II SA/Kr 411/11

sygn. akt II SA/Kr 411/11 Kraków, dnia 11 marca 2011 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.F. i H.F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] marca 2002 roku, znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie, które toczy się ze skargi Z.F. i H.F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] marca 2002 roku, znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, zostało zawieszone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 lutego 2006 roku, sygn. akt II SA/Kr 841/02. Podstawą zawieszenia był art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony. W myśl art. 12 p.p.s.a., ilekroć w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania, zatem powyższe przepisy znajdą zastosowanie również w wypadku śmierci uczestnika. W niniejszej sprawie zmarł J.B. który brał udział w postępowaniu administracyjnym, zatem był uczestnikiem postępowania sądowego. Pismem datowanym na dzień 22 lutego 2011 roku skarżący Z.F. i H.F. cofnęli skargę, wskazując iż nie są zainteresowaniu kontynuacją postępowania i oczekują jego umorzenia. Zgodnie z treścią art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. O ile śmierć uczestnika bez udziału jego następców prawnych stanowi przeszkodę do rozstrzygnięcia postępowania w sposób merytoryczny, a zatem uniemożliwia dokonanie oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, o tyle nie tamuje ona zakończenia postępowania sądowego w sposób formalny. Postępowanie sądowoadministracyjne toczy się bowiem wyłącznie w związku z wniesieniem skargi, zaś jego kontynuacja nie zależy od uczestników postępowania lub ich spadkobierców. Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd administracyjny, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w wypadku skutecznego cofnięcia skargi, sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne. Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja nie jest dotknięte żadną z wad, które z mocy prawa powodowałyby jego nieważność, a zawarte w piśmie procesowym z dnia 10 lutego 2011 roku oświadczenie o cofnięciu skargi nie nosi charakteru czynności zmierzającej do obejścia prawa, orzeczono jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.