II SA/Kr 422/17

PostanowienieWSA w Krakowie2018-01-23

Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Darmoń

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi może zostać uwzględniony, gdy strona powołuje się na niewiedzę i nieznajomość prawa jako przyczynę uchybienia terminu?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi, uznając, że niewiedza i nieznajomość prawa obciążają stronę i skutkują przyjęciem zawinienia w uchybieniu terminu. Brak jest okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a przeszkoda w dopełnieniu obowiązku nie była nie do przezwyciężenia.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, powołując się na niewiedzę dotyczącą konieczności złożenia skargi w trzech egzemplarzach. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. odrzucono skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w terminie. Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2017 r. wezwano skarżącą do wskazania przyczyny uchybienia terminu i uprawdopodobnienia braku winy, czego strona nie wykonała. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r , znak [...] postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi. Sygn. akt II SA/Kr [...] UZASADNIENIE W zażaleniu z dnia 20 lipca 2017 r (data nadania 24 lipca 2017 r ) na postanowienie z dnia 14 czerwca 2017 r skarżąca zawarła również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi , bowiem nie wiedziała że potrzebna będzie skarga w trzech egzemplarzach. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r odrzucono skargę, bowiem jej braki formalne w postaci dołączenia trzech odpisów nie zostały uzupełnione w terminie. Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2017 r (k - 97) wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku przez wskazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu - w terminie 7 dni. Strona nie wykonała nałożonego obowiązku a kierowane do jej pełnomocnika wezwanie powróciło z adnotacją poczty z dnia 16 stycznia 2018 r "zwrot nie podjęto w terminie" Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Art. 87 stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak jest okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków skargi przez skarżącą. Z uzasadnienia postanowienia z dnia 14 czerwca 2017 r , doręczonego 18 lipca 2017 r skarżąca dowiedziała się jaka jest przyczyna odrzucenia skargi i jakie były jej wymogi prawne. Wniosek o przywrócenie terminu złożyła 24 lipca 2017 r. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. II GZ [...] (LEX nr 1497895) przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też nie zachowała należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Zatem o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Niewiedza i nieznajomość prawa, na które od początku powołuje się skarżąca to okoliczności obciążające, które skutkują przyjęciem zawinienia w uchybieniu terminu. Uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków skargi, Sąd odmówił przywrócenia terminu na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło