II SA/Kr 414/10

Kraków, dnia 28 maja 201 Or. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego J.F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 20 stycznia 2010r. znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru zmiany sposobu użytkowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżący J.F. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...] mocą której uchylono decyzję Starosty K. z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...] i przekazano do ponownego rozpatrzenia zgłoszony zamiar zmiany sposobu użytkowania "2 obiektów budowlanych -budynków gospodarczych - pasterskich zlokalizowanych na działce nr [...] w Z. ", z przeznaczeniem na pobyt ludzi. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo wydania nakazów rozbiórki wzniesionych przez skarżącego obiektów, co spowoduje znaczną stratę. W zakresie powyższego wniosku Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przed badaniem jednak powyższych przesłanek należy rozważyć czy skarżący może w niniejszej sprawie skutecznie wnosić o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z samej bowiem istoty instytucji wstrzymania wykonania wynika, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja kasatoryjna -uchylająca decyzję Starosty K. i przekazująca do ponownego rozpatrzenia zgłoszony zamiar zmiany sposobu użytkowania budynków gospodarczych. Zatem zaskarżona decyzja nie przyznaje skarżącemu uprawnień inwestorskich, mogących stanowić podstawę do podjęcia działań inwestycyjnych, ani też nie nakłada na niego obowiązków, których wykonanie mogłoby, w razie uchylenia decyzji, doprowadzić do powstania szkody majątkowej. W tym stanie rzeczy, skoro nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania wskazanej decyzji, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.