II SA/Kr 425/17

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi Z.B. na decyzję [....] Inspektora nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24 stycznia 2017 r. znak: [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a oddalić wniosek Z.B. o zwolnienie od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z.B. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 30 maja 2017 r. w sprawie skargi na decyzję [....] Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24 stycznia 2017 r. We wniosku tym skarżący oświadczył, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną W.B. oraz synem J.B. Ich wspólny miesięczny dochód wynosi 2.111,31 zł i stanowi go zasiłek dla bezrobotnych pobierany przez skarżącego w wysokości 678,71 zł oraz świadczenie emerytalne żony w wysokości 1.432,60 zł. Syn skarżącego nie pracuje. Skarżący jest współwłaścicielem domu o pow. 120 m2, mieszkania o pow. 50 m2 oraz działki o pow. 750 m2. Skarżący określił też wysokość zobowiązań i stałych miesięcznych wydatków. Łączny koszt miesięcznego utrzymania wynosi około 1.000 zł i składa się na niego opłata za mieszkanie - 500 zł, za media - 300 zł, podatek od nieruchomości – 100 zł, zakup lekarstw dla skarżącego i żony - około 150 zł. W piśmie uzupełniających z dnia 30 maja 2017 r. skarżący wyjaśnił, iż jest współwłaścicielem domu o pow. 120 m2, który znajduje się w K. i jest w trakcie budowy. Łączny koszt miesięcznego utrzymanie domu według oświadczenia wynosi 660 zł. Skarżący jest też współwłaścicielem mieszkanie o pow. 50 m2, położonego w K. , co do którego oświadczył, iż koszt miesięcznego utrzymania wynosi 905 zł. Oprócz wyżej wymienionych wydatków skarżący ponosi w miesiącu koszt zakupu benzyny - 120 zł, ubezpieczenie samochodu - 576 zł rocznie. Co do syna skarżący oświadczył, iż nie prowadzi on z nim wspólnego gospodarstwa domowego. Nie korzysta też z pomocy opieki społecznej. Jest współwłaścicielem samochodu osobowego marki [....] z 1993 r. Do pism skarżący dołączył plik dokumentów obrazujących wysokość miesięcznego dochodu oraz miesięcznych wydatków, w tym wyciąg z konta bankowego skarżącego za okres od grudnia 2016 r. do marca 2017 r., zeznanie podatkowego skarżącego i jego żony za rok 2016. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych ( wpis od wniesionej skargi wynosi 500 zł ). Po analizie informacji przekazanych we wniosku oraz piśmie uzupełaniającym z dnia 30 maja 2017 r. orzekający uznał, iż skarżący nie wykazał skutecznie, iż spełnia przesłanki określone w art. 246 §1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiące podstawę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący dysponuje obecnie dochodem stanowiącym zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 678.71 zł. Jego żona otrzymuje świadczenie emerytalne. Łączny miesięczny dochód rodziny to 2.111,31 zł. Wykazane przez skarżącego miesięczne obciążenia z tytułu utrzymania dwóch nieruchomości, których jest współwłaścicielem wynosi łącznie 1.565 zł. Dodatkowo skarżący ponosi koszt zakupu benzyny, ubezpieczenia samochodu i zakupu lekarstw. Daje to wykazaną przez skarżącego łączna kwotę 1.825 zł. W tym miejscu należy zauważyć, iż skarżący w żaden sposób nie wykazał miesięcznych wydatków na zakup żywności, środków czystości, odzieży. Wydatki, których skarżący nie określił nawet orientacyjne znacznie zwiększa kwotę miesięcznych wydatków koniecznych, a to z kolei sprawi, iż dochód wykazany przez skarżącego we wniosku jest niewystarczający na pokrycie wszystkich potrzeb koniecznych skarżącego i jego rodziny. To z kolei prowadzi do przypuszczenia, iż skarżący nie ujawnił wszystkich źródeł miesięcznego dochodu. W zaistniałej sytuacji sam fakt pobieranie przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych nie może przesądzić o przyznaniu prawa pomocy, gdyż rozpoznając taki wniosek orzekający ma obowiązek oceny całokształtu sytuacji majątkowej skarżącego, w tym stosunku uzyskiwanych dochód do ponoszonych wydatków. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz 270 ).