie inwestor realizuje zamierzenie niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, albowiem kontroli sądowej w niniejszej sprawie nie podlega stan faktyczny zaistniały już po wydaniu ostatecznej decyzji. W skargach brak zarzutów dotyczących zgodności projektu budowlanego z decyzją Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia 22 sierpnia 2005 r., którą ustalono warunki zabudowy dla zamierzenia polegającego na dobudowie windy w podworcu budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w K.. W związku z nadbudową budynek wymagał bowiem wyposażenia w dźwig osobowy, zgodnie z § 54 ust. 1- 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Prawidłowo zatem wystąpiono o uzyskanie stosownej decyzji o warunkach zabudowy, a w projekcie budowlanym przewidziano zewnętrzny szyb windy osobowej o wymiarach 1,63x2,70 m i wysokości 21,91 m od poziomu terenu podwórza oraz konieczną przebudowę klatki schodowej. Zarzuty związane z dobudowa windy do budynku stawiane są przez skarżących w kontekście niewykazania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i zostaną ocenione. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skarg dotyczące kwestii kominów. W projekcie budowlanym wskazano, że przedmiotowa inwestycja nie wymaga nadbudowy istniejących kominów, włączono do dokumentów formalnoprawnych opinię kominiarską, a z akt sprawy oraz ustaleń zaskarżonej decyzji wynika, że w sprawie stanu technicznego istniejących kominów toczy się odrębne postepowanie. O ile zdaniem skarżących zakres tego postępowania nie jest pełny powinni w nim właśnie podnosić stosowne argumenty, nawet jeżeli nieodpowiedni stan techniczny budynku ma związek z nadbudową. Kwestie instalacyjne zostały w projekcie budowlanym rozwiązane. Nie zachodzą zatem przesłanki do uznania, że inwestycja jest sprzeczna z uzyskanymi w toku postępowania ostatecznymi decyzjami o ustaleniu warunków zabudowy albo przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, albo też zakwestionowania uprawnień osób sporządzających projekt budowlany, jego zgodności z przepisami z zakresu planowania przestrzennego, czy ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Ewentualne wskazanie w projekcie budowlanym, że kamienica została wybudowana w latach 30-tych XX w , podczas gdy jak twierdzi W. W. z materiałów archiwalnych niezbicie wynika, że kamienica została wybudowana w 1942 r. nie stwarza podstaw do eliminacji z obrotu prawnego wydanych decyzji albowiem takie uchybienie nie ma wpływu na wynik sprawy. Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty skargi dotyczące nieposiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co wyczerpująco wywiódł organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z uwzględnieniem właściwie powołanych przepisów. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ocenił zarówno dokumenty dowodzące własności, jak i treść uchwały. Odstępując od powtarzania tej trafnej argumentacji można dodatkowo wskazać, że elementem dokumentacji formalnoprawnej zawartej w projekcie budowlanym jest również opinia prawna adw. J. J. z dnia 8 października 2015 r., której wywody podziela Sąd w składzie rozpoznającym sprawę. Nie mając w sprawie znaczenia przedkładane wyroki sądów powszechnych dotyczące uchwał Wspólnoty Mieszkaniowej z 2012 r. skoro po przejęciu przez M. B. obowiązków finansowych zapadła uchwała późniejsza z 2015 r. Prawidłowo organy obu instancji w postępowaniu naprawczym przyznały status stron postępowania w przedmiotowej sprawie wszystkich współwłaścicielom nieruchomości. Jeżeli nawet nadbudowę i dobudowę szybu windowego oraz z tym związaną przebudowę klatki schodowej realizuje tylko jeden z nich, a głos decyzyjny w postaci zgody należy do Wspólnoty Mieszkaniowej, która podjęła w tym przedmiocie uchwałę z dnia 26 marca 2015 r., to uwzględniając treść art. 28 k.p.a. brak podstaw do uznania, że podmioty którym przysługuje odrębna własność lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku i współwłasność części wspólnych oraz gruntu nie mają indywidualnego, konkretnego i aktualnego interesu prawnego wywodzonego z art. 140 k.c, by w takim postepowaniu legalizacyjnym uczestniczyć, tym bardziej, że jak wynika z projektu budowlanego inwestycja nadbudowa rodzi konieczność wykonywania robót budowlanych także w poziomie parteru, a więc w bezpośredniej bliskości należącego do nich lokalu użytkowego. Na koniec rozważań należy zauważyć, że w okresie pomiędzy datami wydania decyzji w pierwszej i drugiej instancji ustawa Prawo budowlane została po raz kolejny znowelizowana. Zmianie uległ między innymi przepis art. 48 ust. 1 oraz ust. 2 P.b. Pomimo nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców, która obowiązuje od 1 stycznia 2017 r., przesłanki orzekania o nakazie rozbiórki pozostały tożsame. Także warunki legalizacji samowoli budowlanej pozostały identyczne jak przed dokonaniem tej zmiany. W dalszym ciągu jednym z warunków legalizacji samowoli budowlanej jest przedstawienie, w wyznaczonym przez organ terminie zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3. Nie uległ zmianę także przepis art. 48 ust 4 który stanowi, iż w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1 tj. wydaje się orzeczenie w przedmiocie nakazu rozbiórki. Przepis art. 48 ustawy w ust. 1 oraz ust. 2 merytorycznie w istocie nie zmienił się. Jedyną zmianą jaka wynika z nowelizacji to brak wymogu zgodności budowy (samowoli budowlanej) z (między innymi) ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zapis ten zastąpiono wymogiem zgodności budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z uzasadnienia do projektu tej ustawy (ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców) nowelizacja motywowana była nielogicznością przepisów dotychczasowych, które nakazywały oceniać zgodności samowoli budowlanej w decyzją o warunkach zabudowy, którą z zasady sprawca samowoli budowlanej nie dysponował, a o uzyskanie której był dopiero wzywany w postępowaniu legalizacyjnym. Jedynym przepisem, którego zmiana dokonana w/w nowelizacją nie może być uznana za zmianę redakcyjną, jest przepis art. 48 ust 2 w zakresie zmiany charakteru postanowienia w wstrzymaniu robót budowlanych i nałożeniu na inwestora obowiązków z niezaskarżalnego na zaskarżalny. Z uzasadnienia projektu ustawy wynika, iż uzupełnienie to wynika, z tego, że analogiczne rozwiązanie przewiduje przepis art. 50 ust. 5 ustawy. Jednakże także w tym zakresie nie nastąpiła żadna istotna zmiana przepisu. W dalszym ciągu postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych ma charakter incydentalny, niejako rozpoczyna postępowanie zmierzające do legalizacji samowoli budowlanej w kształcie w zasadzie identycznym jak przed dokonaniem nowelizacji. Jak mowa wyżej nowelizacja powodowana była jedynie dążeniem do uzyskania przez te przepisy większej logiczności, konsekwencji ocen dokonywanych przez organy i formułowanych w postępowaniu nakazów. Organ administracji orzeka zawsze w oparciu o przepisy obowiązujące na datę orzekania. Zasada ta w postępowaniu będącym przedmiotem rozpoznania sądu została zachowana. Przepis art. 48 ustawy merytorycznie zmianie nie uległ, a nadto żaden przepis także w przypadku zasady bezpośredniego działania ustawy nowej nie nadaje jej mocy wstecznej i nie wymaga ponawiania całego postępowania w przypadku zmiany przepisów o charakterze incydentalnym, nie merytorycznym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skarg – jak w sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. W uzupełnieniu należy dodać, że stosowanie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepisy nie przewidują przy tym możności zasądzenia w pierwszej instancji zwrotu kosztów postępowania na rzecz organu albo uczestników w przypadku oddalenia skargi.