II SA/Kr 411/10

sygn. akt II SA/Kr 411/10 Kraków, dnia 15 listopada 2010 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Wojewody z 30 czerwca 2009 roku, znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów postanawia: odrzucić skargę kasacyjną J.P. sygn. akt II SA/Kr 411/10 Kraków, dnia 15 listopada 2010 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Wojewody z 30 czerwca 2009 roku, znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów postanawia: odmówić dopuszczenia J.P. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika. Dnia 8 lipca 2010 roku (data stempla pocztowego) została wniesiona skarga Z.C. na decyzję Wojewody z [...] czerwca 2009 roku, znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów. Skarga została wniesiona w imieniu skarżącej przez J.P. , który skargę podpisał. Skarga nie została podpisana osobiście przez Z.C. . W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z [...] marca 2010 roku (k. [...] akt sądowych) wezwano J.P. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania imieniem skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika. J.P. został jednocześnie pouczony, że zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,póz. 1270 z późn. zm. , oznaczana dalej jako p.p.s.a.) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Nadto, stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z [...] marca 2010 roku (k. [...]) J.P. wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. W odpowiedzi na wezwanie zgodne z zarządzeniem z [...] marca 2010 roku, do Sądu wpłynęło pismo (data stempla pocztowego 9 kwietnia 2010 roku), w którym Z.C. podała, że upoważnia J.P. do jej reprezentowania (k. [...]akt sądowych). Ponieważ ani skarżąca, ani J.P. nie wykazali żadnych okoliczności, wskazujących na skuteczne umocowanie tego ostatniego jako pełnomocnika zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a., udzielone pełnomocnictwo zostało uznane za nieskuteczne. W konsekwencji zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału wezwano Z.C. do podpisania skargi (zarządzenie z [...] kwietnia 2010 roku, k. [...]) oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł (zarządzenie z [...] kwietnia 2010 roku, k. [...]). W odpowiedzi na wezwania Z.C. w niedatowanym piśmie (data wpływu 28 kwietnia 2010 roku, k. [...]) nadesłała odpis skargi w postaci podpisanej przez nią osobiście kserokopii jej oryginału. Wskazała także w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, że kwota 200 zł została uiszczona na nazwisko J.P. . Wbrew informacji, przekazanej przez osobiście działającą skarżącą Z.C. , wpis od skargi do niniejszej sprawy, toczącej się pod sygnaturą II SA/Kr 411/10 nie został w terminie uiszczony. Jedynie na marginesie można wskazać, iż J.P. istotnie uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł, jednakże wskazał przy tym sygnaturę sprawy II SA/Kr 295/10, w której jest jednym ze skarżących. Wobec tego, postanowieniem z 26 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę Z.C. odrzucił, za podstawę przyjmując art. 220 § 1 p.p.s.a. Postanowienie doręczono skarżącej z pouczeniem o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego pod rygorem jej odrzucenia, a także o trzydziestodniowym terminie do jej wniesienia. W odpowiedzi na powyższe postanowienie J.P. wniósł do Sądu pismo datowane na 10 sierpnia 2010 roku (data stempla pocztowego: 11 sierpnia 2010 roku), zawierające polemikę z orzeczeniem z dnia 26 lipca 2010 roku. Z uwagi na treść pisma należy uznać je za osobiście sporządzoną skargę kasacyjną na postanowienie o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna, wniesiona przez J.P. , podlegała odrzuceniu. W myśl art. 173 § 2 p.p.s.a., skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z treści art. 34 p.p.s.a. wynika, że strona może działać przez pełnomocnika, przy czym pełnomocnikiem takim może być wyłącznie podmiot, wymieniony w przywołanym już wyżej art. 35 § 1 p.p.s.a. W odniesieniu do skargi kasacyjnej przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują dalej idące ograniczenia. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przy czym § 2 wymienia podmioty, które z uwagi na zajmowane stanowisko lub stopień naukowy posiadają kwalifikację do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej we własnym imieniu, natomiast § 3 wymienia kategorie spraw, w których skargę kasacyjną sporządzić mogą doradca podatkowy lub rzecznik patentowy. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną między innymi wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna. Powszechnym jest w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego oraz orzecznictwie sądowym pogląd, iż taki przypadek niedopuszczalności zachodzi także wówczas, gdy skarga kasacyjna zostaje sporządzona przez stronę nie reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego albo podmiot wymieniony w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a., przy czym taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego o uzupełnienie braków formalnych (tak H. Knysiak- Molczyk [w:] T. Woś (redakcja), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis 2005, teza 3 do art. 178 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, teza 6 do art. 178). W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna została wniesiona przez J.P. , nie będącego ani stroną, ani skutecznie umocowanym pełnomocnikiem strony w sprawie, nadto nie należącego do innych podmiotów, mogących skutecznie wnosić taki środek kasacyjny zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. Ponadto skarga kasacyjna, mimo doręczenia skarżącej pomimo pouczenia o przymusie adwokacko-radcowskim i konsekwencjach jego niezachowania, nie została sporządzona przez osobę, posiadającą kwalifikacje bądź zajmującą stanowisko wymienione w art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. Powyższe przesądza o konieczności odrzucenia środka zaskarżenia, wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, przyjmując za podstawę art. 178 p.p.s.a.