II SA/Kr 430/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rynczak Sędziowie WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. sprawy ze skargi I.O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 grudnia 2010r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania uchyla zaskarżoną decyzję . II SA/Kr 430/11 Uzasadnienie wyroku z dnia 5 października 2011 roku Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 roku, znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] lipca 2010 roku umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie otworów okiennych w ścianie szczytowej wschodniej budynku na działce nr 1 obr. [...] w Z. przy ul. [...], przedstawiając w uzasadnieniu decyzji motywy swojego rozstrzygnięcia. Skargę na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2010 roku wniósł I.O. działający przez pełnomocnika adw. Z.R. , zarzucając naruszenie przepisów o postępowaniu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Inspektorowi Budowlanemu w K. do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 13, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc związanym przy tym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt. Skarga skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję, uchyla ją, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W myśl natomiast art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Jak natomiast wynika z okoliczności, które ujawniły się w toku postępowania sądowoadministracyjnego, uczestnik postępowania na prawach strony R.K. nie żyje, a z aktu zgonu, o który wystąpił tutejszy Sąd wynika, że zmarł on 21 września 2010 roku, a zatem przed wydaniem decyzji przez organ II instancji. Tak więc postępowanie przed organem II instancji powinno toczyć się z udziałem następców prawnych R.K. . Tymczasem jak wynika z akt administracyjnych, organ II instancji prowadził postępowanie bez udziału następców prawnych zmarłego, jego traktując jako stronę. Powyższe naruszenie prawa skutkuje zatem uchyleniem zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, rzeczą organu będzie zatem ustalenie następców prawnych zmarłego R.K. i przeprowadzenie postępowania z ich udziałem. Uzupełniająco należy wskazać, że uchylając decyzję, sąd nie dokonał merytorycznej oceny zarzutów skargi i poglądów przedstawionych przez organ, gdyż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, które w myśl art. 153 p.p.s.a. wiązałyby organy i sąd w dalszym toku postępowania, wyrażona zostałaby bez udziału wszystkich stron postępowania, bez zapoznania się z ich stanowiskiem co do pisma strony inicjującej postępowanie administracyjne i w praktyce czyniłaby ich udział w sprawie czysto iluzorycznym. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 §1 pktl lit. b) p.p.s.a.