II SA/Kr 414/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym po wniesieniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza z dnia 10 lutego 2016 r. wniosku B. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. J. oraz Z. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia 2 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych p o s t a n a w i a: pozostawić bez rozpoznania wniosek B. J. o przyznanie prawa pomocy. W dniu 10 stycznia 2016r., w skardze kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 listopada 2015r., profesjonalny pełnomocnik skarżącej B. J. złożył pisemny wniosek o zwolnienie skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi cyt.: "apelacyjnej". Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 10 lutego 2016 r. pozostawił wniosek B. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od ww. zarządzenia skarżąca złożyła w terminie sprzeciw, w którym podniosła, że złożyła odpowiedni formularz PPF, bowiem skopiowała go ze strony Naczelnego Sądu Administracyjnego bezpośrednio przed wypełnieniem i wysłaniem. Zdaniem skarżącej, nawet w przypadku zaistnienia błędu formalnego, organ powinien wezwać stronę do uzupełnienia wadliwej czynności prawnej, wyznaczając termin. Skarżąca podniosła, że w zakresie złożenia formularza PPF wykonała czynność samodzielnie i uczyniła zadość zarządzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z obowiązującym w niniejszej sprawie (w której postępowanie sądowe zostało wszczęte przed dniem 15 sierpnia 2015 r.) brzmieniem art. 259 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., od postanowień wydanych przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W wypadku wniesienia sprzeciwu postanowienie lub zarządzenie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie, w konsekwencji wniosku skarżącej z dnia 10 stycznia 2016r. o zwolnienie skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów "opłaty od skargi apelacyjnej", stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2016r., do profesjonalnego pełnomocnika skarżącej wysłano pismo sądowe wraz z urzędowym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu - w terminie 7 dni od daty doręczenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma sądowego, pismo to zostało doręczone adresatowi w dniu 26 stycznia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie w aktach sprawy k. 340 – pismo odebrał A. Z.). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał doręczenie skarżącej pisma sądowego wraz ze stosownym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy za skutecznie dokonane z tą datą. Zatem 7 dniowy termin do nadesłania stosownego formularza upłynął z dniem 2 lutego 2016r.. Pismo sądowe dołączone do formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zawierało pouczenie, iż w przypadku nienadesłania wypełnionego formularza w terminie 7 dni od daty doręczenia - wniosek o przyznanie prawa pomocy będzie pozostawiony bez rozpoznania. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy k. 341, w dniu 5 lutego 2016r. (data nadania przesyłki 2 luty 2016r.) wpłynęła do Sądu, za pismem przewodnim profesjonalnego pełnomocnika skarżącej, kserokopia – potwierdzona za zgodność z oryginałem - formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże formularza nieprawidłowego, gdyż jest to jego poprzednia wersja, obowiązująca do 28 sierpnia 2015 r.. Zatem, pomimo wysłania przez Sąd do pełnomocnika skarżącej prawidłowego formularza, mającego obecnie zastosowanie przed sądami administracyjnymi i poprawnego odebrania go przez pełnomocnika w dniu 26 stycznia 2016r. – skarżąca, ani jej pełnomocnik, nie nadesłali wypełnionego, prawidłowego wniosku o przyznanie prawa pomocy dla osoby fizycznej, a jedynie kserokopię wypełnionego nieobowiązującego już urzędowego formularza. Stosownie do art. 252 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003r. Nr 227 poz. 2245). Wniosek ten powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieni lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradca podatkowym lub rzecznikiem patentowym. W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Ponieważ przedmiotowy wniosek skarżącej, zamieszczony w skardze kasacyjnej, nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych w art. 252 i art. 257 p.p.s.a. dla wniosków o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, gdyż został złożony w formie pisemnej, a skarżąca, ani jej profesjonalny pełnomocnik, nie nadesłała w zakreślonym terminie wypełnionego właściwego według ustalonego wzoru formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, dlatego Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 252 § 2 oraz art. 260 (w brzmieniu obowiązującym w niniejszej sprawie) w zw. z art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie Sąd wskazuje, że w dniu 24 lutego 2016 r. skarżąca uiściła wpis od skargi kasacyjnej wniesionej przez nią w niniejszej sprawie.