II SA/Kr 432/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. , E.Z. , Z.I. , W.I. , T.B.-T. , R.Z. , E.K. , J.K. i M.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 lutego 2009 r. znak [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji postanawia: odrzucić skargę Z.I. , W.I. , M.M, E.K. , J.K. i T.B.-T. W dniu 2 lutego 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem znak [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 15.09.2008 r. w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji tego organu z dnia 27 lutego 2008 r. ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: budowa zespołu mieszkaniowego wielorodzinnego na działce nr [...] Obr. [...] przy ul. [...] w K. z infrastrukturą techniczną na działkach nr nr [...] obr. [...] w K. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. doręczono skarżącej Z.I. najpóźniej w dniu 19 lutego 2009 r. (karta nr 132 akt administracyjnych sprawy o sygn. II SA/Kr 381/09); skarżącemu W.I. najpóźniej w dniu 19 lutego 2009 r. (karta nr 131 akt administracyjnych sprawy o sygn. II SA/Kr 381/09), skarżącej M.M. w dniu 18 lutego 2009 r. (karta nr 130 akt administracyjnych sprawy o sygn. II SA/Kr 381/09), skarżącej E.K. w dniu 11 lutego 2009 r. (karta nr 124 akt administracyjnych sprawy o sygn. II SA/Kr 381/09), skarżącemu J.K. w dniu 11 lutego 2009 r. (karta nr 123 akt administracyjnych sprawy o sygn. II SA/Kr 381/09) oraz skarżącej T.B. w dniu 11 lutego 2009 r. (karta nr 122 akt administracyjnych sprawy o sygn. II SA/Kr 381/09). Skargę na to postanowienie w dniu 24 marca 2009 r. wnieśli skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarżący wnieśli w tej sprawie skargę w dniu [...] marca 2009 r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 lutego 2009 r. Skarżący Z.I. i W.I. potwierdzili odbiór ww. postanowienia w dniu 12 lutego 2009 r. i dniu 19 lutego 2009 r. Przyjmując nawet, że prawidłową datą otrzymania tego postanowienia byłby dzień 19 lutego, to wówczas 30-dniowy termin do skutecznego wniesienia skargi przez tych skarżących upływał 21 marca 2009 r., ale z tego powodu że ten dzień przypadał w sobotę, skarżący mogli skargę wnieść do 23 marca (poniedziałek) 2009 r. Skargę zaś wnieśli poprzez nadanie jej w urzędzie pocztowym dopiero 24 marca 2009 r., czyli jeden dzień po terminie. Skarżący E.K. i J.K. oraz T.B. otrzymali zaskarżone postanowienie 11 lutego 2009 r., a skargę wnieśli [...] marca 2009 r. Dla tych skarżących 30-dniowy termin do wniesienia skargi kończył się w dniu 13 marca 2009 r. (piątek). Skarżący ci wnieśli skargę z uchybieniem 11-dniowym terminu. Skarżąca M.M. otrzymała zaskarżone postanowienie w dniu 18 lutego 2009 r., a skargę wniosła 24 marca 2009 r. Dla tej skarżącej 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 20 marca 2009 r. (piątek). Skarżąca M.M. wniosła skargę z uchybieniem 4-dniowym. Terminy wnoszenia skarg do sądu administracyjnego określa art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni i jest liczony od dnia następnego po dniu doręczenia stronie skarżącej zaskarżonego postanowienia. O takim trybie wnoszenia skarg skarżący byli poinformowani w zaskarżonym postanowieniu. Nie ulega więc wątpliwości, że skargę wniesiono z uchybieniem terminu wynoszącym od 1 dnia do 11 dni i w związku z tym Sąd z urzędu zobowiązany jest zbadać zachowanie terminu do wniesienia skargi i niezależnie od tego, czy strona spóźniła się jeden dzień, czy np. kilka miesięcy - Sąd w takim przypadku skargę odrzuca. Skarżący nie złożyli również wniosków o przywróceniu terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym skarga Z.I. , W.I. , M.M. , E.K. , J.K. i T.B. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a., ponieważ skarga w tej sprawie została wniesiona po upływie terminu. Sąd nie mógł w tym postępowaniu w żadnym zakresie zbadać zasadności zarzutów podniesionych w skardze lub dokonać jakiejkolwiek merytorycznej oceny sprawy. Wniesienie skargi po terminie uniemożliwiło Sądowi dokonywanie innych ustaleń poza stwierdzeniem okoliczności nie dochowania terminu wniesienia skargi przez wyżej wymienionych skarżących. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.